Filmy przykazanie

DEKALOG I: "Nie będziesz miał cudzych Bogów przede mną". Historia o miłośniku komputera i wiedzy - racjonaliście, który wierzy przede wszytkim w fizyczność i tym samym obliczalność świata. Boleśnie przekonuje się, że o losie człowieka nie mogą decydować układy scalone komputera.

W Belgii twardy detektyw zaczyna współpracę z policjantką po przejściach, aby wytropić inspirującego się Dekalogiem złoczyńcę, który rozmiłował się w teatralnej przemocy.

Ordynator szpitala jest starszym, samotnym człowiekiem. Wiedzie ustabilizowane życie, wypełnione nieco już wyblakłymi wspomnieniami z młodości. Jego spokojna egzystencja zostanie jednak brutalnie zakłócona. Oto w jego rękach spocznie los nienarodzonego dziecka Doroty, młodej skrzypaczki. Jej mąż jest pacjentem ordynatora, w stanie ciężkim leży w szpitalu.

DEKALOG V: "Nie zabijaj". Zagubiony młody człowiek, pozostawiony sam sobie w wielkim, obcym mieście, w wielkim obcym świecie. Okrutny obraz śmierci człowieka. Okrutny obraz karania śmiercią za śmierć.

DEKALOG VI: "Nie cudzołóż". Naiwna i niewinna miłość nastolatka do dojrzałej kobiety. To także lekcja dorastania i poznawania świata własnych uczuć. Dla pogrążonej w emocjonalnej pustce kobiety to moment na weryfikację własnego życia.

Zofia – główna bohaterka filmu – nie pomogła młodej Żydówce, bo nie chciała skłamać. Jednak jej niezgoda na nieprawdę była w rzeczywistości… kłamstwem, fałszywym wybiegiem, mającym ukryć niemożliwy do ujawnienia zamiar ratowania wielu innych istnień kosztem jednego. Na tym wszakże nie koniec – niebezpieczeństwo, które miało zagrażać owej zbiorowości również okazało się fałszywe.

DEKALOG VII: "Nie kradnij". Historiia matki i córki. Dla dobra własnego dziecka kobieta przyjmuje na siebie ciężar bycia matką dla własnej wnuczki. Z czasem w układzie pojawiają się głębokie rysy, a najbliższe sobie kobiety zaczynają się okrutnie ranić.

DEKALOG IX: "Nie pożądaj żony bliźniego swego". Mężczyzna w sile wieku staje się impotentem. Kocha żonę, więc namawia ją do wzięcia kochanka. Nie potrafi jednak opanować zazdrości. [opis dystrybutora]

Dwóch braci, Jerzego i Artura prawie nic nie łączy. Jerzy, o ustabilizowanej pozycji - i młodszy Artur, śpiewający w zespole młodzieżowym, spotykają się na pogrzebie ojca, z którym od dawna nie mieli kontaktu. Mieszkanie ojca to jeden ciasny pokój. Pełno w nim metalowych szaf, zabezpieczeń, głośny alarm sygnalizuje otwarcie drzwi. Synowie bezradnie grzebią w stertach klaserów - trzeba je sprzedać, może starczy na lodówkę dla Jerzego, bo Artur i tak przepuści każdą sumę.

Z czwartego przykazania wynika podstawowe dla całego chrześcijaństwa prawo moralne – zakaz kazirodztwa. W tym odcinku motyw kazirodztwa determinuje misterną grę emocji, uczuć i wzruszeń, toczącą się między dwojgiem bohaterów – ojcem i córką. W ręce dziewczyny wpada list, napisany przez jej matkę na łożu śmierci. Wynika z niego, że ojciec bohaterki nie jest jej rzeczywistym rodzicem. Czy jednak jest to prawda?