Filmy aids, taniec

Suazi (nowa nazwa: Królestwo Eswatini) jest ostatnią monarchią absolutną w Afryce. Odbywający się tam tytułowy taniec trzcin, to coroczna uroczystość, na którą przyjeżdża kilkadziesiąt tysięcy niezamężnych dziewczyn i kobiet z całego kraju, aby w niezwykle skąpych, ale bardzo kolorowych strojach tańczyć przed królem w nadziei, że wypatrzy i wybierze którąś z nich na kolejną żonę. Cztery licealistki, bohaterki filmu, nie wszystkie marzą o tym, aby zostać żoną króla. Film pokazuje, jak radosne królestwo w radosny sposób umiera na AIDS.

Historia Patricka Batemana – młodego i odnoszącego sukcesy maklera inwestycyjnego mieszkającego na Manhattanie pod koniec lat 80. Mężczyzna prowadzi życie podporządkowane luksusowi, obsesyjnej dbałości o wygląd oraz nieustannej rywalizacji z innymi przedstawicielami finansowej elity. Każdy dzień wypełniają mu spotkania biznesowe, wizyty w ekskluzywnych restauracjach i rozmowy o modzie, muzyce oraz statusie społecznym. Za perfekcyjnie wykreowanym wizerunkiem spokojnego profesjonalisty kryje się jednak człowiek pogrążający się w coraz bardziej niepokojących obsesjach. Bateman zaczyna prowadzić podwójne życie, stopniowo tracąc kontrolę nad własnymi impulsami i emocjami. W jego codzienności pojawiają się brutalne wydarzenia, których skala rośnie wraz z postępującym oderwaniem bohatera od rzeczywistości. Jednocześnie otaczający go ludzie pozostają tak skupieni na sobie i swoim świecie pozorów, że często nie zauważają niczego niepokojącego. Granica między prawdą a wyobrażeniami Batemana zaczyna się zacierać, a jego zachowanie staje się coraz bardziej chaotyczne i nieprzewidywalne. W miarę rozwoju wydarzeń Patrick coraz głębiej pogrąża się w paranoi i poczuciu wyobcowania. Próbuje zachować kontrolę nad swoim idealnym życiem, jednak kolejne sytuacje sprawiają, że rzeczywistość wokół niego zaczyna wydawać się niestabilna i pełna sprzeczności. Film prowadzi widza przez świat luksusu, przemocy i psychologicznego napięcia, stopniowo odsłaniając mroczną naturę głównego bohatera.

Groźny przestępca, Frank White (Christopher Walken), po długoletnim pobycie w więzieniu postanawia odzyskać wpływy. Buńczucznie zapowiada przejęcie kontroli nad całym handlem narkotykami w Nowym Jorku, grożąc usunięciem każdego, kto stanie mu na drodze. Wraz ze swym murzyńskim gangiem stopniowo eliminuje kolejnych przeciwników zręcznie wymykając się policji. Wspomagając finansowo podupadający szpital dziecięcy zjednuje sobie przychylność biedniejszej części społeczeństwa, a lokalna prasa bulwarowa kreuje go wręcz na bohatera. Na drodze do zdobycia pełni władzy staje jednak równie nieustępliwy detektyw Bishop.

Pięć historii, jeden temat - miłość. Jest i stare małżeństwo, jest i młoda dziewczyna próbująca poderwać nieśmiałego chłopaka, samotna kobieta sukcesu, kochającą matkę, a także kłótliwe małżeństwo. Każde z nich pragnie chociaż trochę miłości, ale czy wszystkim uda się to dostać?

To jeden z tych filmów, co to są "o życiu". Opowiada losy trójki bohaterów, którzy próbują razem ułożyć sobie życie. Dwóch mężczyzn i kobieta. Wątek gejowski. Rozterki psychiczne, przełomowe wybory życiowe. Film ciągnie się od wczesnych lat dziecięcych bohaterów do pełnej dorosłości. Spokojna opowieść o niespokojnych duszach.

Bezrobotny trzydziestolatek Hlynur nadal mieszka z matką, a dni spędza na piciu, oglądaniu filmów pornograficznych i surfowaniu po sieci. Na święta Bożego Narodzenia do ich domu wprowadza się nauczycielka flamenco jego matki, Lola. Podczas nieobecności matki Hlynur odkrywa, że Lola jest lesbijką, a jednak Nowy Rok spędza z nią w łóżku. Wkrótce dociera do niego, że Lola dzieli z matką nie tylko dom. Ostatecznie, Hlynur będzie musiał znaleźć swoje miejsce w tej układance i wyzbyć się nieco egoizmu.

Rozgrywająca się wśród grupki 30-latków opowieść, która chwyta ich w momencie pierwszego życiowego kryzysu. Nagła choroba i widmo śmierci uświadamia wszystkim własną śmiertelność i kruchość. Bezpośrednią inspiracją dla filmu były doświadczenia samego Assayasa, który mierzył się z odejściem swoich przyjaciół, ofiar AIDS. Akcja rozgrywa się w środowisku ludzi związanych ze sztuką i literaturą - pisarzy, wydawców, projektantów mody. A jednym z ważniejszych rekwizytów jest praca Josepha Beuysa. Podzielony na sześć rozdziałów i prowadzony charakterystycznymi brzmieniami gitary Alego Farka Touré’go "Koniec sierpnia, początek września" wprowadza nas w aurę wczesnej jesieni. Chodzi oczywiście nie tyle o porę roku, ile porę życia, kiedy nieodwracalnie zatrzaskują się wrota młodości, nadchodzi czas pierwszych rozliczeń, rozczarowań, rozstań.

18-letnia Jeanne (Virginie Ledoyen) przeskakuje od chłopca do chłopca, czekając na prawdziwą miłość. Pewnego dnia siedzi w metrze naprzeciwko Oliviera (Mathieu Demy) i jest to wzajemna miłość od pierwszego wejrzenia. Po pewnym czasie wyjawia jej, że był narkomanem i ujawnia swój status HIV.

Pisarze Cesare Pavese i Jean-Luc Lagarce mieli tragiczne przeznaczenie. Pierwszy popełnił samobójstwo po sentymentalnym rozczarowaniu, a drugi zmarł na AIDS. Seks zajmuje centralne miejsce w ich pamiętnikach.