Dramat 2012

Tajlandia, 2004 rok. Maria (Naomi Watts) i Henry (Ewan McGregor) wraz z trójką synów postanawiają spędzić święta Bożego Narodzenia w samym sercu tropikalnego raju. Przepiękny hotel położony w malowniczym otoczeniu palm, złocistej plaży i błękitnego oceanu wydaje się być gwarancją wymarzonego odpoczynku. Raj jednak zamieni się w prawdziwe piekło. Pewnego dnia, nad ranem, od strony morza dochodzi przerażający huk. Maria, Henry i wszyscy mieszkańcy hotelu zamierają w bezruchu. W chwilę później cała plaża, budynki i znajdujący się na niej ludzie zostają zmieceni przez monstrualną falę tsunami. Woda zabiera wszystkich i wszystko. Wszystko… z wyjątkiem nadziei.

Imponująca rozmachem (ponad 100 milionów dolarów budżetu, gigantyczne plany zdjęciowe na Balearach, w Edynburgu i Berlinie) ekranizacja, której podjęli się mistrzowie współczesnego kina – Tom Tykwer (Pachnidło) oraz Andy i Lana Wachowski (trylogia Matrix) łączy europejską wrażliwość w ukazywaniu zmagań jednostki z niezgłębioną zagadką losu i życia we wszechświecie z hollywoodzką sprawnością, najnowocześniejszymi efektami specjalnymi oraz przełomowymi, godnymi Oscara, osiągnięciami w charakteryzacji czołowych gwiazd współczesnego kina. W filmie śledzimy losy postaci z różnych epok i zakątków świata, których najbardziej błahe decyzje i czyny mają daleko idący wpływ na teraźniejszość, przyszłość, a nawet przeszłość naszej planety. Atlas chmur jest ucztą nie tylko dla wielbicieli zapierających dech w piersiach opowieści przygodowych, ale także spostrzegawczych miłośników X Muzy. Każda z gwiazd występuje w filmie w kilku nierozpoznawalnych na pierwszy rzut oka wcieleniach, dając popis wirtuozerskiej gry i ironicznego dystansu do swojego dotychczasowego wizerunku.

Historia pilota, który ocalił pasażerów samolotu od niechybnej śmierci lądując w trakcie awarii. Teraz stoi pomiędzy opinią publiczną, która traktuje go jak bohatera narodowego, a systemem, którego przedstawiciele doszukują się przyczyn zajścia obarczając pilota winą.

Latem 1683 roku trzysta tysięcy wojowników Imperium Osmańskiego pod wodzą Wielkiego Wezyra Kary Mustafy rozpoczyna oblężenie Wiednia. Po ucieczce Cesarza Leopolda los miasta staje się coraz bardziej niepewny. Jeśli Wiedeń upadnie, armia Wielkiego Wezyra bez trudu dotrze aż do Morza Północnego, a potem także do Rzymu. Po wielu tygodniach oblężenia, 11 września 1683 roku, dochodzi do decydującej bitwy. Szale zwycięstwa przechylają się wielokrotnie. W chwili, gdy wszystko zapowiada bliski tryumf armii Wielkiego Wezyra, do boju włączają się polskie wojska. Pod wodzą króla Jana III Sobieskiego husaria stacza morderczą walkę, w której ważą się nie tylko losy miasta, ale i całej Europy.

Strażacy, członkowie oddziału ratunkowego i paramedycy z Jednostki Straży Pożarnej nr 51 w Chicago ryzykują swoim życiem, aby ratować ludzi z pożarów, wypadków i innych groźnych sytuacji. Codziennie w pracy muszą zmagać się z ogromnym stresem, co negatywnie odbija się na ich życiu prywatnym. Mimo kłótni pomiędzy szefami zespołów, strażacy zapominają o swoich niesnaskach, kiedy idzie o ratowanie ludzkiego życia.

