Filmy farba, krew

Jordan Tuner (Halle Berry) jest operatorką linii alarmowej 911. Kobieta jest przyzwyczajona do dramatycznych zgłoszeń i kryzysowych sytuacji, jednak to połączenie przebija wszystko, z czym miała do tej pory do czynienia. Śmiertelnie przerażona nastolatka usiłuje schronić się przed psychopatą, który właśnie włamał się do jej domu. Połączenie przerywa się, a kiedy Jordan oddzwania do dziewczyny, dźwięk dzwonka pozwala napastnikowi zlokalizować ofiarę… Kilka miesięcy później inna nastolatka (Abigail Breslin) wykonuje dramatyczne połączenie na linię 991. Jest uwięziona w bagażniku porywacza, który wywozi ja w nieznane. Tym razem Jordan nie może pozwolić sobie na błąd…

Remake filmu z 1971 roku i jednocześnie adaptacja horroru Stephena Kinga. Carietta White jest skromną, nieśmiałą i nieszkodliwą nastolatką, z której rówieśnicy często robią sobie żarty, a matka zagorzała katoliczka codziennie wmawia jej, że jest pomiotem szatana. Po latach takiego traktowania, miarka w końcu się przebiera podczas balu maturalnego i Carrie wykorzystując swoje niezwykłe zdolności telekinetyczne postanawia się zemścić.

Film oparty na autentycznych wydarzeniach. 28 lutego 1997 dwaj uzbrojeni mężczyźni dokonali napadu na bank w Hollywood. Policja, która już wcześniej poszukiwała przestępców, przystąpiła do największej wymiany ognia we współczesnej historii policji. Trwająca 44 minuty gwałtowna i brutalna strzelanina pomiędzy policją wspomaganą przez jednostki specjalne S.W.A.T. i inne służby ochrony a przestępcami, pochłonęła wiele ofiar, nie tylko policjantów, ale i cywilów.

Historia zaczyna się w 1964, kiedy malarz Francis Bacon (Derek Jacobi) zaskakuje włamywacza George'a Dyera (Daniel Craig) buszującego w jego londyńskiej pracowni i domu w poszukiwaniu czegoś wartościowego. "Kim mógłbyś być?" - wykrzykuje artysta - "niewiele jest w tobie z włamywacza. Rozbieraj się i chodź do łóżka, a będziesz miał wszystko, czego zapragniesz". W tym momencie na zawsze zmieniło się życie obydwu. Dyer przez siedem lat był stałym modelem Bacona i starał się - finansowo wspierany przez Bacona - wydobyć ze środowiska i kultury klasy robotniczej, dostosować do zamkniętego świata artystów. Dyer został obdarowany drogimi garniturami i pieniędzmi, był zabierany w podróże do Paryża i Nowego Jorku, choć nie tworzyli z Baconem dobranej pary. Najwięcej radości dawała mu zazwyczaj wędrówka z młodymi ludźmi po paryskich barach, ale nie był w stanie stawić czoła nieustającym żartom swego dobroczyńcy. Dowcipny Bacon był w swoim żywiole, kiedy zabawiał się i pił z modelkami pozującymi do fotograficznych aktów, kpiąc ze wszystkiego i wszystkich: "Szampan dla moich prawdziwych przyjaciół, prawdziwe cierpienie dla fałszywych" i przedstawiając swoje niekonwencjonalne towarzystwo: "Witamy w obozie koncentracyjnym". Kiedy Dyer skarżył się na nocne koszmary, Bacon krótko replikował "George, nocne koszmary nie mogą być bardziej przerażające, niż życie".