Filmy klaustrofobia

Film rozpoczyna scena parapsychicznego seansu, podczas którego kobieta-medium, odczytuje myśli wysyłane przez umysł zbrodniarza, który ma na sumieniu okrutne zabójstwo. Wkrótce kobieta zostaje w brutalny sposób zamordowana. Świadkiem jej śmierci jest mieszkający w Rzymie amerykański pianista (David Hammings), który z przybyłą na miejsce zbrodni wścibską fotoreporterką (Daria Nicolodi) postanawia wytropić zbrodniarza.

Anaïs (Anaïs Demoustier) ma trzydzieści lat i jest spłukana. Ma kochanka, którego już nie pokocha. Spotyka Daniela (Denis Podalydès), który od razu ją zadowala. Ale Daniel mieszka z Émilie (Valeria Bruni Tedeschi), którą Anaïs również lubi. To historia młodej kobiety, która jest niespokojna. I to też jest historia wielkiego pragnienia.

Młoda kobieta budzi się w tubie pełnej śmiertelnych pułapek. Aby nie umrzeć, będzie musiała ciągle iść do przodu.

Opowieść o człowieku zamkniętym w pomieszczeniu bez wyjścia, próbującym bez skutku znaleźć drogę ucieczki. Zamiast tego ktoś wrzuca mu przez otwór monetę i gasi palącą się żarówkę. Studium klaustrofobii i ponura przypowieść odczytywana jako aluzja do sytuacji Polaków żyjących w zamknięciu w PRL. Metafora społeczeństwa żyjącego w totalitarnym systemie. Sugestywna muzyka Przemysława Gintrowskiego.