Dramat 2005

Fikszyn to dwie, równolegle opowiedziane, historie dwóch młodych chłopaków. Obaj wydają się być do siebie wyjątkowo podobni - tak samo się zachowują, identycznie reagują w określonych sytuacjach. z tą niewielką różnicą, że historia jednego chłopaka powstaje w głowie drugiego, co z czasem prowadzi do różnych fabularnych zawiłości.

Detektyw Jack Hale wraca do pracy po półrocznej przerwie. Prowadzi prace specjalnego wydziału policji w San Francisco, zajmującego się ściganiem sprawców nietypowych i szokujących zabójstw. Nowicjuszką w jego zespole jest jego nowa partnerka, Danielle Carter, pracująca poprzednio w laboratorium kryminalistycznym. Jackowi pomocą służy jednak nie tylko typowa policyjna procedura i nauka, ale również instynkt i wyjątkowo ciężkie doświadczenia, mające źródło w jego przeszłości.

Pięć kobiet, przyjaciółek z czasów dorastania, spotyka się po blisko 14 latach. Pretekstem jest choroba jednej z nich, Alejandry. Elena oczekuje drugiego dziecka, Marina zdradza męża, Diana - niedawno owdowiała, dzieli swoją samotność z 15-letnią córką, a Tamara wciąż prowadzi nocne życie klubowe. Spotkanie po latach powoduje, że każda z nich dokonuje refleksji nad swoim dotychczasowym życiem. Wszystkie tęsknią za czasami, kiedy były sobie bliskie i za utraconą wolnością. Spotkanie i intymne rozmowy pozwalają każdej z nich spojrzeć w przyszłość z nadzieją.

Bunshiro Maki jest młodym samurajem, biegle władającym mieczem, lecz zajmującym niską pozycję w ściśle obowiązującej hierarchii. Jego sytuacja pogarsza się, kiedy jego ojciec oskarżony o spiskowanie przeciw klanowi zmuszony jest popełnić rytualne harakiri, a jego miłość z dziecięcych lat - Fuku, zostaje wysłana na służbę u przywódcy klanu.

Film składa się z siedmiu części, symbolizujących siedem biblijnych grzechów głównych. Bohaterami są opętani drobnymi słabostkami, targani namiętnościami mieszkańcy współczesnego Belgradu, w realiach którego: pycha, chciwość, nieczystość, zazdrość, nieumiarkowanie w jedzeniu i piciu, gniew i lenistwo stają się absurdalne w kontekście nieporównywalnie gorszych i większych problemów cywilizacyjnych. Dlatego scenariusz nieustannie odwołuje się do śmiechu: zapanowanie nad swoimi obawami i problemami, śmiech z samego siebie, autoironia – oto sposób na przezwyciężenie własnych bolączek.