Filmy usa, emigrant

Remake słynnego filmu Sydneya Lumeta z 1957 roku. Młodemu Portorykańczykowi zostaje postawiony zarzut zabójstwa ojca. Grozi mu nawet kara śmierci. O jego losie ma zadecydować 12 sędziów przysięgłych. Podczas pierwszego głosowania 11 jest za wymierzeniem najwyższej kary.

Wychowany w USA syn hinduskich emigrantów, Roshan (Abhishek Bachchan) na prośbę swej schorowanej babci (Waheeda Rehman) przywozi ją do Indii. Młodzieniec poznaje kraj przodków i przechodzi wewnętrzną przemianę.

Profesor medycyny Nowak wraca Batorym do Polski po wykładach w Ameryce. Towarzyszy mu Magda. Profesor spotyka na pokładzie mężczyznę, któremu przed laty zwichnął karierę. Nowak usilnie zabiega o jego towarzystwo. Toczy się między nimi gra pełna niedomówień, rosnącego zagrożenia, sytuacja staje się coraz bardziej napięta.

Antyczna tragedia Sofoklesa, przeniesiona do zamieszkanego przez bezdomnych parku na dolnym Manhattanie, ma wymiar tragifarsy, okrutnej, ale i śmiesznej. W Tomkins Square Park drzemie na ławce Sasza (Jerzy Trela), rosyjski Żyd, malarz z Petersburga, zamknięty w sobie, milczący, wieczny uciekinier. Za chwilę pojawią się Portorykanka Anita (Anna Dymna) i Pchełka (Jan Peszek), cwaniaczek z Polski, epileptyk, mitoman, błazen, który z każdego nieszczęścia potrafi zrobić wygłup. Kiedyś byli normalnymi, inteligentnymi ludźmi, mieli swoje pragnienia i aspiracje. Teraz park i ta ławka to wszystko, co pozostało im z życia. Anita chce wyprawić godny pogrzeb swemu ukochanemu, który zamarzł w parku, i pochować go w osobnym grobie, nie we wspólnej mogile, gdzie bezimiennie grzebie się wszystkich bezdomnych. Za niecałe 20 dolarów Sasza i Pchełka podejmują się odnaleźć nieboszczyka. Jadą na Bron, odbijają po kolei wieka czekających na wywóz trumien,zabierają ciało. W parku wyprawiają stypę, w której z godnością uczestniczą zwłoki niby-Johna, bo dwaj przyjaciele omyłkowo wykradli innego trupa. Też był brodaty i w łachmanach, więc szalona nowojorska Antygona nie poznała, kogo zakopali pod ławką. Sasza jeszcze raz próbuje się zmobilizować, pójść do ambasady po wizę, Pchełka popisuje się swoją zaradnością, ale daremne są nadzieje na jakąkolwiek odmianę ich losu.

W okupowanym przez nazistów Paryżu, młoda akompaniatorka Sophie Vasseur dostaje pracę u słynnej piosenkarki Ireny Brice. Gdy mąż Ireny, Charles, biznesmen współpracujący z nazistami, walczy z własnym sumieniem, Irena staje się obsesją Sophie...

Jest rok 1922. Od trzech lat trwa wojna grecko-turecka. Kobiety z tych krajów, próbując uciec z rzeczywistości wojny, nawiązują kontakty z obywatelami Stanów Zjednoczonych. Film opowiada o młodej Niki Douce (Victoria Haralabidou) z Samotraki, która wyrusza na pokładzie statku do Nowego Jorku w zamian za swoją siostrę wracającą z emigracji do Grecji. Niki ma poślubić greckiego imigranta, Prodromosa (Yorgos Makris). W Nowym Jorku zakochuje się niespodziewanie w fotografie, Normanie Harrisie (Damian Lewis).

Don Calogero Bertuccione (Mario Feliciani), ojciec chrzestny włosko-amerykańskiej mafii, rozkazuje młodemu Salvatore Lo Coco (Carlo Giuffrè), Sycylijczykowi, który wyemigrował do Stanów Zjednoczonych, aby powrócił do swojej rodzinnej wioski Castropizzi i zamordował Don Nicola Manzano (Salvo Randone), zwanego „Nicky”, ponieważ podejrzewa go o podwójną grę. Salvatore nie chce tego robić, ale musi być posłuszny, aby uniknąć odwetu na swojej rodzinie. Przyjechał do Włoch, szuka kogoś, kto mógłby go zastąpić, ale mu się to nie udaje. Po serii groteskowych zwrotów akcji udaje mu się wejść do willi Don Manzano, gdzie odkrywa, że ​​Don Bertuccione i jego ludzie zostali zabici.

Pochodzący z małej wioski Meksykanin marzy o osiągnięciu sukcesu w Stanach Zjednoczonych. Dostaje się do tego kraju nielegalnie, bez dokumentów. Musi pokonać wiele przeciwności losu. Spotyka jednak życzliwych mu ludzi.

Jacob od urodzenia ma wadę nóg. Urodził się w Palestynie, jednak trudna sytuacja życiowa i polityczna zmusza go do opuszczenia miasta. Przedostaje się nielegalnie do Kanady, gdzie trafia do domu wesołego złodziejaszka. Ten zaczyna pokazywać mu uroki nowego miejsca zamieszkania.

„Odessa, Odessa” to coś więcej, niż tylko opowieść o losach odeskich Żydów, którzy opuścili Ukrainę po rozpadzie Związku Radzieckiego. To przypowieść o wygnaniu - faktycznym lub mentalnym - które stało się udziałem globalnego człowieka... Bohaterowie dokumentu to ludzie, których młodość przypadła na lata świetności Odessy, jednego z największych centrów żydowskich w powojennym Związku Radzieckim. Przez trzy dekady 180 tysięczna populacja zmalała o dwie trzecie. Odescy Żydzi masowo emigrowali do Stanów Zjednoczonych i Izraela, ale nie zdołali się zasymilować. Do dziś żyją wspomnieniami, podtrzymując dawne zwyczaje i ciasno trzymając się wąskiej wspólnoty sobie podobnych.