Filmy antropologia

Nadro, Frédéric Bruly Bouabré, portret mężczyzny, artysty, gawędziarza, filozofa. Ostatni mędrzec, który rozświetla swymi myślami ten mroczny koniec stulecia. Inscenizacja jego tajemniczego trybu tworzy wizje i namiętności, w których nadzieja jest absolutnym bohaterem. Spojrzenie filmowca na niezwykłego człowieka, który wyraża się poprzez rysunek, pismo, alfabet, legendy, baśnie w Afryce, która za jego pośrednictwem staje się nowoczesnym, tętniącym życiem kontynentem, skrzyżowaniem światów.

Miłość jest najlepszą rzeczą w życiu – dopóki się nie skończy. Złamane serce boli wszystkich. Nominowany do Oscara reżyser Christian Frei współpracuje ze słynną antropolog Helen Fisher, aby zbadać, czy miłość faktycznie zwycięża wszystko.

Jak człowiek trafił do Ameryki? Film jest ilustracją mainstreamowej teorii antropologicznej na ten temat.

Żegnam cię, mój świecie wesoły to pełen muzyki, refleksji, bardzo mądry film dokumentalny. Przypomina o tym, że jeszcze nie tak dawno postrzegano śmierć jako część życia i np. czuwano przy zmarłych, żegnano ich z czułością. Co mówią o odchodzeniu i o śmierci ludowe pieśni, opiekunowie osób starszych i ludzie, którzy stracili bliskich? Tytuł filmu nawiązuje do tradycyjnej polskiej pieśni żałobnej, która w nowej aranżacji znalazła się na płycie „Rzeczy ostatnie”, nagranej przez zespół Polskie Znaki. Projekt ten miał przypomnieć o muzyce ludowej, która przez wieki oswajała temat śmierci, stanowiący tabu w dzisiejszej kulturze.