Przedstawiamy listę 469 najlepszych i najpopularniejszych filmów z gatunku Dramat z 1966 roku.
Zobacz zwiastuny, oceny, oraz dowiedz się kto reżyserował i jacy aktorzy występowali
w tych filmach.
Niezadowolony ze swego stylu życia, rozgoryczony i rozczarowany fotograf bezmyślnie włóczy się po Londynie lat 60., utrwalając na kliszy momenty z codziennego życia. Po wywołaniu filmu okazuje się, że nieświadomie uchwycił scenę morderstwa.
George i Martha są podstarzałym małżeństwem. On jest profesorem na uniwersytecie, ona córką rektora. Kiedy po kolejnym wieczorze zakrapianym alkoholem, przychodzą do nich Nick, nowy nauczyciel i jego żona Honey, George i Martha rozpoczną swoją grę, w której nic nie będzie jasne i takie jak się wydaje. Ich głównym celem będzie jak najbardziej skompromitować współmałżonka.
Opowieść o dwóch kobietach mieszkających w odosobnionym domku nad brzegiem morza. Znana aktorka Elizabeth Vogler (w tej roli Liv Ullmann) uparcie milczy, by w ten sposób zdystansować się do świata i ludzi... Pielęgniarka Alma (Bibi Andersson), której zadaniem jest opieka nad Elizabeth, wręcz przeciwnie - wierząc w sympatie milczącej pacjentki opowiada jej o swoich najintymniejszych przeżyciach.
Niezłomny kanclerz Anglii odmawia uznania króla za głowę Kościoła, co prowadzi do bolesnej próby charakteru, brawurowej walki o zachowanie godności i dramatycznej konfrontacji z machiną władzy, która nie cofa się przed niczym, by złamać jego opór.
Trwa właśnie wojna. Na małej stacji kolejowej Kostomlaty, gdzieś w Czechach, znudzeni kolejarze czekają na kolejne pociągi, które nierzadko się spóźniają. Aby czas szybciej płynął, opowiadają sobie o swoich miłosnych przygodach. Główny bohater, młody aspirant Milos ma problemy ze zdobyciem pierwszej dziewczyny. Stara się to jednak osiągnąć za wszelką cenę.
Żołnierz Wermahtu każe Kriście, żeby ta przetransportowała go wraz z rannym kolegą wozem konnym do Wiednia. Droga wiedzie przez las, który jest doskonałym miejscem dla młodej wdowy na dokonanie zemsty za zamordowanie męża. Nie jest to jednak ani łatwa decyzja a tym bardziej łatwe zadanie dla nieuzbrojonej kobiety...
Narracja tego inspirowanego "Idiotą" Fiodora Dostojewskiego filmu biegnie dwutorowo - równolegle prowadzone są wątki młodziutkiej Marie oraz jej osła Baltazara, których los brutalnie doświadcza. Od świata zaznają samych krzywd i niegodziwości, które znoszą z pokorą - to rozumiana po chrześcijańsku metafora męczeństwa. Bresson w Na los szczęścia, Baltazarze! rozwija swoją koncepcję aktora-modela, angażując, jak zwykle, debiutantkę; tym razem padło na Annę Wiazemsky. Opracowana przez francuskiego mistrza autorska metoda aktorskiego drylu polegała na całkowitym wyrugowaniu z roli ekspresji, odarciu jej do kości, co reżyser osiągał poprzez minimalistyczne komendy wydawane na planie oraz powtarzane do znudzenia ujęcia.
Prologiem do tego filmu są obrazy wojny: wybuchy bomb, broń pancerna, walące się domy, tematem – losy dwóch atrakcyjnych młodych dziewczyn, niszczących wszystko wokół siebie, zamknięte w kręgu „pseudozwiązków” międzyludzkich i pseudowartości.