Dramat 1996

Przedstawienie zarejestrowane w Teatrze Rampa w Warszawie. Twórcy widowiska przedstawiają w ujęciu parodystycznym "klasyczne" sceny łóżkowe, morderstwo w afekcie i wynoszenie trupa w dywanie, aresztowanie, sąd, ucieczki i pogonie... Ażeby wszystko dla wszystkich było jasne, narrator dokonuje żartobliwej genezy podstawowych pojęć filmowych, jak kadr, plan, zbliżenie, najazd, cięcie. W wierszowym "słowie wiążącym" Andrzej Strzelecki opowiada też dzieje bohaterów "Filmu". Skromny archiwista Roman i hoża Zuzia kochają się i pobierają czym prędzej. Czas płynie, Roman zapada na zdrowiu, a Zuzia poznaje Krzysztofa, ratownika z silną klatką, żonatego zresztą. Krzyś rozwiązuje problem za pomocą noża kuchennego, ale szczęście zakochanych trwa krótko, tyle ile konsumpcja grzybów, które Zuzia zbierała w lesie po ciemku. Dalej historia rozwija się równie dramatycznie, aż do późnej starości bohaterów. Na koniec zgrzybiali staruszkowie wybierają się do teatru na "Hamleta". Teatralna przygoda ludzi, którzy przez całe życie oglądali tylko filmowe obrazki, okazuje się wielkim, przezabawnym nieporozumieniem. "Już czas na mnie" - stwierdza postawiony "pod murem" Andrzej Strzelecki, człowiek teatru. Przewrotnie, bo jego "Film" jest dowodem na to, że teatr stale i nie bezskutecznie poszukuje nowego języka dla porozumienia się z widzem.

Karen jest piękną kobietą, która prowadzi podwójne życie. Podczas dnia sprzedaje ubezpieczenia w Manili, natomiast wieczorami pracuje jako dziewczyna do towarzystwa. Dzięki temu osiąga dużą sprzedaż polis na życie wśród swoich klientów. Podwójne życie i ciężka praca pozwala jej na wyjazdy w weekendy do męża i córki mieszkających na prowincji w pobliżu wulkanu na Mount Pinatubo. Jej życie niespodziewanie komplikuje się, gdy zamożny diler samochodowy Sonny składa jej propozycję...

Andrea Coster rozwiodła się z Larry i sąd przyznał jej opiekę nad ośmiomiesięczną Jessiką. Wkrótce po rozwodzie kobieta związała się z niezrównoważonym, agresywnym Lee Grangerem. Obawiając się o bezpieczeństwo Jessiki, Larry podejmuje prawne kroki o przyznanie jemu nad nią opieki. Niestety sąd odmawia, gdyż dziewczynka nie doświadczyła dotąd żadnej krzywdy. Zdesperowany Larry, nie chcąc czekać, aż coś się stanie, porywa córkę. Matka alarmuje policję i sprawę przejmuje inspektor Roy Dowd...

Jody jest przekonana, że jej były mąż molestował ich córkę Samanthę. Nie potrafi jednak tego w żaden sposób udowodnić. Sąd więc decyduje, że opiekę nad córką mają sprawować obydwoje rodzice. Rozczarowana decyzją sądu Jody decyduje się wszelkimi sposobami nie dopuścić do spotkania Samanthy z ojcem. Często zmienia miejsce zamieszkania przemieszczając się z jednego miasta do innego. Mąż z kolei zatrudnia prywatnych detektywów, by ustalili miejsce pobytu córki.

Svend Åge (Jens Okking) jest starzejącym się więźniem. Jego syn Max (Mads Mikkelsen) dobrze sobie radzi w życiu i jest całkowicie nieśwadomy tego, że jego ojciec siedzi w więzieniu. Pewnego dnia pojawia się nowy więzień, odsiadujący wyrok za przemoc i przestępstwo związane z narkotykami. Tym więźniem jest Max.

Medytacja o przemocy domowej i państwowej, inspirowana autentycznymi wydarzeniami. Kapitanka marines (Tinka Menkes) uczestniczy w akcji pojmania jednego z żołnierzy, weterana wojny w Iraku, który zamordował swoją ciężarną żonę. Został zatrzymany w czasie rutynowego obchodu, kiedy próbował ukryć zwłoki na kalifornijskiej pustyni Mojave, w okolicy 29 Palms, siedziby amerykańskich marines. Ten brutalny akt wywołał wściekłość żołnierzy, tymczasem kapitanka wydaje się niewzruszona. Jej emocjonalną, moralną i osobistą reakcję na tę zbrodnię wyrażają równolegle pojawiające się, surrealistyczne obrazy - nagiej, ubielonej postaci w tropikalnym ogrodzie oraz zbolałej bohaterki, podróżującej łodzią w kierunku wysp północnej Afryki. Film ma nietypową strukturę - przeplatające się wątki o zaburzonej chronologii łączą się ze sobą metaforycznie. W efekcie nie stawia pytań: kto i z jakiego powodu zabił, jak to bywa w konwencjonalnych dramatach kryminalnych. Zachęca natomiast do dostrzeżenia nieoczywistego związku między strukturalnymi a spontanicznymi aktami przemocy, a także do wsłuchania się w zaklęcia i obrazy, które próbują przywrócić moralną równowagę w świecie.

Wdowa Holly Mitchell wychodzi powtórnie za mąż. Tym szczęśliwcem okazuje się przystojny Carl Gibbons, ojciec dwóch chłopców. Na początku wszystko układa się dobrze, Carl jest bardzo wyrozumiałym mężem i ojcem, jednak po jakimś czasie Holly odkrywa mroczną prawdę o swym wybrańcu.

Jugosławia, 26 czerwca 1991 roku. Wybuch wojny domowej. Głównym bohaterem opowieści jest 11-letni Felix (Feliks Znidarcic), który wraz ze swoimi kolegami z klasy i nauczycielką Jasną (Milena Zupančič) został uwięziony w nieruchomej kolumnie pojazdów w Słowenii, na wysokogórskiej drodze z powodu wojskowych barykad. Mimowolnie zostali uwięzieni między dwiema grupami wojskowymi. W autobusie znajduje się wielu innych osób - podróżujących na południe ludzi z różnych krajów europejskich: Francuzów, Włochów, Węgrów, Niemców i oczywiście Słoweńców; mieszanka różnych zawodów, narodowości i religii. Wszyscy to osoby, które w ciepły letni dzień nagle znajdują się w środku wojny.

Główna bohaterka to dwudziestoletnia Darcy Palmer, która właśnie ma poślubić Quinna Harrisa. Do ślubu jednak nie doszło, gdyż niedoszła pani Harris kradnie kandydatowi na męża gotówkę i czmycha niemal spod ołtarza. Ma zamiar udać się do Nowego Jorku, by zostać wielką malarką, jednak na lotnisku poznaje dziewczynę lecącą na rozpoczęcie pierwszego roku na uczelni. Darcy zmienia plany, zabija Brianne i podszywa się pod swoją ofiarę, by zająć jej miejsce na studiach...