Reżyser wraz ze swoim długoletnim współpracownikiem Juliano Dornellesem nakręcił miszmasz kina gatunkowego, będący inteligentną metaforą współczesnej Brazylii (czy na pewno tylko jej?) pogrążonej w polityczno-społecznym kryzysie. To przedziwna opowieść o odchodzeniu i umieraniu światów – tych najmniejszych lokalnych społeczności. Tytułowe, fikcyjne Bacurau dosłownie znika z mapy po śmierci swojej sędziwej przywódczyni Carmelity. Ale twórcy nie skupiają się na wyjaśnieniu tego dziwnego zjawiska, lecz zajmują kreowaniem niezwykłej atmosfery i piętrzeniem fabularnych szaleństw.
Do małego meksykańskiego miasteczka przybywa tajemniczy gitarzysta. Plotka głosi, że w futerale, zamiast gitary, trzyma broń. Jego śladem rusza lokalny baron narkotykowy – Bucho.
Akcja opowieści dzieje się zimą 1945 roku w czasie walki o wyspę Iwo Jima. Głównym bohaterem jest młody marines, James Bradley, który, po zwycięskiej bitwie, razem z pięcioma innymi żołnierzami zatknął amerykańską flagę na górze Suribachi.
Charlie dowiaduje się, że wśród ofiar ataku na World Trade Center w Nowym Jorku jest cała jego rodzina. Mężczyzna nie wie, jak poradzić sobie z bólem po stracie najbliższych. Postanawia odnowić znajomość ze starym kolegą z lat szkolnych, z którym kiedyś dzielił mieszkanie. Odradzająca się po latach przyjaźń wydaje się być najlepszym lekarstwem na przeżycie bólu i rozpaczy po tragedii, która go spotkała.
Film nawiązuje do Szekspirowskiej sztuki "Poskromienie złośnicy". Dwie siostry: Bianca (Larisa Oleynik) i Kat Stratford (Julia Stiles) wychowywane są przez samotnego ojca o konserwatywnych poglądach. Młodsza Bianca jest ulubienicą szkolnego towarzystwa, mającą powodzenie wśród chłopaków, natomiast jej starsza siostra jest indywidualistką i swoim zachowaniem bardziej odpycha niż przyciąga innych ludzi. Ojciec stawia im warunek: Bianka może spotykać się z chłopcami, jeżeli Kat również będzie. Gdy dowiaduje się o tym jeden z adoratorów Bianki, za wszelką cenę stara się znaleźć chłopaka starszej siostrze, co okazuje się dość skomplikowanym zadaniem...
Francuska studentka Celine i Amerykanin Jesse (Ethan Hawke) poznają się w pociągu jadącym do Wiednia. Wspólna rozmowa jest tak interesująca, że postanawiają wysiąść w Wiedniu i kontynuować rozpoczętą dyskusję. Początkowo błahe rozmowy przeradzają się w poważne dyskusje, a zauroczenie w głębsze uczucie.
Dewey Finn zostaje wyrzucony z zespołu rockowego. Pozbawiony w ten sposób środków utrzymania, w obliczu widma bankructwa przyjmuje propozycję zastępstwa za nauczyciela muzyki w szkole podstawowej. Niekonwencjonalnymi metodami nauki stara się rozwinąć w uczniach zamiłowanie do muzyki, zwłaszcza, że odkrywa w swojej klasie 9-letniego geniusza, który może pomóc mu w wygraniu konkursu rockowego, co może rozwiązać wszystkie kłopoty finansowe.
Rob i Sophie są szczęśliwym małżeństwem, choć kobieta nigdy nie doświadczyła orgazmu. Paradoksalnie, sama pracuje jako terapeuta i doradca seksualny par. Jednego dnia zgłaszają się do niej James i Jamie, którzy są ze sobą od ponad 5 lat i znudzeni, postanawiają wprowadzić do związku trzeciego mężczyznę. To pomysł Jamesa, który cierpi na dziwny rodzaj depresji. Ceth, młody chłopak, którego para poznaje podczas jednego z wieczorów wydaje się idealnym kandydatem, ale Caleb – podglądacz z naprzeciwka ma swoje własne poglądy na ten temat. Tymczasem Sophie poznaje Severine – dominę, zaspokajającą sado-masochistyczne potrzeby mężczyzn, która może pomóc rozwiązać jej problem. Wszyscy bohaterowie spotykają się w magicznym miejscu – klubie Shortbus, gdzie nie istnieją tematy tabu i dosłownie każdy może spotkać bratnią duszę.
Tym razem detektyw James Carter i inspektor Lee dostają zadanie ochrony chińskiego ambasadora. Niestety zostaje on postrzelony, a sprawca ucieka. Nie zważając na nic, dwaj policjanci po raz kolejny rozpoczynają wspólne śledztwo, które wiedzie ich do Paryża, gdzie nie obowiązuje już ich jurysdykcja. To jednak nie powód, by zaprzestać śledztwa.
Opowieść o młodym człowieku (Mark Wahlberg), który w latach 70. zostaje gwiazdą przemysłu pornograficznego w Kalifornii. Wzbudza on zachwyt i podziw współautorów i ekipy technicznej, ale jego nagła kariera rodzi także niechęć i zawiść.