Dramat 1966

Przeszukaj katalog

Przedstawiamy listę 467 najlepszych i najpopularniejszych filmów z gatunku Dramat z 1966 roku. Zobacz zwiastuny, oceny, oraz dowiedz się kto reżyserował i jacy aktorzy występowali w tych filmach.

Niezadowolony ze swego stylu życia, rozgoryczony i rozczarowany fotograf bezmyślnie włóczy się po Londynie lat 60., utrwalając na kliszy momenty z codziennego życia. Po wywołaniu filmu okazuje się, że nieświadomie uchwycił scenę morderstwa.

Persona

7,8
Opowieść o dwóch kobietach mieszkających w odosobnionym domku nad brzegiem morza. Znana aktorka Elizabeth Vogler (w tej roli Liv Ullmann) uparcie milczy, by w ten sposób zdystansować się do świata i ludzi... Pielęgniarka Alma (Bibi Andersson), której zadaniem jest opieka nad Elizabeth, wręcz przeciwnie - wierząc w sympatie milczącej pacjentki opowiada jej o swoich najintymniejszych przeżyciach.
Film przedstawia spotkanie dwóch par, które przy dyskusji i drinkach ukazują najgłębsze otchłanie swych osobowości, swych związków i życiowych kłopotów. Jedno małżeństwo to Martha i George (Elizabeth Tylor i Richard Burton) - doświadczony profesor historii szukający w alkoholu ucieczki od swej dominującej, zgorzkniałej żony. Natomiast Nick i Honey (George Segal i Sandy Dennis) to młodzi ludzie, którzy choć z początku wydają się zupełnym przeciwieństwem starszych znajomych, po pewnym czasie, przerażeni, zaczynają się do nich upodabniać, dając dojść do głosu swym tłumionym obawom i rozczarowaniom.


El Dorado

7,2
Cole Thornton (John Wayne) wraz z nowicjuszem Alanem Bourdillion (James Caan) pomagają szeryfowi El Dorado (Robert Mitchum) pokonać alkoholizm oraz bandę terroryzującą miasteczko.

Matnia

7,0
Dwóch uciekających gangsterów (Lionel Stander, Jack MacGowran) po nieudanym skoku znajduje schronienie w zamku należącym do George'a (Donald Pleasence) i Teresy (Françoise Dorléac).
Trwa właśnie wojna. Na małej stacji kolejowej Kostomlaty, gdzieś w Czechach, znudzeni kolejarze czekają na kolejne pociągi, które nierzadko się spóźniają. Aby czas szybciej płynął, opowiadają sobie o swoich miłosnych przygodach. Główny bohater, młody aspirant Milos ma problemy ze zdobyciem pierwszej dziewczyny. Stara się to jednak osiągnąć za wszelką cenę.
Żołnierz Wermahtu każe Kriście, żeby ta przetransportowała go wraz z rannym kolegą wozem konnym do Wiednia. Droga wiedzie przez las, który jest doskonałym miejscem dla młodej wdowy na dokonanie zemsty za zamordowanie męża. Nie jest to jednak ani łatwa decyzja a tym bardziej łatwe zadanie dla nieuzbrojonej kobiety...

Stokrotki

7,3
Prologiem do tego filmu są obrazy wojny: wybuchy bomb, broń pancerna, walące się domy, tematem – losy dwóch atrakcyjnych młodych dziewczyn, niszczących wszystko wokół siebie, zamknięte w kręgu „pseudozwiązków” międzyludzkich i pseudowartości.
Narracja tego inspirowanego "Idiotą" Fiodora Dostojewskiego filmu biegnie dwutorowo - równolegle prowadzone są wątki młodziutkiej Marie oraz jej osła Baltazara, których los brutalnie doświadcza. Od świata zaznają samych krzywd i niegodziwości, które znoszą z pokorą - to rozumiana po chrześcijańsku metafora męczeństwa. Bresson w Na los szczęścia, Baltazarze! rozwija swoją koncepcję aktora-modela, angażując, jak zwykle, debiutantkę; tym razem padło na Annę Wiazemsky. Opracowana przez francuskiego mistrza autorska metoda aktorskiego drylu polegała na całkowitym wyrugowaniu z roli ekspresji, odarciu jej do kości, co reżyser osiągał poprzez minimalistyczne komendy wydawane na planie oraz powtarzane do znudzenia ujęcia.
Akcja obejmuje okres od zimy 1957 do końca 1960, cofając się w retrospekcji do wypadków 1954 roku. Dały one początek narodowowyzwoleńczej walce ludu algierskiego. Opis ogranicza się do miasta Algier, a właściwie do jego arabskiej dzielnicy Kazby.
Słowa kluczowe

Proszę czekać…