Filmy prl, redaktor

Druga połowa lat siedemdziesiątych. Pełna temperamentu młoda reżyserka realizuje swój film dyplomowy, który będzie opowiadał historię błyskawicznej kariery i upadku jednego z bohaterów pracy socjalistycznej. Zbierając materiały, Agnieszka odkrywa coraz to nowe kulisy wydarzeń, dociera do ludzi, którzy znali Mateusza Birkuta i współtworzyli jego legendę. Bardzo szybko okazuje się, że rzeczywistość dokumentowana na czarno-białych taśmach była kreowana w o wiele większym stopniu, niż wolno o tym mówić. Gdzieś w tle cały czas stoją ludzie, którzy wszystkim mającym coś do powiedzenia chętnie zamknęliby usta. Agnieszka coraz bardziej emocjonalnie angażuje się w swoją pracę i nawet kiedy promotor odbiera jej sprzęt, nie zamierza się poddać. Sprawa zatacza coraz szersze kręgi, ale ciągle brakuje w niej najważniejszej postaci, nikt nie wie, co tak naprawdę stało się z Birkutem. Udaje się jednak znaleźć kogoś innego - jego syna, Maćka..

Lata PRL-u. Na głębokiej prowincji, w Olecku, rozpoczęto wznoszenie jednej z wielkich sztandarowych, socjalistycznych budowli: olbrzymiego kombinatu chemicznego. Oczywiście dla ówczesnych włodarzy najważniejsze było osiągnięcie celu, nieważne jakimi środkami... i kombinat postawiono na terenie puszczy. Wkrótce z powodu trucia środowiska rozpoczynają się konflikty z mieszkańcami a także problemy z robotnikami – z takimi to sprawami musi się borykać Bednarz, dyrektor kombinatu.

Na zebraniu partyjnym tworzy się dyskusja na temat budowy nowego hotelu. Oponentami są dziennikarz Wojtan, który jest za oraz I sekretarz Sałata, który uważa, iż pieniądze można lepiej spożytkować. Po latach następuje otwarcie nowego hotelu. Ponownie spotykają się Wojtan i Sałata. Dochodzi do weryfikacji własnych poglądów.