Marta prosi swojego męża Jose, by kupił jej suknię, którą widziała na rynku. Wracając z zakupów Jose wraz z przyjacielem zachodzą do saloonu, gdzie po pijaku oddaje suknię barmance. W domu mówi żonie, że ktoś mu ją ukradł...
Filmowa biografia Karađorđe - Jerzego Petrovicia, zwanego Czarnym (kara – tur. czarny, Đorđe – serb. Jerzy), protoplasty książęcego, a potem królewskiego rodu Karadziordziewiciów (serb. Karađorđević). Film ukazuje niezwykłe losy prostego, niepiśmiennego chłopa, który wybrany przez lud przywódcą Pierwszego Powstania Serbskiego (1804-1813) przeciwko uciskowi tureckich janczarów, okazał się być bardzo utalentowanym strategiem, wodzem, politykiem i dyplomatą. Zamordowany na rozkaz swojego politycznego przeciwnika i konkurenta, przywódcy Drugiego Powstania Serbskiego – Miloša Obrenovicia – dał początek dynastii, której ostatni przedstawiciel, król Piotr II Karađorđević został w 1945 r. pozbawiony władzy królewskiej przez komunistyczne władze Jugosławii pod przywództwem marszałka Josipa Broz Tito.
Po wojnie secesyjnej były żołnierz wraz z rodziną, osiedla się na terytorium Dakoty. Wkrótce dochodzi do kłótni między nim, a jego synem, który opuszcza w końcu dom. Jadąc konno przez góry, zauważa Indian atakujących sąsiednie domostwa. Ścigany przez nich stara się dostać do domu, by ostrzec rodzinę...
Atrakcyjna młoda kobieta, wstydzi się swojej nędznie ubranej matki i postanawia nie przedstawiać jej swojemu narzeczonemu. Zrozpaczona matka wychodzi z domu i wkrótce ginie. Do córki dopiero teraz dociera, jak ją traktowała...
W listopadzie 1456 r., w twierdzy belgradzkiej, stronnicy Władysława Hunyadiego roznieśli na szablach Ulryka hr. Cylii - wuja i doradcę niepełnoletniego króla Węgier Władysława Pogrobowca, stojącego na czele lig magnackich, sprawujących faktyczne rządy w państwie. Pomimo obietnic króla, że poniecha zemsty za śmierć swego krewnego, Hunyadi został wkrótce pojmany i stracony.
Chronologicznie rzecz biorąc, jest to najstarszy serbski film fabularny. Nakręcony został kilka dni przed zrealizowaniem dużo ambitniejszego i bardziej znanego obrazu „Život i dela besmrtnog vožda Karađorđa”, jednak z powodu późniejszego zaprezentowania publiczności zajmuje w serbskiej filmografii drugie miejsce.
Wydaje się, że każda warszawska kwiaciarka uwzięła się na Antosia, aby kupił od niej kwiatka. W końcu mężczyzna nie ma już pieniędzy na kolejne rośliny, więc oddaje kobietom różne części swojej garderoby.