Dramat 2012

Fabuła filmu koncentruje się na pierwszej wizycie monarchii brytyjskiej w Ameryce. Opowiada historię o Franklinie Rooseveltcie i jego romansie z Margaret Suckley. Jednak kiedy król Jerzy VI dowiaduje się o romansie może powstać z tego duży skandal.

Edyta (Katarzyna Herman) zmuszona jest zacząć życie od początku. Ucieka od rodziny i bez grosza przy duszy wyjeżdża do Warszawy. Przez internet umawia się z mężczyznami, odwiedza ich w domach, a potem usypia niedoszłych kochanków środkami nasennymi. Tym sposobem ma przez resztę nocy gdzie spać i co jeść. Kolejnym źródłem „utrzymania” ma być trzydziestokilkuletni Paweł. Jest w nim jednak coś, co sprawia, że Edyta nie jest w stanie podać mu tabletki na sen. Spędzają ze sobą trochę czasu, poznają się. Mężczyzna zaczyna Edytę coraz bardziej fascynować.

Opowieść osadzona w narciarskim kurorcie w Szwecji. Simon (Kacey Mottet Klein) mieszka ze swoją starszą siostrą Louise (Léa Seydoux) w niewielkim mieszkaniu w dzielnicy przemysłowej. Louise sporadycznie pracuje jako sprzątaczka, jednak nie wystarcza to na utrzymanie. By rodzeństwo miało z czego żyć, Simon kradnie bogatym turystom narty, gogle i inne sprzęty zimowe.

Promised Land to przejmująca opowieść o tym, co dzieje się, kiedy świat zwykłych ludzi zderza się ze światem wielkich pieniędzy i potężną władzą, którą mają międzynarodowe korporacje. Kiedy Steve (Damon) przybywa do niewielkiego miasteczka, aby pozyskać nowe tereny pod eksploatację gazu łupkowego, nie przypuszcza, że spotkają go tu wydarzenia, przez które będzie musiał zrobić rachunek swego życia i zastanowić się, o co naprawdę chce walczyć.

USA, lato 2008 roku. John McCain (Ed Harris) zdobywa nominację partii republikańskiej i staje do wyścigu o amerykańską prezydenturę z demokratą Barackiem Obamą. Wyniki sondaży przedwyborczych są jednak dla niego bezlitosne. Ekipa McCaina gorączkowo szuka wyjścia z patowej sytuacji. Jego strateg, Steve Schmidt (Woody Harrelson), wpada wówczas na pomysł, aby zgłosić jako kandydatkę na wiceprezydenta nieznaną nikomu gubernator z Alaski - żywiołową Sarah Palin (Julianne Moore). Liczy, że w ten sposób ociepli wizerunek kandydata konserwatystów i zdobędzie głosy niezdecydowanych wyborców. Niestety, w trakcie kampanii Palin ujawnia zaskakujący brak wiedzy na temat tego, co się dzieje w światowej polityce.

Lucien i Regina, bohaterowie filmu, to amerykańskie małżeństwo z kilkuletnim stażem. Ich rytm życia wyznaczają pory roku i czas, kiedy w lasach New Jersey zbierają dzikie i nietypowe grzyby. Sposób zarobkowania (leśne wiktuały sprzedają do eleganckich nowojorskich restauracji), stał się tym samym sposobem na życie, wyznaczając rytm każdego dnia. Sezonowość ich pracy łączy się jednak z brakiem stabilności finansowej i brakiem poczucia bezpieczeństwa. Regina, chcąc zmienić zaistniałą sytuację, zatrudnia się w eleganckiej modnej restauracji jako pomocnik kucharza. Lucien nie chce jednak zmieniać poniekąd beztroskiego swojego antysystemowego stylu życia, pozbawionego większej odpowiedzialności i proponuje żonie, aby opuścili swoje mieszkanie i spróbowali żyć na stałe na łonie natury, w drodze, blisko lasów, całkowicie poświęcając się zbieraniu grzybów i innych darów natury. Ich odmienne pragnienia i oczekiwania od życia wystawiają małżeństwo na twardą próbę. Czy wyjdą z niej zwycięsko?

