Dramat 2007

Paryż, rok 2025. Oficer policji David Hoffman (Albert Dupontel) ma jeden cel – odnaleźć handlarza żywym towarem Nikolova, który kilka lat wcześniej zabił jego żonę, a jednocześnie zawodową partnerkę, po czym zniknął. Hoffman działa bezkompromisowo – od zasad i przepisów ważniejsza jest dla niego skuteczność, a zemsta staje się jego obsesją. Próbując rozwikłać sprawę zabójstwa nielegalnej imigrantki z tajemniczymi bliznami wokół oczu, trafia do kliniki chirurgii plastycznej, w której wykorzystywane są najnowsze technologie medyczne. Prowadzona przez profesor Brügen (Marthe Keller) placówka specjalizuje się w nowatorskich badaniach nad ludzką pamięcią i tożsamością. Szczególnie ważną pacjentką jest córka pani profesor, nastoletnia Manon (Mélanie Thierry), która cudem przeżyła straszliwy wypadek samochodowy. Hoffman zaczyna dostrzegać związki między tymi pozornie odległymi sprawami.

Drogi życiowe dwóch braci rozchodzą się. Jeden robi karierę jako chirurg, drugi niestety uzależnia się od narkotyków.

Gdy bogaty i nadopiekuńczy ojciec zgłasza zaginięcie szesnastoletniej Evi, śledczy odkrywają szokującą prawdę o życiu zbuntowanej dziewczyny.

Bill, pracuje w banku swojego teścia, chociaż tego nienawidzi. W domu też nie układa mu się za dobrze z żoną, a na domiar wszystkiego, zostaje przydzielony do programu mentorskiego i ma zajmować się pewnym nad wyraz dojrzałym piętnastolatkiem.

Zbliżający się do emerytury detektyw Jacques Renard wychodzi ze szpitala psychiatrycznego. Kiedy wraca do pracy w policji, zostaje mu przydzielona, wydawać by się mogło, mało znacząca sprawa. Aż do dnia, w którym spotyka tajemniczą kobietę, która prosi go o pomoc. Przed zniknięciem zostawia mu wskazówkę: pokój 217, Hotel Riviera. Kiedy znika właściciel pałacu Deauville, detektyw zastanawia się, czy jest to porwanie, morderstwo czy samobójstwo i rozpoczyna śledztwo. Odkrywa, że sieć rodzinnych sekretów łączy się z piękną zmarłą aktorką, która wygląda dokładnie jak kobieta, którą spotkał.

Młody człowiek trafia do więzienia z wyrokiem dożywocia za przestępstwo, którego nie popełnił. Badania DNA oczyszczają go jednak ostatecznie od zarzutu zamordowania dwójki dzieci tak, że może opuścić więzienie. Nie przestaje go jednak prześladować więzienny gang, który czyha na jego życie. Kiedy zostaje porwana i zamordowana jego córka postanawia wreszcie się zemścić.

Afera mięsna to portret gabinetowych intryg, fałszywych aspiracji partyjnych elit i zgrzebnej rzeczywistości lat sześćdziesiątych XX wieku, czyli „naszej małej stabilizacji”. Dramat dokumentalny Roberta Mellera i Janusza Dymka dotyczy słynnej afery mięsnej z 1964 roku, w której żądano trzech wyroków śmierci. Pozornie chodziło o nadużycia finansowe i łapówki w przemyśle mięsnym. Faktycznie o zatuszowanie gospodarczej nieudolności rządu, braków w zaopatrzeniu i skierowanie gniewu ludzi na kilku oskarżonych. Spektakl precyzyjnie opisuje przebieg śledztwa, a także towarzyszącą mu atmosferę: relacje Polskiej Kroniki Filmowej, komentarze prasowe, wreszcie ludzkie reakcje – zarówno spontaniczne, jak i sterowane przez władze. Pokazuje też rodzącą się w partyjnych gabinetach intrygę, której celem było przedstawienie autentycznych nadużyć jako działań zorganizowanej grupy przestępczej, wymierzonych w interes państwa.

Historia aresztowania i śmierci porucznika Jana Rodowicza, pseudonim "Anoda", legendarnego żołnierza batalionu "Zośka", bohatera "Kamieni na szaniec", uczestnika Akcji pod Arsenałem, akcji odbicia pociągu z więźniami pod Celestynowem, wielokrotnie rannego w Powstaniu Warszawskim. Po wojnie podjął studia na Politechnice Warszawskiej, będąc jednym z animatorów integracji środowiska byłych żołnierzy batalionów "harcerskich" AK. Aresztowany w Wigilię 1948 roku przez komunistyczną bezpiekę na podstawie sfałszowanych oskarżeń, poddany brutalnemu śledztwu, 7 stycznia 1949 roku zginął w niewyjaśnionych okolicznościach w gmachu Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego przy ulicy Koszykowej.