Obyczajowy

Menadżerowie socjalistycznego przedsiębiorstwa - ich nominacje, postawy i decyzje. Życie osobiste i kulisy dyrektorskiej władzy na szerokim tle przemian społeczno - obyczajowych zachodzących w Polsce przełomu lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych.

Serial obyczajowy ukazujący życie przeciętnych absolwentów uniwersytetu, którym przyszło żyć w "epoce Gierka". Może nie do końca są tacy przeciętni, starają się bowiem zastanawiać nad tym, czego w życiu dokonali, a czego nie udało się zrealizować. Te ich "punkty widzenia" możemy śledzić przez kolejnych siedem lat ich życia. Są tak różne jak różne są ich osobowości, zainteresowania i wykonywane zawody. Oto bowiem nad brzegiem Wisły spotykają się młodzi przyjaciele: przyszli prawnicy, lekarze, inżynierowie, muzycy, aktorka, leśnik. Jest rok 1973 - wszyscy zgodnie deklarują, że spotkają się tu znowu w roku 1980 i odpowiedzą sobie na pytanie kim będą za te siedem lat? W filmie możemy zobaczyć, mało wówczas jeszcze znanych, takich tuzów polskiego kina jak Bogusław Linda czy Adam Ferency.

Darek Hadała traci wszystko - odchodzi od niego żona, zostaje pozbawiony pracy, a na domiar złego kradną mu samochód. Nie załamuje się jednak i postanawia założyć własną firmę wideo. Filmuje śluby, komunie, wesela. Dzięki temu staje się uważnym obserwatorem nowej, polskiej rzeczywistości.

Bohaterami serialu są cztery osoby. Okoliczności sprawiły, że los zetknął ich ze sobą. Sylwia i Henryk są małżeństwem. Witold, zwierzchnik Morawskiego i Krystyny, z pozoru cyniczny uwodziciel. Krystyna - kobieta żyjąca marzeniami przez otoczenie odbierana jako atrakcyjna i "łatwa"… Różnica między samooceną każdej postaci, a jej oceną przez innych pozwala pogłębić portrety psychologiczne czwórki bohaterów…

Bohaterowie serialu na studiach kupili na spółkę starego VW Busa i pomalowali go w zwariowane kolory. Żartowali, że to ich pojazd kosmiczny, dlatego sami siebie nazwali Załogą. Jednak podczas jednego z zarobkowych wyjazdów namówili Darka, chłopaka Zuzy, do spróbowania marihuany. Dramatyczne konsekwencje odmieniły losy Załogi. Wtedy członkowie grupy obiecali sobie, że zawsze będą dbać o siebie nawzajem. Dziś mimo upływu lat wciąż czują się odpowiedzialni za tamto zdarzenie. O przyrzeczeniu przypomina im bus, który jest atrakcją księgarni „Dobre miejsce” – wspólnego biznesu Załogi. Kiedy okazuje się, że przyjaciele nie mają czasu na prowadzenie lokalu, zaczynają rozważać, czy go nie zlikwidować. Jednak „Dobre miejsce” przetrwało, okazało się bowiem ratunkiem dla Mateusza – członka załogi, który stracił pracę i, opuszczony przez żonę, wpadł w alkoholowe tarapaty. Księgarnia jest także miejscem, gdzie członkowie Załogi w trudnych życiowych momentach znajdują przystań, pozwalającą przeczekać życiowe burze.

Małe miasteczko w zachodniej Polsce. Centrum życia Szczelina to sportowy klub „Gamrat”, niegdyś dobrze prosperujący, dziś przeżywający poważne problemy finansowe. Podobna sytuacja panuje w całym mieście. Większość mieszkańców Szczelina była zatrudniona w jedynym istniejącym tu zakładzie produkcyjnym, który został sprywatyzowany. Jego nowym właścicielem jest były wychowanek szczelińskiego domu dziecka, dziś biznesmen – Adam Zalewski (Tomasz Karolak). Zalewski jest jedyną deską ratunku dla upadającego klubu. Jeśli zgodzi się zostać jego sponsorem, sport w miasteczku będzie uratowany.

Adaptacja książki Zbigniewa Safjana „Podwójna miłość”. Akcja serialu rozgrywa się w latach 1979-80. Marta zaraz po maturze przyjeżdża do Warszawy. Marzy o studiach i pragnie realizować swoją fotograficzną pasję. W stolicy otrzymuje surową lekcję życia.

Rafał Kostroń (Władysław Kowalski) jest redaktorem w Polskim Radiu. Pracując w redakcji tworzy on autorską audycję S.O.S., która jest skierowana do osób potrzebujących pomocy. Jego dziennikarska wnikliwość świetnie sprawdza się w roli detektywa rozwiązującego kryminalne zagadki z jakimi zgłaszają się do niego słuchacze.

Adaptacja powieści Jerzego Stefana Stawińskiego pt. „13 dni z życia emeryta. Dziennik Adama Bzowskiego”. Książka będąca – zdaniem krytyki – „próbą stworzenia Piszczyka na emeryturze”, ukazuje modelowe losy polskiego inteligenta (urodzonego zresztą grubo przed wojną) i jego przodków. Dzieje tych ostatnich poprzez ruch endecki i legiony Piłsudskiego sięgają aż do powstania styczniowego. Retrospekcje mieszają się u Stawińskiego z teraźniejszością, czyli z grudniem 1979 roku, a dokładniej ze świętami Bożego Narodzenia. W serialu jest podobnie. Każdy z odcinków ukazuje jeden dzień z życia Bzowskiego -–niegdyś cenionego planisty, teraz emeryta. Emerytura, jak wiadomo, sprzyja życiowym podsumowaniom; rachunkom sumienia; refleksjom, na które nie było czasu wcześniej. Także pan Adam zaczyna dostrzegać, że na świecie istnieje nie tylko praca, pogoń za karierą i dobrami materialnymi, lecz także rodzina obdarzona nieraz niezwykłą i barwną historią, czekającą na odkrycie i przypomnienie. Obserwuje życie z większym dystansem, z niepokojem przygląda się bliskim, goniącym za pieniędzmi i płacącym za to bardzo wysoką cenę. Częściej uczestniczy też w codziennej mitrędze, kolejkowych przepychankach i sprzeczkach. Dowiaduje się wielu ciekawych rzeczy o ludziach, których wydaje się znał całe lata. Wpada mu np. w ręce pamiętnik sąsiada-Żyda, zawierający m.in. dramatyczną relację o ucieczce mężczyzny wraz pięcioletnią córeczką z warszawskiego getta.