Jedyne, czego pragnie Dennis, to znaleźć prawdziwą miłość. Łatwo powiedzieć, trudniej zrobić, bo… Dennis jest chorobliwie nieśmiały. Co z tego, że jest kulturystą i wygląda jak Schwarzenegger w najlepszych latach, kiedy wobec kobiet czuje się bezradny? W dodatku ma nadopiekuńczą matkę, która nie zniosłaby innej kobiety u jego boku. Kiedy brat matki poślubia piękną dziewczynę z Tajlandii, Dennis postanawia wziąć sprawy w swoje ręce. Wydaje mu się, że w gorącym, egzotycznym kraju będzie miał więcej szczęścia do kobiet niż w zimnej Danii. Tętniąca życiem Pattaya okazuje się jednak dla niego prawdziwym szokiem kulturowym. Natarczywe Tajki, przyzwyczajone do seksturystów, burzą naiwne wyobrażenie Dennisa na temat prawdziwej miłości. Sfrustrowany, idzie rozładować napięcie do miejscowej siłowni. I wtedy spotyka kobietę swoich marzeń.

Mężczyzna znajduje w lesie dzikiego chłopca, którego zabiera ze sobą do miasta i postanawia ucywilizować. Chłopiec jednak jest wyobcowany w nowym środowisku, a jego pierwotna natura wkrótce daje o sobie znać.

Bohaterkami maryjskich opowieści są kobiety o imionach, rozpoczynających się na literę "O". Jest Okanay Oshanyak o ciele starannie natartym, aby prawidłowo się rozwijało; Oshtylech, która zrywa bukiet fallicznych grzybów w poszukiwaniu odpowiedniego męża; Onya, wąchająca intymne miejsce swojego mężczyzny, dowodząc jego zdrady… U Fedorchenki erotyka splata się z folklorem, rytuały i wierzenia przenikają postsowieckie blokowiska oraz wsie jak sprzed wieków. Czego tu nie ma: martwi wstają z grobów, święte drzewa karzą, leśny duch domaga się seksu, a waginy przemawiają własnym głosem. Film odsłania też mroczną stronę maryjskich wierzeń - konsekwencje igrania z duchami, klątwami i magią. Reżyser wystawia wymierającym mniejszościom Federacji Rosyjskiej filmowy pomnik - nie ze spiżu, lecz ze zadziwienia, czułości i humoru.

Nieśmiały Gulli należy do zwartej załogi sześciu rybaków, pracujących na kutrze rybackim. Mieszka na skalistej wyspie Westmann u południowych wybrzeży Islandii. Mężczyzna, podobnie jak jego koledzy, spędza czas na piciu i bijatykach przerywanych wyprawami na ryby. Dobrze zahartowany w ciężkich warunkach nie podejrzewa, że jeden ze zwykłych rejsów przerodzi się w tragedię. Sieci, którymi rybacy zgarniają połów zaczepiają o skały i powodują zatonięcie statku. Rybacy, bez kamizelek, wpadają do lodowatej wody. Niektórzy giną od razu, inni jak Gulli i jego przyjaciel Palli próbują utrzymać się na powierzchni. Wiedzą, że mają niewiele ponad 30 minut, by nie zamarznąć. Spodziewana pomoc jednak nie nadchodzi a walczący o życie Palli powoli pogrąża się w oceanie. Gulli podejmuje dramatyczną decyzję przepłynięcia sześciu kilometrów do najbliższego brzegu. W drodze towarzyszą mu już tylko ptaki i to z nimi prowadzi wzruszający monolog – wspomina swoją młodość, przeżyty wybuch wulkanu, przeprowadza rachunek sumienia... Jednak majaczący w oddali stromy klif nie da mu wytchnienia. Gulliemu po sześciu godzinach opływania lądu udaje się w końcu wyjść na brzeg usiany ostrą jak szkło lawą. Poraniony, z temperaturą ciała poniżej wszelkich norm trafia w końcu w ręce lekarzy, którzy uznają jego ocalenie za cud. Dochodząc do zdrowia, musi zmierzyć się z poczuciem winy jedynego ocalałego...