Dramat 2011

Dylan Schoenfield jest popularną dziewczyna w szkole. Nieplanowo wrzuca torebkę do fontanny. Wyławia ją młody chłopak Josh Rosen, który za wyciągnięcie torebki prosi o to żeby wystąpiła w jego filmie. Dylan się zgadza. Film ma przedstawiać zmagania z popularnością w szkole.

Emma ma 29 lat, ciętą ripostę i pracuje w telefonie zaufania. Jest niewidoma, ale swój cel widzi bardzo jasno: chce zostać matką. Kiedy okazuje się, że jej chłopak nie jest w stanie jej tego zapewnić, zrywa z nim i szuka nowego ojca dla swego przyszłego dziecka. Nie ma jednak ochoty na miłość ani zaangażowanie, wydaje jej się, że nikogo do tego nie potrzebuje. Wystarczy tylko odpowiedni dawca. Pewnego dnia w jej życiu pojawi się dwóch potencjalnie idealnych kandydatów: nowy terapeuta Germán oraz sąsiad Diego - i żaden z nich nie da się tak łatwo z niego usunąć. Emma wkrótce odkryje, że ślepotą dotknięte są nie tylko jej oczy.

Są wczesne lata 60., czas wielkich moralnych zmian w Ameryce, do których przyczynia się m.in. legendarny Playboy Club, położony w samym centrum Chicago. Jest to świat fantazji z krewetkami, koktajlami, muzyką, blichtrem i oczywiście z pięknymi "króliczkami". Klucz do klubu, który oferuje najwyższe piękno, staje się największym symbolem statusu. Jednak nie wszystko złoto, co się świeci. Na zapleczu i w alejkach koło klubu, nie zawsze zdarzają się tylko dobre rzeczy.

Jest rok 1963. Druga wojna światowa i wojna w Korei to już historia. Prezydentem USA jest John F. Kennedy, trwa zimna wojna, a świat znajduje się u progu rewolucji kulturalnej. Linie lotnicze Juana Trippe'a, Pan American, rozpoczynają erę odrzutowców pierwszym lotem Boeinga 707 przez Atlantyk. W tych czasach transport lotniczy stanowi szczyt luksusu, a Pan Am to najbardziej prestiżowa linia. Samoloty są eleganckie i efektowne, piloci są traktowani jak bohaterowie, a stewardesy to najbardziej pożądane kobiety na świecie. Te reprezentujące Pan Am są nie tylko młode i atrakcyjne, ale także wykształcone, obyte i eleganckie. Wyszkolone, by radzić sobie w każdej sytuacji, od awarii w powietrzu do niechcianych zalotów - a wszystko to bez uszczerbku dla nieskazitelnej czystości ich mundurów i perfekcyjnie ułożonych włosów. Pracując w jednym z niewielu wówczas zawodów, dającym im wolność, wiarę w siebie i szacunek, dziewczyny z Pan Am tworzą silne więzi, korzystając przy tym z możliwości podróżowania poza granice kraju, czyli czegoś, o czym większość kobiet w tamtym czasie mogła tylko marzyć.

Carrie Wells pamięta wszystko z najmniejszymi szczegółami. Nie pamięta tylko zdarzenia sprzed lat, kiedy to zamordowano jej siostrę. Utracone wspomnienia zaczynają wracać, gdy zostaje świadkiem morderstwa, odnajdując ciało swojej sąsiadki. Natrafia na swojego dawnego współpracownika a zarazem ukochanego, pomagając mu w prowadzeniu śledztwa.

Lata 1909–1921 - rosyjska wioska przeżywa ciężkie chwile: wojnę światową, rewolucję, wojnę ojczyźnianą. Film opowiada historię "Baby", zupełnie przeciętnej, wiejskiej dziewczyny. Przez pryzmat jej życia i miłości zostają ukazane losy państwa i krwawe karty historii. Poprzez Babę i jej zmagania poznajemy również skomplikowane relacje międzyludzkie panujące w wiosce, niepisane reguły, które definiują tę społeczność. Naczelną zasadą nie jest przyzwoitość, lecz ślepe posłuszeństwo tradycji i nie wybieganie przed szereg. A Baba łamie regułę za regułą. Nie jest to wynikiem jej złej woli, raczej tej nieporadności czy naiwności. Końcówka caratu, wojna, rewolucja październikowa, walki rojalistów z komunistami (gubernia tambowska była bastionem sił walczących z komunistami i mieszkańców tego regionu spotkały masowe represje), wszystkie te wydarzenia w odzierają ludzi z godności. Pozbawiają człowieka nie tylko wolności ale przede wszystkim człowieczeństwa. Film Smirnowa jest dziełem, które powstawało przez lata. Reżyser długo poznawał obyczaje mieszkańców obwodu tambowskiego, spędził wiele godzin w archiwach. Wszystko to ma swoje odzwierciedlenie w obrazie. Wszystko jest dopracowane co do szczegółu, każdy element ma swoje miejsce.

Na początku 1889 roku niemiecki filozof Fryderyk Nietzsche wychodząc z turyńskiego hotelu dostrzegł okładanego przez woźnicę kolejnymi batami konia. Nasz bohater starał się ochronić zwierzę, lecz bezskutecznie i w dodatku uległ wypadkowi. Wkrótce u słynnego filozofa została zdiagnozowana przewlekła choroba psychiczna, która doprowadziła do poważnego uszczerbku na jego zdrowiu. Autor aż do swojej śmierci nie napisał już żadnego dzieła. Co jednak stało się z koniem? Najnowszy film węgierskiego twórcy Béli Tarra opowiada historię woźnicy, jego córki i konia.

Jeff (Jason Segel), mimo swojego wieku, wciąż mieszka w piwnicy w domu swojej matki. Pewnego dnia Jeff dostaje dziwny telefon. Mężczyzna postanawia rozwikłać całą sytuację, wierząc, że w ten sposób odkryje swoje przeznaczenie. Brat Jeffa, Pat (Ed Helms) podejrzewa, że jego żona Linda (Judy Greer) może mieć romans. Matka braci, Sharon (Susan Sarandon) dostaje kolejne wiadomości w swojej pracy od nieznajomego adoratora...

Miliony samotnych kobiet wynajmuje mieszkania. Nie myślą o tym, kto mieszkał tam przed nimi, nie znają właścicieli, nie przychodzi do głowy zmienić zamek u drzwi. Rozstawszy się z mężem, młoda lekarka Juliet Dermer (Hilary Swank) zaczyna nowe życie w przestronnym, zaadaptowanym poddaszu. Niedrogie mieszkanie okazuje się takie piękne, że Juliet nie może uwierzyć swojemu szczęściu. Jednak wkrótce zaczyna podejrzewać, że nie jest sama we własnym domu. Ze zgrozą uświadamia sobie, że sympatyczny właściciel domu Max (Jeffrey Dean Morgan) wybrał ją dla swojej maniakalnej gry w kotka i myszkę...

John Reese (Jim Caviezel) to były agent CIA do zadań specjalnych, który ukrywa się przed rządem jako bezdomny. Odnajduje go tajemniczy mężczyzna przedstawiający się jako Harold Finch (Michael Emerson), który składa mu bardzo nietypową ofertę. Chce, aby wyszkolony John używał swoich umiejętności w celu zapobiegnięcia przestępstwom. Ma im pomóc w tym maszyna Harolda, która wykrywa ofiary lub sprawców przyszłych morderstw.