Filmy pozowanie

Film jest wersją „Goło i wesoło” i – podobnie jak tam – akcja dzieje się w hrabstwie Yorkshire, nabierając tempa, gdy panie zrzucają ubrania. Jest to autentyczna opowieść o tym, jak gospodynie wiejskie postanawiają zebrać fundusze na kupienie sofy do poczekalni lokalnego szpitala, w którym umierał mąż jednej z bohaterek. W tym celu chcą wydać kalendarz z własnymi aktami. Należy przy tym zaznaczyć, że średnia wieku pań to pięćdziesiąt, sześćdziesiąt lat. Zainteresowanie projektem przerasta ich oczekiwania, a kalendarz okazuje się światowym sukcesem. Nawet słynny Jay Leno zaprasza je do swojego programu.

Pippa Lee (Robin Wright) to kobieta w średnim wieku, oddana, młodsza żona majętnego wydawcy (Alan Arkin), którego choroba spowodowała, że przeprowadzili się na spokojne przedmieścia. Kobiecie jednak nie sprzyja zbytnio nowa przestrzeń życiowa - wraca myślami do przeszłości, wspomina trudne dzieciństwo. Powoli i spokojnie zaczynają pojawiać się pierwsze objawy załamania nerwowego. Punktem kulminacyjnym staje się zdrada męża.

Po przejściu na emeryturę James Whale (Ian McKellen) odsuwa się od towarzyskiego życia Hollywood. Prowadzi teraz spokojne życie w swojej rezydencji, a wolne chwile poświęca malarstwu, które zawsze było jego pasją. Pewnego dnia zatrudnia młodego ogrodnika, Claya (Brendan Fraser). Zafascynowany niezwykle przystojnym mężczyzną artysta prosi go, żeby ten dla niego pozował. Spędzają w pracowni długie chwile i powoli się zaprzyjaźniają. Jednak Clay zadaje dużo pytań, które przywołują wspomnienia i budzą demony z przeszłości. Demony, które przyczyniły się do sukcesu artystycznego Jamesa Whale, ale które odcisnęły też na nim bolesne piętno.

Ashton Kutcher (Efekt motyla) i Amanda Peet (Jak ugryźć 10 milionów) są elektryzujący jako dwa przyciągające się przeciwieństwa. Ich bohaterowie spotykają się w samolocie z Los Angeles do Nowego Jorku. Gdy podróż się kończy, obydwoje wracają do swoich własnych światów i problemów, choć pozostają dobrymi przyjaciółmi. Szukając miłości i związku, który nie doprowadzi do katastrofy, znajdują w końcu siebie.

"Time" jest dramatyczną historią dwojga ludzi, którzy próbują się zmienić, by odzyskać miłość, zapominając, że duszy nie da się zoperować. Próby ukrywania się za kolejnymi maskami prowadzą Jiwoo (Ha Jeong-woo) i Seh-hee (Hyeon-a Seong) w wirtualną przestrzeń całkowitego osamotnienia i stawiają w sytuacji bez wyjścia. Do jakiego stopnia można wymyślić siebie na nowo nie tracąc kontaktu z tymi, którzy są dla nas najważniejsi?

Cierpiący na nerwicę natręctw Melvin Udall dowiaduje się, że jego ulubiona kelnerka Carol musi odejść z pracy, żeby zaopiekować się chorym synem. Mężczyzna postanawia jej pomóc.

Zina (Nina Ivanišin) zajmuje się amatorsko pozowaniem do zdjęć. Wyrusza na sesję zdjęciową w plenerze wraz z drugą modelką Mią (Nika Rozman), fotografem Blitczem (Sebastian Cavazza) oraz charakteryzatorką Dragicą (Manca Ogorevec). Kiedy dziewczyny zaczynają pozować podchodzi do nich dwóch nieznajomych. Nie mają oni dobrych zamiarów...

Lizzy (Michelle Williams) , utalentowana rzeźbiarka zostaje uwikłana w skomplikowaną relację z Jo (Hong Chau), rywalizującą artystką. Ich interakcje są często pełne napięć i konfliktów. Pewnego dnia kot Lizzy wyrządza krzywdę gołębiowi i nieoczekiwanie Jo wkracza, by uratować rannego ptaka. Lizzy niechętnie otrzymuje zadanie opieki nad stworzeniem, aż z biegiem czasu między nimi zaczyna tworzyć się szczególna więź. Jednak gdy kluczowe dzieło Lizzy zostaje zniszczone w tajemniczym pożarze pieca, a stan psychiczny jej brata staje się niestabilny, nad jej nadchodzącą wystawą wisi cień niepewności. Pośród chaosu rodzina Lizzy nieoczekiwanie pojawia się, dodając kolejną intrygę do rozwijających się wydarzeń. Pojawia się również Jo, zabierając ze sobą uratowanego gołębia, który nieoczekiwanie uwalnia się z niewoli. W pośpiechu, by odzyskać ptaka, Lizzy i Jo wyruszają na wyprawę, tylko po to, by odkryć, że gołąb mógł przez cały czas mieć swoje tajemnicze zamiary.

Pix to zabawny i oryginalny film krótkometrażowy, który przedstawia całe życie – od narodzin po śmierć – jako serię upozowanych zdjęć. W jednym, płynnym ujęciu kamery błyskawicznie zmieniają się scenografie i kostiumy, tworząc wrażenie ożywionego albumu fotograficznego. Zobaczymy tu pierwsze kroki, szkolne zdjęcia, wakacje, śluby i portrety rodzinne, aż po chwile żałoby. Film z humorem, ale i nutą satyry, pokazuje, jak reżyserujemy wspomnienia i kreujemy obraz własnego życia.

Ten film przygląda się magazynom dla mężczyzn z lat pięćdziesiątych i reprezentatywnemu przemysłowi, który był podobno popularny jako magazyny o zdrowiu i fitnessie, ale w rzeczywistości były głównie kupowane przez wciąż podziemną społeczność homoseksualną. Najważniejszym dostarczycielem tej literatury był Bob Mizer, który przez ponad 40 lat prowadził pismo i rozwijał filmy dla mężczyzn o niejasnym charakterze seksualnym.