Filmy samobójstwo, klasztor, strach

Robert Thorn jest ambasadorem. Po tym, jak lekarze powiedzieli mu, że jego nowo narodzone dziecko zmarło, zdecydował się zaadoptować niemowlę, nie mówiąc nic żonie Katherine. Noworodek otrzymał imię Damien. Nikt wtedy nie zdawał sobie sprawy z zagrożenia, jakie niesie ten diabelski pomiot. Minęło pięć lat, toteż Damien kończy 5 lat. Robert i Katherine wyprawiają wielką imprezę, w czasie której opiekunka Damiena wiesza się na oczach gości. Wkrótce do domu Thornów przybywa zastępstwo. Pani Baylock ma opiekować się chłopcem. Thornowie nie wiedzą, że nowa opiekunka jest wysłannicą samego szatana. Jej zadaniem jest chronić Damiena za wszelką cenę.

Akcja "Świata bez końca" zaczyna się 200 lat po wydarzeniach z "Filarów Ziemi", w roku 1327. Na tle barwnej panoramy średniowiecza, w okresie wielkich przemian i dziesiątkującej społeczeństwo zarazy, toczy się epicka opowieść o walce o władzę, pieniądze i wpływy. O tajemnicach i zbrodniach, o nauce burzącej fundamenty wiary. Historia, w której ludzkie emocje - miłość, nienawiść, pragnienie zemsty - odgrywają wiodącą rolę.

Viridiana (Silvia Pinal) jest młodą zakonnicą mieszkającą w klasztorze, jeszcze czekającą na złożenie ślubów. Na niedługo przed tym wydarzeniem zostaje zaproszona do siebie przez długo niewidzianego wuja (Fernando Rey), który opłacał dotychczas jej pobyt w klasztorze. Namówiona przez siostrę zakonną, postanawia po raz ostatni przed ślubami spotkać się ze światem "zewnętrznym" i odwiedzić mężczyznę. Po kilkudniowym pobycie jednak, okaże się, że pobożna dziewczyna żyjąca w wyimaginowanym, idealistycznym świecie wiary chrześcijańskiej, będzie musiała przedefiniować swój światopogląd.

„Zakonnica” w reżyserii Rivette oparta jest na powieści Diderota z 1760 roku, którą autor „Kubusia Fatalisty” miał napisać na podstawie prawdziwych wydarzeń i listów młodej dziewczyny zamkniętej w klasztornej celi. Odważna, jak na tamte czasy, kompromitująca Kościół, stan duchowny i szlachecki, „Zakonnica” musiała poczekać na wydanie 36 lat. A i tak wywołała skandal. Nadużycia władzy przez matki przełożone, okrucieństwo i homoseksualizm burzyły mit cnotliwego życia za murami klasztoru. Suzanne od początku pobytu w klasztorze nie ukrywa, że nie jest to jej miejsce i pragnie odejść, a tym samym naraża się na upokorzenia i kary. Jako ta, która chce zhańbić zakon, sypia na podłodze, jest pozbawiona czystej wody i toalety, siostry głodzą ją, plują jej w twarz, depczą po jej ciele. Kiedy wreszcie udaje jej się zmienić zakon, trafia pod skrzydła matki przełożonej, która kocha kobiety nie tylko czystą miłością do bliźniego… Dziewczyna podejmuje więc kolejne próby unieważnienia ślubów.