Dramat 2004

W Sarajewie wreszcie nastał pokój. Nie ma śladów zbombardowanych domów, ani obcych żołnierzy. Wszystko wygląda normalnie w domu Idriza i Sabiry, małżeństwa w podeszłym wieku. Pewnego dnia zjawia się ich bratanek Fuke, aby naprawić bojler i trochę pogadać.

W wielkiej posiadłości położonej w odosobnionym miejscu mieszka Sandra Williams (Dimple Kapadia) z dwójką swych dzieci: Sarą i Dawidem. Mąż kobiety, major Frank (Amitabh Bachchan), zaginął podczas wojny, ale ona wciąż czeka na jego powrót. Jej dzieci, z powodu alergii na światło słoneczne, nie opuszczają domu. Krótko po przybyciu nowo zatrudnionej służby – pani Marty, ogrodnika Edgara i Marii, w domu zaczynają się dziać różne dziwne i niezwykłe rzeczy… w tym powraca odmieniony Frank... Kto lub co stoi za przerażającymi wydarzeniami?

Film traktuje o porwaniu i zamordowaniu włoskiego premiera Aldo Moro (Roshan Seth) przez grupę terrorystów z Czerwonych Brygad.

Amerykańskie południe, lata sześćdziesiąte XX wieku. Historia czarnoskórego duchownego Henry Lee Thomasa, który znosi upokorzenia nie tylko z powodu napięć na tle rasistowskim. Usiłuje on również pogodzić swoją własną, niestety patologiczną rodzinę. Dzień Dziękczynienia może być ku temu bardzo dobrą okazją.

Ernesto (Ernesto Alterio) nie miał łatwego dzieciństwa. Wychowywał się w sierocińcu, potem na ulicy, a później - pod opieką kuratora. Jego życie zmieniło się, kiedy poznał wirtuoza przekrętów i oszustw, El Manco (Manuel Alexandre). To ona nauczył go jak wykiwać każdego, zdobyć pieniądze bez najmniejszego wysiłku i nie dać się złapać. Kiedy Manco kontaktuje Ernesto z Federikiem (Federico Luppi), jego zdaniem najzdolniejszym oszustem na świecie, wydaje się, że przed tym duetem świat i wszystkie jego bogactwa stoją otworem. I tak jest w istocie do czasu, kiedy pojawia się Pilar (Victoria Abril), dawna kochanka Federika i była wspólniczka, którą po ostatniej wspólnej akcji zostawił bez grosza. Kobieta proponuje Federikowi gigantyczny skok na pożegnanie z karierą oszusta - przekręt, który zapewni im dożywotnią "emeryturę". Tak pewny siebie oszust i jego nowy wspólnik zostają wciągnięci w niebezpieczną grę zemsty, zdrady i zazdrości, w której pewne jest tylko to, że nic nie jest pewne.

Ojciec jak co wieczór układa do snu małego chłopca, po czym znika na lata... Poznajemy świat trójki dzieci – w Meksyku, na Kubie i w Maroku, których ojcowie opuszczają rodzinę w poszukiwaniu pracy za granicą. Pomimo, że poszczególne nowelki są od siebie niezależne, nawzajem się uzupełniają i doskonale ilustrują skalę dramatu opuszczonych członków rodziny.

Głuchoniema Slava Raškaj przybywa na przełomie XIX i XX wieku do Zagrzebia, aby nauczyć się malarstwa. Bela Čikoš to doświadczony malarz, żyjący według niepisanych prawideł cyganerii tego okresu. Któregoś dnia Slava zapuka do jego drzwi.

Osiemnastolatek Ethan Mao zostaje wyrzucony z domu po tym, jak wychodzi na jaw, że jest homoseksualistą. Po pewnym czasie poznaje i zaprzyjaźnia się ze starszym o rok Remigio. Razem włamują się do rodzinnego domu Ethana ale złapani na gorącym uczynku, zmuszeni są do uwięzienia rodziców w ich własnym domu. A może dzięki temu otworzy się szansa na rozwiązanie konfliktów z przeszłości?

Bohaterka Gaggero skazana jest na klęskę na wielu polach. Samotna, opuszczona przez męża i córkę, bez dochodów, nieatrakcyjna na rynku pracy, wreszcie - starzejąca się Beba próbuje poradzić sobie z coraz bardziej beznadziejną sytuacją. Przyzwyczajona do luksusu, nie pozbawiona osobistej dumy, za wszelką cenę pragnie zachować dawny status. Jednak każdy jej gest jest fikcyjny, podyktowany usilną chęcią obrony przed nieuchronną zmianą. Drugą obok Beby bohaterką filmu Gaggero jest jej wieloletnia służąca - Dora, z powodu finansowej katastrofy swojej pracodawczyni zmuszona odejść, by szukać innego zajęcia. Po trzydziestu latach, spędzonych na jednej posadzie, jest podobnie zagubiona. W dodatku prosty - zdawałoby się - oczywisty związek obu kobiet zaczyna się komplikować. Monolit dotychczasowej hierarchii ulega rozbiciu. Wyzwolone ze sztywnej konstrukcji wzajemnych zależności, stają ze sobą twarzą w twarz, niczym nie osłonięte. Zdolne do bezinteresownej pomocy, niejako potajemnie, bez słów uruchamiają w sobie pokłady współczucia i ciepła. Mimo wciąż podsycanej niepewności co do intencji obu bohaterek, Jorge Gaggero udaje się w klęsce i w podążającej za nią zmianie odnaleźć ludzki, pozytywny aspekt.

Przyjmowanie zakładów w kasynie jest bardzo stresującym i często niebezpiecznym zajęciem. Tym bardziej, że granica między grą dla czystej przyjemności a uzależnieniem od hazardu jest bardzo płynna. Angela przyjmując zakłady naraziła się niektórym ludziom i musi teraz zmierzyć się z ich oczekiwaniami i wymaganiami. Przy okazji, jak większość uzależnionych, nawet nie zdaje sobie sprawy, że sama powoli wpada w nałóg.