Przedstawiamy listę 469 najlepszych i najpopularniejszych filmów z gatunku Dramat z 1966 roku.
Zobacz zwiastuny, oceny, oraz dowiedz się kto reżyserował i jacy aktorzy występowali
w tych filmach.
Film opowiada niecodzienną sytuację z życia fotografa Mody. Thomas nie mając lepszych perspektyw na spędzenie wolnego czasu wyrusza w miasto z celem zrobienia zdjęć. Po wywołaniu okazuje się że przypadkiem uchwycił scenę morderstwa.
Film przedstawia spotkanie dwóch par, które przy dyskusji i drinkach ukazują najgłębsze otchłanie swych osobowości, swych związków i życiowych kłopotów. Jedno małżeństwo to Martha i George (Elizabeth Tylor i Richard Burton) - doświadczony profesor historii szukający w alkoholu ucieczki od swej dominującej, zgorzkniałej żony. Natomiast Nick i Honey (George Segal i Sandy Dennis) to młodzi ludzie, którzy choć z początku wydają się zupełnym przeciwieństwem starszych znajomych, po pewnym czasie, przerażeni, zaczynają się do nich upodabniać, dając dojść do głosu swym tłumionym obawom i rozczarowaniom.
Opowieść o dwóch kobietach mieszkających w odosobnionym domku nad brzegiem morza. Znana aktorka Elizabeth Vogler (w tej roli Liv Ullmann) uparcie milczy, by w ten sposób zdystansować się do świata i ludzi... Pielęgniarka Alma (Bibi Andersson), której zadaniem jest opieka nad Elizabeth, wręcz przeciwnie - wierząc w sympatie milczącej pacjentki opowiada jej o swoich najintymniejszych przeżyciach.
Niezłomny kanclerz Anglii odmawia uznania króla za głowę Kościoła, co prowadzi do bolesnej próby charakteru, brawurowej walki o zachowanie godności i dramatycznej konfrontacji z machiną władzy, która nie cofa się przed niczym, by złamać jego opór.
Na niewielkiej stacji podczas II wojny światowej swoją pierwszą w życiu pracę rozpoczyna świeżo upieczony absolwent szkoły kolejarskiej Miloš Hrma. Właśnie tam wchodzi w dorosłe życie i przeżywa inicjację seksualną, by z młodzieńca stać się prawdziwym mężczyzną.
Żołnierz Wermahtu każe Kriście, żeby ta przetransportowała go wraz z rannym kolegą wozem konnym do Wiednia. Droga wiedzie przez las, który jest doskonałym miejscem dla młodej wdowy na dokonanie zemsty za zamordowanie męża. Nie jest to jednak ani łatwa decyzja a tym bardziej łatwe zadanie dla nieuzbrojonej kobiety...
Narracja tego inspirowanego "Idiotą" Fiodora Dostojewskiego filmu biegnie dwutorowo - równolegle prowadzone są wątki młodziutkiej Marie oraz jej osła Baltazara, których los brutalnie doświadcza. Od świata zaznają samych krzywd i niegodziwości, które znoszą z pokorą - to rozumiana po chrześcijańsku metafora męczeństwa. Bresson w Na los szczęścia, Baltazarze! rozwija swoją koncepcję aktora-modela, angażując, jak zwykle, debiutantkę; tym razem padło na Annę Wiazemsky. Opracowana przez francuskiego mistrza autorska metoda aktorskiego drylu polegała na całkowitym wyrugowaniu z roli ekspresji, odarciu jej do kości, co reżyser osiągał poprzez minimalistyczne komendy wydawane na planie oraz powtarzane do znudzenia ujęcia.
Prologiem do tego filmu są obrazy wojny: wybuchy bomb, broń pancerna, walące się domy, tematem – losy dwóch atrakcyjnych młodych dziewczyn, niszczących wszystko wokół siebie, zamknięte w kręgu „pseudozwiązków” międzyludzkich i pseudowartości.