Dramat 2011

Policyjny psycholog Thomas Schaeffer tuż przed odejściem do nowej pracy otrzymuje sprawę seryjnego mordercy, będącego niegdyś jego pacjentem. Wraz z partnerką próbują odnaleźć szaleńca, w czym pomagają im jego dawne rysunki, na które pozoruje swoje zbrodnie.

Alex (Sverrir Gudnason) to zadowolony z siebie młodzieniec, który marzy o zrobieniu wielkiej kariery w teatrze. Niestety, chłopak jest próżny i mało przedsiębiorczy. Nie zarabia, a życie ucieka mu między palcami. Wszystkie rachunki opłaca jego dziewczyna (Cecilia Forss), która jest coraz bardziej sfrustrowana tą sytuacją i pewnego dnia decyduje się od niego odejść. Alex na początku nie wie, co robić. Szybko jednak postanawia wziąć się za siebie. Zaczyna pracę w urzędzie miasta Hudiksvall, gdzie ma prowadzić zajęcia teatralne dla osób niepełnosprawnych umysłowo. Kontakt z grupą upośledzonej młodzieży na zawsze zmienia jego stosunek do świata i ludzi.

„Dom po sąsiedzku” to telenowela z dużą dozą akcji i sensacji. Opowiada historię dwóch rodzin, gdy śmierć pociąga za sobą lawinę intryg. Tu nic nie jest tym, czym się wydaje. Nigdy nie wiadomo: kto mówi prawdę, a kto kłamie; kto jest dobry, a kto zły; komu można zaufać, a kogo należy się bać.

Maltretowana przez agresywnego męża Shane (Josie Davis), wiedząc że nigdy nie dostanie rozwodu, postanawia upozorować własną śmierć. Plan się powiódł, i Shane na nowo układa sobie życie w słonecznej Kalifornii, znajduje pracę, przyjaciół, i zakochuje się. Z nadzieją spogląda w przyszłość, kiedy niespodziewanie mąż (David Millbern) wpada na jej trop...

Mimo licznych sukcesów 40-letni broker Richard jest zmęczony wegetacją według nie swoich ideałów i zasad moralnych. Postanawia poszukać prawdziwego sensu życia.

Pomimo obalenia rządów talibów relacje międzyludzkie w Afganistanie wciąż są regulowane przez niezwykle surowe prawo szariatu. W związku z tym w afgańskich więzieniach przebywa ogromna liczba kobiet skazanych za przestępstwa obyczajowe lub tylko o nie podejrzewanych. Jest wśród nich ciężarna 20-latka Kareema, która trafiła za kratki, ponieważ jej chłopak nie chciał się z nią ożenić. Dziewczyna wie, że jedynym dla niej ratunkiem jest zmuszenie Firuza do ślubu. Dwie pozostałe bohaterki dokumentu to Aleema, która została uwięziona, kiedy próbowano ją sprzedać na czarnym rynku, oraz osiemnastoletnia Saberah - zadenuncjowana przez własnego ojca, który nakrył ją z chłopakiem w dwuznacznej sytuacji. Sfilmowane przez irańsko-amerykańską dokumentalistkę Tanaz Eshaghian historie trzech afgańskich więźniarek pokazują, jak naprawdę wygląda sytuacja kobiet w państwach, w których obowiązuje prawo szariatu. Reżyserka, znana z nagrodzonego na MFF w Berlinie i nominowanego do głównej nagrody w Sundance obrazu Być jak inni, opowiadającego o problemie homoseksualizmu w teokratycznym Iranie, oraz filmów Love Iranian-American Style i I Call Myself Persian, weszła do miejsc niedostępnych dla innych - między innymi więzienia dla kobiet Badam Bagh. Zakazana miłość w Kabulu była pokazywana w ramach prestiżowego festiwalu filmów dokumentalnych HotDocs 2011. Dokument został wyprodukowany przy współudziale stacji HBO.

Susan (Anne Sofie Espersen) własnie wyszła z więzienia. Jej córka, Louise (Frederikke Dahl Hansen), jest w nią bezgranicznie wpatrzona i ślepo ją idealizuje. Louise porzuca wszystko, by być bliżej swojej matki i wchodzi w świat wiecznych imprez, narkotyków i mężczyzn. Zdaje się, że wszyscy zapomnieli, że dziewczyna jest jeszcze nastolatką...

Dokument o człowieku, który pracując jako strażnik na granicy amerykańsko-meksykańskiej codziennie styka się z handlem ludźmi i potworną biedą.

Rok 1940, Göteborg. Simon (Bill Skarsgård) jest wrażliwym i inteligentnym nastolatkiem, który zostaje adoptowany przez małżeństwo Larssonów (Helen Sjöholm i Stefan Gödicke). Mimo że nowy dom wydaje się przyjaznym miejscem, chłopak czuje się w nim nieswojo. Pewnego dnia Simon spotyka w szkole Isaka Lentova (Karl Linnertorp), którego ojciec, Ruben (Jan Josef Liefers), jest zamożnym żydowskim księgarzem. Mężczyzna zaraża kolegę syna miłością do literatury i sztuki. Ich spokój nie trawa jednak zbyt długo.