Dramat 2011

Współczesny musical o młodej, zakochanej dziewczynie i o chłopaku, który chce ją rzucić. Dokonuje on szokującego odkrycia, że najlepszym powodem do pozostania w związku jest jej budzący wątpliwości stan psychiczny.

Były więzień, z trudnością adaptujący się w społeczeństwie; bezrobotny imigrant, który znajduje pracę jako komornik oraz odnoszący sukcesy przedsiębiorca niespodziewanie obwołany bohaterem po zabiciu w samoobronie włamywacza-cudzoziemca - to bohaterowie ironicznego portretu katalońskiej prowincji. W swoim trzecim filmie Ramon Térmens w świeży, inteligentny i dowcipny sposób pokazuje, jak zmieniają się granice ludzkiej tolerancji pod wpływem ekstremistycznej demagogii. Trzy zazębiające się historie, których akcja rozgrywa się w małej miejscowości Lleida (rodzinne miasteczko reżysera), przedstawiają społeczeństwo tak skonfliktowane, że przed wybuchem może uratować je tylko głęboka odnowa. Catalunya über alles! (Katalonia ponad wszystko) to oparta na obserwacji dzisiejszej Katalonii krytyka ksenofobicznych postaw oraz rosnącego w siłę populizmu, który prowadzi do społecznego wykluczenia.

Balthazar, młody afrykański filmowiec jest o krok od zrealizowania swojego pierwszego filmu. Ma być to historia o młodej kobiecie, ofierze potwornych okrucieństw, która na koniec trafia do szpitala psychiatrycznego. Potencjalni sponsorzy mówią, że temat jest zbyt mroczny i stawiają na optymistyczny projekt z przesłaniem. Reżyser nie ustępuje. Po odbyciu pierwszych prób rzeczywistość ulega rozmyciu, a wydarzenia ze scenariusza zaczynają się materializować. Przełomowy debiut o wyobraźni i szaleństwie z elementami autobiograficznymi.

Autystyczny Francisco mieszka z bratem, jego żoną i synem. Jest zaniedbany, samotny, trzymany w zamknięciu. Jedyną jego rozrywką są popołudniowe spacery w parku. Pewnego dnia znajduje szczura i bierze go do domu. Rodzina nie jest w stanie tego znieść. Francisco ucieka do pobliskiego lasu, którego piękno wprawia go w osłupienie. Wkrótce jednak odkrywa wrogość przyrody. Przy zejściu z urwiska, spada i zostaje ciężko ranny. Kiedy traci już wszelką nadzieję, spotyka starego pustelnika, który udziela mu pomocy. Powróciwszy do zdrowia Francisco uczy się zbierać owoce, rozpalać ogień i kąpać w rzece. W zaciszu lasu odkrywa nowe spojrzenie na świat.

Sean i Ike pracują w zakładzie wulkanizacyjnym. Jeden odczuwa zamęt serca i umysłu, a drugi znalazł pocieszenie w Bogu. Irlandzki emigrant Sean dochodzi do siebie po traumie z Afganistanu. Głęboko wierzący ewangelik Ike (w tej roli piosenkarz Will Oldham) namawia go, żeby w tym trudnym czasie wybrał Boga. Sean nie może sobie dać rady z chaosem zewnętrznego świata i skłania się do przyjęcia jednoznacznego, religijnego porządku. W lokalnej jadłodajni godzinami rozmawiają o końcu świata i pocieszeniu jakie daje wiara, nawet jeśli jest to tylko zwykłe uspokojenie. Film jest medytacją o przyjaźni, ludzkich potrzebach i kruchości życia.

Nadir ma wziąć starą taksówkę ojca i odwieźć ją z Amsterdamu do wuja, który mieszka w mieście Rabat w Maroku. Zabiera ze sobą dwóch kumpli Zakarię i Abdela, i wspólnie jadą przez Holandię, Belgię, Francję (gdzie zabierają autostopowiczkę), Hiszpanię i Maroko. Spotykają po drodze wielu ludzi, wplątują się w ekstremalne sytuacje, aż w końcu odkrywają prawdziwy powód podróży do stolicy Maroka. Ich przyjaźń jest wystawiona na ciężką próbę.

Etiuda opowiada o spotkaniu grupy znajomych, którzy pod wpływem alkoholu zaczynają grać "w butelkę", opowiadając historie ze swego życia, co prowadzi do eskalacji konfliktów między nimi i do tragicznego finału.

Jeżeli nie zapłacą, życie dwóch nastolatków będzie w wielkim niebezpieczeństwie.