Taylor i Zavala - dwaj młodzi policjanci, patrolują niespokojne ulice południowego Los Angeles. Trwa tutaj nieustająca wojna, każdy dzień może być ich ostatnim. Gangi nie znają litości, więc odpowiedź policji musi być równie twarda. Taylor i Zavala podczas rutynowego patrolu wpadają na trop makabrycznej zbrodni. Stoi za nią potężny gang narkotykowy, który wydaje na policjantów wyrok śmierci.

Po rozstaniu z Babi (María Valverde) w Trzy metry nad niebem i pobycie w Londynie, Hache (Mario Casas) wraca do Barcelony. Powrót jest doskonałą okazją do spotkania się ze starymi znajomymi. Poza nimi Hache poznaje piękną Gin (Clara Lago), która wydaje się idealnie do niego pasować. Jednak w chłopaku nadal tli się stara miłość, a miejsce i ludzie non stop przypominają mu o Babi. Czy nowa miłość wygra ze starą? Czy Hache da radę zapomnieć o przeszłości?

Paulette od śmierci męża mieszka samotnie na przedmieściach Paryża. Cukiernię, którą dawniej prowadziła, przerobiono na japońską restaurację, a ona sama nie jest w stanie utrzymać się z głodowej emerytury. Bohaterce, granej przez Bernadette Lafont (dawna muza François Truffaut), daleko jednak do typowej, uroczej staruszki. Pełno w niej jadu i niechęci do imigrantów. Jest skłócona z własną córką, która poślubiła czarnoskórego policjanta a wnuk z tego związku to jej powód do wstydu. Nic nie jest w stanie jej pocieszyć ani nikt uciszyć. Dopiero perspektywa utraty mieszkania zmienia jej nastawienie do otoczenia a film zamiast mrocznym, społecznym dramatem, szybko staje się dynamiczną komedią, pełną niepoprawnych politycznie gagów. Przedmieścia to miejsce, gdzie wszystko jest możliwe. W czasie policyjnego pościgu diler wyrzuca dużą paczkę haszyszu, która ląduje wprost w rękach Paulette. Staruszka bierze byka za rogi - postanawia skorzystać z możliwości nieoczekiwanego zarobku. Twardo negocjuje z miejscowym gangsterami i w zamian za pomoc w dystrybucji obiecuje być ich przykrywką. Taki układ pozwala Paulette rozkręcić domowy interes – sprzedaż przepysznych wypieków z dominującą w smaku nutą konopi. Pomagają jej w tym trzy postrzelone koleżanki, razem tworzące wręcz montypytonowski gang starszych pań. Tak jak klienci ciastami, Paulette rozkoszuje się swoim nowym życiem, w którym „i zarabia pieniądze, i spotyka świetnych ludzi”...

Film Argo to oparta na faktach historia o niezwykle niebezpiecznej i tajnej operacji, której celem było uratowanie szóstki Amerykanów. Tłem dla wydarzeń jest irański kryzys związany z zakładnikami. Przez dziesięciolecia prawda o kryzysie nie wyszła na jaw. 4 listopada 1979 roku, kiedy irańska rewolucja osiągnęła punkt kulminacyjny, bojownicy dokonali szturmu na amerykańską ambasadę w Teheranie i wzięli pięćdziesięciu dwóch amerykańskich zakładników. W ferworze wydarzeń szóstce Amerykanów udało się jednak zbiec. Znaleźli schronienie w domu kanadyjskiego ambasadora. Wiedząc, że odnalezienie i zabicie tej szóstki jest tylko kwestią czasu, specjalista od ewakuacji z terytorium wroga, Tony Mendez z CIA (Affleck), przedstawia ryzykowny plan wywiezienia ich z kraju. To plan tak nieprawdopodobny, że mógłby wydarzyć się tylko w filmie.

Tytułowym bohaterem filmu jest Django (Jamie Foxx), wyzwolony czarnoskóry niewolnik, który pod skrzydłami niemieckiego dentysty Schultza uczy się fachu łowcy nagród. We dwóch wyprawią się po żonę Django, która jest niewolnicą bezwzględnego plantatora Calvina Candie (Leonardo DiCaprio).