Dramat 2011

Dyskretne uroki starości to kolorowy film animowany oparty na wielokrotnie nagradzanym, kultowym hiszpańskim komiksie Paco Roca, który na tegorocznym rozdaniu nagród Hiszpańskiej Akademii Filmowej pokonał Skórę, w której żyję Almodovara w walce o Nagrodę Goya dla Najlepszego Scenariusza Adaptowanego. Film Ignacia Ferrerasa próbuje odczarować tabu jakim jest dziś starość, opowiadając ciepłą historię o przyjaźni dwóch rezydentów domu opieki, którzy nie godzą się na to by przez ostatnie lata życia traktowano ich przedmiotowo. Stary "wyjadacz" domu, Miguel, który jak nikt potrafi lawirować pomiędzy jego mieszkańcami i opiekunami, postanawia uchronić mającego coraz większe kłopoty z pamięcią Emilio od przenosin na zniesławione 4. piętro placówki dla nierokujących pacjentów. Zwariowany plan przyjaciół zabarwi humorem i satyrą trudną codzienność domu starców, a oni sami udowodnią, że choć dla wielu ich rówieśników życie powoli dobiega końca, oni właśnie rozpoczynają nowe.

Film zainspirowany prawdziwymi wydarzeniami, opowiada o 16-letniej Haley (Jodelle Ferland), która chcąc zdobyć popularność w szkole, zaprzyjaźnia się z grupą dziewczyn. Wskutek nieporozumienia nowe koleżanki postanawiają pobić Haley, całe zdarzenie nagrać i umieścić w internecie. Życie nastolatki zamienia się w piekło.

Brian (Luke Goss) ma wszystko o czym marzył od najmłodszych lat: piękną żonę, kochającego synka, dobrze płatną pracę, olbrzymi dom w cudownej dzielnicy i wspaniały samochód. Wszystko komplikuje się w dniu, gdy Brian niespodziewanie traci pracę. Jedzie do baru "zapić smutki". Okazuje się, że zarówno szefem lokalu jak i jednocześnie barmanem jest jego znajomy ze szkoły, Jimmy (Michael Eklund). W luźnej rozmowie pojawia się propozycja szybkiego zarobku. Brian korzysta z niej. Obstawia mecz. I tym sposobem stawiając 500 dolarów, wygrywa 5000. Gdy następnego dnia przychodzi do baru do Jimmy'ego odebrać pieniądze, ten daje mu propozycję nie do odrzucenia. Dzięki niej Brian może bardzo szybko się wzbogacić, zapominając o tym, że nie ma pracy. Niespodziewanie cały plan komplikuje się, gdy pieniądze potrzebne do przeprowadzenia intratnej transakcji zostają skradzione wraz z samochodem przez parę kolegów: Jessego (Tyler Johnston) i Sama (Jeffrey Ballard). Brian musi jak najszybciej odzyskać pieniądze. Nie jest to jednak takie łatwe...

Głównym bohaterem jest Wiktor Okulicki (w tej roli Marcin Dorociński), świeżo mianowany dyrektor ośrodka - człowiek czynów, nie słów. W jego opinii pracownik opieki społecznej jest skrzyżowaniem Matki Teresy i Spidermana. To stwierdzenie okaże się wyjątkowo trafne. Wiktora wspiera wrażliwa i zaangażowana w pomaganie innym Mika (grana przez Katarzynę Maciąg) oraz inni pracownicy ośrodka: Małgosia (Agnieszka Podsiadlik), Alina (Marta Klubowicz), Kalina (Gabriela Muskała), Grażyna (Julia Kijowska) oraz ustępująca dyrektor placówki Krystyna (Teresa Budzisz-Krzyżanowska). Są też i tacy jak Jerzy (Piotr Nowak), który trzyma się sztywno przepisów, a jego zaangażowanie kończy się po ośmiu godzinach pracy. Akcja każdego z 13 odcinków skupia się na jednej sprawie, konkretnym dramacie i jego bohaterze, któremu zespół Wiktora stara się pomóc. Bohaterowie serialu są wrażliwi na los słabszych, potrzebujących, samotnych i porzuconych. Nie są przy tym pozbawieni wad i słabości, zmagają się z własnymi problemami. Pomagają innym, ale czy są w stanie pomóc sobie?

Osadzona w Islandii opowieść o tamtejszym przestępczym podziemiu. Jej głównymi bohaterami są serbski emigrant (Zlatko Krickic), skorumpowany policjant Margeir (Sigurður Sigurjónsson), jego szukająca zemsty koleżanka z pracy (Ágústa Eva Erlendsdóttir) i mafijny boss (Ingvar Eggert Sigurðsson), którego interesy nie idą zbyt dobrze. Powiązane ze sobą historie tej czwórki tworzą niezwykły kalejdoskop współczesnej Islandii. Nazywany przez niektórych krytyków islandzkim Pulp Fiction

Utalentowana tancerka Maria Ramirez, która dopiero co wyszła z poprawczaka, znajduje ujście dla swej pasji dołączając do nowej grupy tanecznej.

Bena i Alana łączy wspólna przeszłość i ogromny urok osobisty, który wykorzystują w nie do końca legalny sposób. Pewnego dnia poznają młodego Kelseya. Matka chłopca nie ma dla niego czasu, nic więc dziwnego, że ten szuka towarzystwa.

Życie pewnej brytyjskiej rodziny zmienia się, gdy wkracza w nie siedemnastoletnia Emelia. Utalentowana literacko dziewczyna nawiązuje romans z panem domu, byłym pisarzem. Emelia (Jessica Brown Findlay) ma siedemnaście lat i marzy, by zostać znaną pisarką, tak jak jeden z jej przodków - Sir Arthur Conan Doyle. Dziewczyna rozpoczyna pracę w hotelu prowadzonym przez byłego literata Jonathana Fishera (Sebastian Koch i jego żonę Joę (Julia Ormond). Szybko zaprzyjaźnia się też z ich córką Beth (Felicity Jones). Jonathan, będący pod wrażeniem talentu Emelii, pomaga jej w pisaniu. Wkrótce mistrz i jego uczennica nawiązują romans

Ethan (Thomas Dekker) jest młodym mężczyzną samotnie wychowującym kilkuletniego syna, ponieważ matka dziecka jest alkoholiczką. Jednak cieszący się sympatią lokalnej społeczności ojciec popełnia straszny błąd, pozostawiając syna na chwilę bez opieki. Dziecko wkrótce zostaje odnalezione martwe z powodu wyziębienia. Życie Ethana wywraca się do góry nogami, a jakby tego było mało prokurator zamierza postawić go przed sądem.

Piękna, delikatna i zmysłowa dziewiętnastoletnia Hinduska o imieniu Triszna (w tej roli Freida Pinto, znana z filmu Slumdog. Milioner z ulicy) mieszka wraz z rodziną w Osian - małej wsi w hinduskim Radżastanie. Pielęgnując tradycyjny model życia, Triszna jest przywiązana do rodziny, ale żyjąc według utartych w Indiach społecznych zasad i schematów, nie do końca je akceptuje. Pewnego dnia, podczas wieczoru tradycyjnych hinduskich tańców, w leżącym nieopodal jej wioski hotelu poznaje Jaya Singha (w tej roli Riz Ahmed, Droga do Guantanamo). Przystojny i bogaty dwudziestoletni Hindus, wykształcony w Wielkiej Brytanii, zawitał tam z przyjaciółmi podczas ostatniego dnia ich wspólnych hucznych wakacji.