Dramat 1997

Marion (Coralie Tetard) jest małą dziewczynką, która wraz z liczną rodziną mieszka w wiosce w Normandii. Rodzice jej nie są bogaci. Ojciec remontuje dom i wykonuje drobne prace konserwacyjne dla zamożnej paryskiej pary. Kobieta uwielbia Marion i wkrótce proponuje, że zabierze ją do Paryża na naukę w lepszym college'u...

Wracając z podróży do Turcji, syn spędza kilka dni w Paryżu z matką, nieco ekscentryczną krytyczką literacką, żyjącą w ukryciu wśród swoich książek i nerwic. Szybko znajduje się zablokowany w matczynej kryjówce i stara się uciec przed uduszeniem, fizycznym i moralnym. Wizyta jego siostry, młodej matki, jeśli wnosi trochę powietrza, ujawnia samobójstwo młodszego brata, z którego nikt w rodzinie nie wyszedł bez szwanku i którym każdy stara się zarządzać strategiami osobistego przetrwania.

Czterdziestoletni mężczyzna dokonuje bilansu swojego życia, aby zrozumieć jego sens.

Zdruzgotany i zdumiony Mickey Baum (Assi Dayan) właśnie dowiaduje się od lekarza, że zostały mu 92 minuty życia. Spokojnie postanawia dokończyć różne sprawy. Jednocześnie zastanawia się, jak jego rodzina przyjmie wiadomość o jego śmierci - wyobraża ich sobie stojących nad grobem. Rozmyśla też nad tym, co po sobie zostawi i czy osiągnął w życiu sukces...

Rak (François Cluzet) po zwolnieniu zaczyna zastanawiać się nad sensem pracy. Ponieważ nie wie, jak pozostać nieaktywnym, tworzy własną pracę. Zatrudnia kandydatów do sprzedaży fikcyjnej encyklopedii.

Kilka dni przed końcem XX wieku planeta z niecierpliwością oczekuje roku 2000. Aby uciec przed odliczaniem i zbiorową histerią, grupa przyjaciół pod wodzą François (Frédéric Pierrot) udaje się na wakacje na wygnanie na wyspę niedaleko Ajaccio. Istnieje wiele pokus, by oszukiwać z narzuconymi sobie zasadami, aby odciąć się od świata, ale mimo to każdy zdaje się znaleźć coś na swoją korzyść w tej przygodzie. Tylko François nie udaje się już znaleźć swojego miejsca w tym, co sam chciał zorganizować. Może pokazywać woluntaryzm, przejawiać najbardziej radykalny idealizm, po wyłączeniu się ze świata, dystansuje się też od najbliższych przyjaciół, a potem od Catherine (Catherine Baugué), kobiety, którą kocha. Stopniowo czuje, że ta wyspa spokojnego piękna i Stéphane (Jalil Lespert), młody człowiek, który ich tam przyjmuje, są związani tą samą tajemnicą, która go izoluje i popycha do ostatecznego wyrzeczenia się. Wieczorem 31-go, wybicie północy, François zniknął.

Kończą się zdjęcia do „Moliera” Mnouchkine'a i cała trupa Le Soleil dowiaduje się, że film został wybrany na Festiwal Filmowy w Cannes. Ferdynand (Philippe Caubère), gwiazda neofity, zmierzy się z festiwalową fauną i w końcu uwolni się z uścisku Ariane i jako dorosły aktor wyjdzie na wolność.

Alfredo (Norman Briski) traci pracę jako krytyk filmowy po dwudziestu latach pracy dla tej samej gazety. Jego koledzy z pracy starają się mu pomóc, ponieważ zawsze jest pijany i zły, a jego recenzje są niechlujne. Przyczyna: żona i córki go porzuciły, a teraz mieszka ze słynnym artystą Pablo (Carlos Roffé). Alfredo za wszelką cenę chce odzyskać swoją rodzinę i próbuje odkryć straszne sekrety swojego nowego wroga, aby zdyskredytować go przed Claudią (Laura Melillo)...

50-letni Pierre, satyryk, który dość późno poznał smak sukcesu, wraca po niemal trzydziestu latach do miasteczka na północy Francji, gdzie spędził dzieciństwo. Przyjeżdża na specjalne zaproszenie, aby poprowadzić maraton filmów komediowych organizowany przez miejski ośrodek kultury. Towarzyszy mu syn, Arthur.

Valdivia (Ricardo Bartis) jest znanym pijakiem w ślepym zaułku Patagonii. Jego obecnym zadaniem jest dostarczanie złotej owcy dla tajemniczego pana Ramenforta. Pijak gubi ładunek i musi znaleźć sposób na dostarczenie dobra na czas i wykonanie zadania. Jego życie osobiste, jeśli kiedykolwiek istniało, teraz nie wygląda zbyt obiecująco...