Filmy 1911

Postacie z kreskówek ogłaszają za pomocą komiksowych dymków, że zaraz się poruszą – i rzeczywiście to robią, w niesamowicie przerysowany sposób.

Adaptacja Odysei Homera, zrealizowana na konkurs filmowy ogłoszony przez Międzynarodową Wystawę w Turynie w 1911 r., z okazji 50. rocznicy zjednoczenia Włoch.

Król Henryk VIII dąży do unieważnienia małżeństwa z Katarzyną Aragońską i poślubienia Anny Boleyn, co wywołuje głęboki kryzys polityczny.

Wydarzenia koncentrują się na losach czworga sierot, które zostają przygarnięte przez starego artystę cyrkowego i wyszkolone na wybitnych akrobatów. Grupa, występująca pod nazwą „Cztery Diabły”, zdobywa ogromną popularność dzięki mrożącym krew w żyłach ewolucjom na trapezie. Głównym wątkiem jest relacja między dwojgiem wychowanków, Fritzem (Robert Dinesen) oraz Aimée (Edith Buemann), których łączy nie tylko wspólna praca, ale także głębokie, wieloletnie uczucie. Ich stabilny świat i zawodowa współpraca zostają wystawione na ciężką próbę, gdy w cyrku pojawia się tajemnicza i zamożna kobieta, hrabina. Arystokratka, zafascynowana sprawnością i urokiem Fritza, zaczyna systematycznie uwodzić młodego akrobatę, odciągając go od dotychczasowych obowiązków oraz bliskich. Mężczyzna, omamiony wizją luksusu i nowym romansem, zaczyna zaniedbywać mordercze treningi, co staje się bezpośrednim zagrożeniem dla bezpieczeństwa całego zespołu podczas występów pod kopułą cyrku. Aimée, obserwując narastający kryzys i emocjonalne oddalenie partnera, musi zmierzyć się z rozpaczą oraz koniecznością zachowania profesjonalizmu w obliczu nadchodzącej premiery. Historia ukazuje proces rozpadu lojalności wewnątrz grupy oraz destrukcyjny wpływ namiętności na dyscyplinę niezbędną w cyrkowym rzemiośle. Całość skupia się na ukazaniu napięcia między światem cyrkowej areny a pokusami wyższych sfer, prowadząc do sytuacji, w której każdy błąd na wysokości może mieć nieodwracalne skutki dla wszystkich artystów.

Historia młodego dziedzica plantacji, którego skłonność do hazardu prowadzi do kryzysu finansowego.

Zdesperowany narzeczony wraz z oddanym towarzyszem rusza w pościg za bezwzględną bandą.

Wydarzenia rozgrywają się w Paryżu, gdzie młoda i beztroska modelka, Trilby (Julie Meijer), spędza czas w środowisku artystycznej bohemy. Dziewczyna cieszy się sympatią grupy malarzy, jednak jej życie ulega dramatycznej zmianie, gdy na jej drodze staje demoniczny muzyk, Svengali (Theo Frenkel). Mężczyzna, będący mistrzem hipnozy i manipulacji, odkrywa w dziewczynie ogromny, choć dotąd ukryty potencjał wokalny. Wykorzystując swoje nadprzyrodzone zdolności, Svengali przejmuje całkowitą kontrolę nad umysłem i ciałem Trilby, czyniąc ją bezwolnym narzędziem w swoich rękach. Pod wpływem potężnej sugestii hipnotyzera, bohaterka traci pamięć o dotychczasowym życiu i bliskich, stając się pod jego opieką światowej sławy śpiewaczką operową. Choć jej występy budzą zachwyt w największych stolicach Europy, Trilby funkcjonuje w stanie ciągłego transu, wykonując polecenia swojego mentora bez cienia własnej woli. Sukces artystyczny staje się dla niej więzieniem, a relacja z mrocznym muzykiem opiera się na całkowitym psychicznym uzależnieniu. Historia koncentruje się na procesie niszczycielskiej dominacji jednej jednostki nad drugą oraz tragicznych skutkach nadużywania okultystycznych mocy dla osobistych korzyści. Całość ukazuje desperacką walkę o tożsamość w obliczu niemal wszechmocnego oprawcy, który nie cofnie się przed niczym, by utrzymać swoją władzę nad uwięzioną w transie dziewczyną.

Hester Prynne zostaje zmuszona przez purytańską społeczność do noszenia szkarłatnej litery jako kary za cudzołóstwo.

Wydarzenia koncentrują się na perypetiach młodego i beztroskiego Bourrichona ( Maurice Chevalier), który zabiega o względy wybranki swojego serca. Jego starania o rękę dziewczyny napotykają jednak na zdecydowany opór ze strony jej ojca, eleganckiego, lecz niezwykle surowego pana Maxa (Max Linder). Rodzic nie darzy kandydata zaufaniem i uważa go za postać zbyt lekkomyślną, by powierzyć mu szczęście swojej córki. Kategoryczna odmowa zmusza zdesperowanego młodzieńca do opracowania misternego planu, który pozwoliłby mu wkraść się w łaski nieustępliwego opiekuna i dowieść swojej wartości. Bourrichon postanawia wykorzystać specyficzne przyzwyczajenia i codzienną rutynę starszego mężczyzny, pojawiając się w miejscach, które ten regularnie odwiedza. Bohater stara się wywrzeć na przyszłym teściu jak najlepsze wrażenie, dostosowując swoje zachowanie do surowych wymagań i konserwatywnych poglądów Maxa. Każda kolejna próba zbliżenia się do ojca ukochanej prowadzi do szeregu niefortunnych zdarzeń oraz komicznych pomyłek, w których młody człowiek musi wykazać się sprytem, by zachować twarz. Historia ukazuje proces przełamywania międzypokoleniowej bariery oraz determinację w walce o miłość w obliczu sztywnych konwenansów. Całość skupia się na ukazaniu serii zabawnych interakcji między dwoma mężczyznami, których relacja ewoluuje wraz z każdym kolejnym spotkaniem wynikającym z utrwalonych nawyków jednego z nich.