Filmy Albania

Rzym. Guido (Claudio Santamaria) pracuje w niepełnym wymiarze godzin jako magazynier, wieczorami wypija parę drinków w barze u dziewczyny, która mu się podoba. Lubi też towarzystwo swojego sąsiada, emerytowanego profesora (Jerzy Stuhr). Jest zadłużony po uszy. Pobity przez zbira wysłanego przez wierzycieli Guido jest u kresu wytrzymałości. Jest tylko jeden sposób, by stanął na nogi: do czasu aż spłaci swój dług, musi pracować dla ludzi, którym jest winien pieniądze. Wkrótce zdaje sobie sprawę, że to kosztowny układ.

Październik 1990, reżim komunistyczny w Albanii próbuje utrzymać władzę. Do Tirany przybywa europejska delegacja, która ma monitorować wdrażanie przez rząd reform - warunek wstępny przyjęcia Albanii do OBWE. Potajemnie, z odległego więzienia do stolicy, zostaje przywieziony Leo. Siedzi jako więzień polityczny od 15 lat. Teraz stał się dla władzy niezwykle cenny. Europejskiej delegacji przewodniczy szkolny kolega Leo. Ma sprawdzić postępy w zakresie ochrony praw człowieka w Albanii. Leo mógłby go przekonać, że wszystko jest w porządku. Jednak nic nie idzie zgodnie z planem władz.

Nik i Rudina są rodzeństwem. On ma siedemnaście lat i jest w ostatniej klasie liceum, chce po szkole otworzyć kafejkę internetową. Ona, choć o dwa lata młodsza, już myśli o studiach. Jednak świat nastolatków już wkrótce się zawali. Ich ojciec bierze udział w sąsiedzkiej kłótni, w czasie której ginie człowiek. Mężczyzna nie przyznaje się do winy i ucieka z miasteczka. Zgodnie z zasadami Kanunu, lokalnego prawa uświęconego tradycją, rodzina zamordowanego może krwawo zemścić się teraz na dowolnym mężczyźnie z rodziny mordercy, jeśli ten opuści dom. Nik skazany jest więc na przymusowe zamknięcie, a na Rudinę spada obowiązek utrzymania rodziny. Dziewczyna szybko oswaja się z nową sytuacją, ale sfrustrowany chłopak chce sam rozwiązać sprawę. Nawet za cenę życia.

Dwóch głuchoniemych braci bliźniaków odkrywa, że cierpi na chorobę genetyczną, która stopniowo i nieodwracalnie uczyni ich ślepymi.

Hana (Alba Rohrwacher) urodziła się w odległej wiosce w Albanii, gdzie los kobiet jest prawie nie do pozazdroszczenia. Zgodnie z albańską tradycją Kanunu, wybrała tradycję przodków: przysięgła sobie, że na zawsze pozostanie dziewicą i będzie żyła jak mężczyzna. Podąża ścieżką kobiety do jej wolności. Wsiada w autobus i jedzie do jej siostry Lili (Flonja Kodheli), która mieszka w Mediolanie. Jej rodzinie przedstawia się imieniem Mark.

Dumny ojciec rodziny z trudem wiąże koniec z końcem, gdy narasta presja finansowa. Choć matka i szwagier oferują pomoc, przyjęcie wsparcia rani jego godność. Wraz z utratą stabilności, staje przed trudnym wyborem: duma czy przetrwanie.

Dobrze sytuowana angielska rodzina postanawia „ujść” z Wielkiej Brytanii, by po przebyciu drogi odwrotnej do tej, którą podążają nachodźcy z Bliskiego Wschodu, wylądować w obozie w Kosowie.

Eduart, młody mężczyzna, który dorastał w okrutnej i toksycznej rodzinie, opuszcza Albanię by zrealizować swoje marzenie o karierze muzyka rockowego i o lepszym życiu. Lekkomyślność doprowadza go jednak do popełnienia morderstwa w Atenach. Przez kradzież, którą dodatkowo ma na sumieniu, trafia do więzienia o zaostrzonym rygorze w Albanii. Za kratami Eduart uczy się od niemieckiego lekarza, któremu asystuje, współczucia dla innych. Zaczyna też odczuwać poczucie winy. Eduart, podobnie do Raskolnikowa, przebywa drogę od zbrodni do kary. Czy jednak Eduarta można uratować?

Gdy dochodzi do przewrotu politycznego, archiwista musi podjąć trudną decyzję – rzucić pracę, by dowieść swojego patriotyzmu, albo w niej pozostać dla dobra rodziny.

W wieku 47 lat Leon, dawny członek albańskiej mafii, wiedzie bezcelowe życie w piwnicy domu swojej matki. Całą nadzieję pokłada w nowej dziewczynie z lokalnego baru, lecz gdy spotyka donosiciela, który przed laty posłał go do więzienia, ogarnia go obsesja zemsty.