Fabuła tego krótkometrażowego filmu muzycznego stanowi wizualną interpretację słynnego dzieła symfonicznego Piotra Czajkowskiego. Obraz koncentruje się na ukazaniu dramatyzmu wydarzeń historycznych z 1812 roku, wykorzystując sekwencje aktorskie oraz symboliczne obrazy do zilustrowania przebiegu bitwy pod Borodino oraz odwrotu wojsk Napoleona.
Wydarzenia na ekranie, w których bierze udział m.in. Leonid Kinskey (Leonid Kinskey), są ściśle zsynchronizowane z warstwą dźwiękową utworu. Akcja przedstawia zmagania żołnierzy w surowych warunkach zimowych oraz narastające napięcie militarne, kulminujące w scenach zwycięstwa, którym towarzyszą charakterystyczne motywy muzyczne. Opis ukazuje próbę przełożenia nastroju i dynamiki kompozycji na język filmu wczesnej ery dźwiękowej.
Fabuła tego krótkometrażowego musicalu stanowi hołd dla Nowego Jorku i rozpoczyna się od spotkania w Central Parku. Młoda kobieta, w którą wciela się
Mary Doran (Mary Doran), siedzi na ławce i narzeka na trudne życie w nieprzyjaznym mieście. Siedzący obok mężczyzna (Raymond Hackett) stara się ją pocieszyć, przekonując o ogromnych możliwościach, jakie oferuje metropolia.
Rozmowa bohaterów staje się pretekstem do prezentacji serii ujęć filmowych ukazujących charakterystyczne miejsca Manhattanu z tamtego okresu. Dopełnieniem obrazu są występy artystyczne, w tym popisy wokalne tria znanego jako Brox Sisters (Brox Sisters). Akcja łączy elementy reportażu z podróży z muzycznym widowiskiem, mającym na celu ukazanie optymistycznego oblicza wielkiego miasta.
Fabuła tego krótkometrażowego filmu komediowego koncentruje się na perypetiach bohatera, w którego rolę wciela się George Robey (George Robey). Akcja przedstawia serię niefortunnych zdarzeń i nieporozumień, z którymi musi się on zmierzyć w dniu planowanej uroczystości ślubnej.
Opis ukazuje zmagania postaci z przygotowaniami do ceremonii oraz liczne przeszkody, które utrudniają dotarcie przed ołtarz.
Fabuła filmu koncentruje się na losach podstarzałego dozorcy w paryskim muzeum figur woskowych, Papy Chabu (
Paul Muni), który wykazuje niezwykłe przywiązanie do eksponatów, traktując je jak żywe istoty. Mężczyzna spędza noce na rozmowach z figurami historycznych postaci, co stanowi dla niego ucieczkę od samotności.
Sytuacja ulega zmianie, gdy w życiu bohatera pojawia się wątek romansowy dotyczący młodej dziewczyny, Helene (Marguerite Churchill), której szczęście zostaje zagrożone przez intrygi osób trzecich. Akcja ukazuje starania dozorcy, by pomóc młodej parze w pokonaniu przeciwności losu, co prowadzi do serii wydarzeń łączących świat rzeczywisty z fantazjami starego pracownika muzeum.