Filmy aids, taniec

Przeszukaj katalog

Zestawienie najlepszych i najpopularniejszych filmów w których występuje aids, taniec. Zobacz zwiastuny, oceny, oraz dowiedz się kto reżyserował i jacy aktorzy występowali w tych filmach.

Suazi (nowa nazwa: Królestwo Eswatini) jest ostatnią monarchią absolutną w Afryce. Odbywający się tam tytułowy taniec trzcin, to coroczna uroczystość, na którą przyjeżdża kilkadziesiąt tysięcy niezamężnych dziewczyn i kobiet z całego kraju, aby w niezwykle skąpych, ale bardzo kolorowych strojach tańczyć przed królem w nadziei, że wypatrzy i wybierze którąś z nich na kolejną żonę. Cztery licealistki, bohaterki filmu, nie wszystkie marzą o tym, aby zostać żoną króla. Film pokazuje, jak radosne królestwo w radosny sposób umiera na AIDS.
Dwudziestosiedmioletni Patrick mieszka w luksusowym apartamencie i ubiera się w najdroższych sklepach. W dzień zarabia fortunę na operacjach giełdowych, w nocy wiedzie drugie życie, o którym wie tylko on sam... i jego ofiary. Patrick jest bowiem seryjnym zabójcą, którego wyczyny niejednemu spędziłyby sen z powiek. Czuje się bezkarny i drwi sobie z wszystkiego i wszystkich. Nikt ani nic nie jest w stanie go powstrzymać. Jak daleko zdoła się posunąć?


Groźny przestępca, Frank White (Christopher Walken), po długoletnim pobycie w więzieniu postanawia odzyskać wpływy. Buńczucznie zapowiada przejęcie kontroli nad całym handlem narkotykami w Nowym Jorku, grożąc usunięciem każdego, kto stanie mu na drodze. Wraz ze swym murzyńskim gangiem stopniowo eliminuje kolejnych przeciwników zręcznie wymykając się policji. Wspomagając finansowo podupadający szpital dziecięcy zjednuje sobie przychylność biedniejszej części społeczeństwa, a lokalna prasa bulwarowa kreuje go wręcz na bohatera. Na drodze do zdobycia pełni władzy staje jednak równie nieustępliwy detektyw Bishop.
Historia niezwykłej przyjaźni Jonathana i Bobby′ego, dwóch mężczyzn, którzy znają się od dzieciństwa spędzonego w Cleveland. Już jako dorośli ludzie postanawiają wyprowadzić się do Nowego Jorku, gdzie zaczynają mieszkać z ekscentryczną kobietą o imieniu Clare.
Pięć historii, jeden temat - miłość. Jest i stare małżeństwo, jest i młoda dziewczyna próbująca poderwać nieśmiałego chłopaka, samotna kobieta sukcesu, kochającą matkę, a także kłótliwe małżeństwo. Każde z nich pragnie chociaż trochę miłości, ale czy wszystkim uda się to dostać?
101 to kod pocztowy Reykjaviku, gdzie jest wiele barów, kafejek i spelunek,w których toczy się nocne życie. Tam właśnie Hlynur spędza swoje ostatnie dni i podrywa dziewczyny, jeśli akurat nie awanturuje się w mieszkaniu swojej matki i nie czeka na darmowe posiłki. Hlynur ma 25 lat i żadnego celu w życiu. Ale gdy pewnej zimy matka zaprasza na święta Lolę, swoją hiszpańską nauczycielkę flamenco (w tej roli Victoria Abril), wszystko się zmienia. Żyjąc z zasiłku, bezpieczny w domu swojej matki, Hlynur nigdy nie czuł pragnienia wyjścia poza granice tego mikrokosmosu, któremu na imię 101 Reykjavik. Zdecydowany za wszelką cenę opierać się dorosłości, szybko odkrywa, że życie ma wobec niego własne plany.
Rozgrywająca się wśród grupki 30-latków opowieść, która chwyta ich w momencie pierwszego życiowego kryzysu. Nagła choroba i widmo śmierci uświadamia wszystkim własną śmiertelność i kruchość. Bezpośrednią inspiracją dla filmu były doświadczenia samego Assayasa, który mierzył się z odejściem swoich przyjaciół, ofiar AIDS. Akcja rozgrywa się w środowisku ludzi związanych ze sztuką i literaturą - pisarzy, wydawców, projektantów mody. A jednym z ważniejszych rekwizytów jest praca Josepha Beuysa. Podzielony na sześć rozdziałów i prowadzony charakterystycznymi brzmieniami gitary Alego Farka Touré’go "Koniec sierpnia, początek września" wprowadza nas w aurę wczesnej jesieni. Chodzi oczywiście nie tyle o porę roku, ile porę życia, kiedy nieodwracalnie zatrzaskują się wrota młodości, nadchodzi czas pierwszych rozliczeń, rozczarowań, rozstań.
18-letnia Jeanne (Virginie Ledoyen) przeskakuje od chłopca do chłopca, czekając na prawdziwą miłość. Pewnego dnia siedzi w metrze naprzeciwko Oliviera (Mathieu Demy) i jest to wzajemna miłość od pierwszego wejrzenia. Po pewnym czasie wyjawia jej, że był narkomanem i ujawnia swój status HIV.
Pisarze Cesare Pavese i Jean-Luc Lagarce mieli tragiczne przeznaczenie. Pierwszy popełnił samobójstwo po sentymentalnym rozczarowaniu, a drugi zmarł na AIDS. Seks zajmuje centralne miejsce w ich pamiętnikach.
Słowa kluczowe

Proszę czekać…