Dramat 2012

Arthur (Terence Stamp) to zrzędliwy, zgorzkniały starszy pan. Jego żona Marion (Vanessa Redgrave) jest jego istnym przeciwieństwem - pogodna, pełna życzliwości w stosunku do ludzi, co jest jeszcze bardziej godne podziwu, biorąc pod uwagę jej śmiertelną chorobę. Ostatnie tygodnie życia wykorzystuje na próby w chórze dla starszych osób, który prowadzi młoda kobieta Elizabeth (Gemma Arterton). Według Arthura ukochana żona tylko niepotrzebnie marnuje siły na śpiew. Pomimo braku aprobaty dla jej hobby zawsze odprowadza ją na próby i dostrzega, jak wiele szczęścia daje jej śpiewanie.

Marie zakochuje się w Paulu. Kiedy budzi się następnego ranka, okazuje się, że minęło 10 lat - teraz jest matką i kobietą w trakcie rozwodu.

Z pozoru wszystko ich dzieli - pochodzą z odmiennych środowisk, wyznają inne wartości, różni ich nawet doświadczenie życiowe. Witek (Marian Dziędziel) to owdowiały kierowca, który przejechał w życiu tysiące kilometrów, ale nie ujrzał jeszcze nic poza rodzinnym Śląskiem. Barbara (Ewa Wiśniewska), nauczycielka muzyki, nie może pozbierać się po utracie bliskiej osoby - znanego malarza, z którym spędziła najpiękniejsze lata swojego życia. Pragnąc spełnić ostatnie życzenie partnera i rozsypać jego prochy nad morzem, w miejscu ich pierwszego spotkania, kobieta zwraca się o pomoc do Witka. W trakcie obfitującej w zaskakujące odkrycia podróży na drugi koniec Polski, dwie zagubione dusze połączy przyjaźń, która pozwoli przezwyciężyć najgłębsze różnice.

Maisie (Onata Aprile (I)) jest siedmioletnią dziewczynką, której rodzice postanawiają się rozejść. Ich rozstanie nie przebiega w cywilizowany sposób, a epicentrum walki skupia się na pozbawieniu drugiej strony praw rodzicielskich do córki. Mimo podziału obowiązków wychowawczych przyznanych przez sąd oboje nie potrafią znaleźć czasu dla Maisie, poświęcając się przede wszystkim życiu zawodowemu, dlatego dziewczynką zajmują się głównie ich nowi partnerzy.

Wallace Avery (Colin Firth) znudzony monotonią życia pozoruje własną śmierć i przyjmuje nową tożsamość. Jako Arthur Newman poznaje czarująca Mike (Emily Blunt), która także stara się zapomnieć o przeszłości. Chcąc uciec od wspomnień o dotychczasowej egzystencji wspólnie włamują się do pustych domów i podszywają pod nieobecnych właścicieli. Wkrótce jednak oboje odkryją, że tęskną za dawnym życiem...

Grace (Eva Mendes) jest samotną matką nastoletniej Ansiedad (Cierra Ramirez). Atrakcyjna, młoda kobieta zaabsorbowana jest pracą, opłacaniem rachunków, oraz życiem towarzyskim - ze szczególnym uwzględnieniem romansów z niewłaściwymi facetami. Aktualny ukochany to żonaty doktor Hartford (Matthew Modine). W całym tym zamęcie Grace nie starcza czasu, aby poświecić trochę uwagi córce. Kompletnie pozbawiona matczynego wsparcia dziewczynka czuje się osamotniona. Kiedy więc nauczycielka (Patricia Arquette) wprowadza na zajęciach temat powieści o dojrzewaniu - staje się to dla Ansiedad inspiracją do podjęcia pewnych drastycznych kroków. Z pomocą lojalnej przyjaciółki postanawia dotrzeć do przystanku "dorosłość" na skróty.

Joby ubiera się z nonszalancją, prowadzi się ekscentrycznie, noc bywa dla niego dniem, dzień – okazją do odespania nocy. Żyjąc trybem muzyka rockowego nie sprawia wrażenia człowieka zbyt pochłoniętego obowiązkami czy obarczonego powinnościami innymi niż koncerty i szampańska zabawa tuż po nich. Pewnie wiódłby taką egzystencję dalej, gdyby nie moment otrzeźwienia: utrata prawa do opieki nad ukochaną córką, Ellen. Wydaje się, że Joby wyczerpał już wszystkie szanse, jakie dawała mu Claire, matka dziecka. Na nic zdają się jego rozpaczliwe błagania, gotowość do poważnej rozmowy i deklaracje poprawy. Dla Claire to tylko obietnice bez pokrycia. Słyszała je wielokrotnie. Odcina więc Ellen od ojca, który zupełnie nie może się pogodzić z jej decyzją. Nie wie jak zawalczyć o córkę. Potrafi tylko niecierpliwie wyczekiwać na przydzielony mu dzień spotkania z dzieckiem, robiąc wszystko by zagłuszyć cierpienie.

Dr Charlie Harris podczas wypadku zapada w śpiączkę i jako duch przemierza korytarze szpitalne, komunikując się z innymi duchami. Tymczasem jego narzeczona, dr Alex Reid, próbuje wszystkiego by wybudzić ukochanego ze śpiączki.

Mocna opowieść, oparta na faktach, o miłości, akceptacji i rodzinie, osadzona w latach 70-tych. Kiedy nastolatek z zespołem Downa (Isaac Leyva) zostaje porzucony przez swoją matkę, homoseksualna para (Alan Cumming oraz Garret Dillahunt) przygarnia go i staje się dla niego kochającą rodziną, jakiej nigdy nie posiadał. Niestety, w momencie, gdy ich niekonwencjonalny układ zostaje odkryty przez urzędników socjalnych, mężczyźni są zmuszeni do walki ze stronniczym systemem prawnym, by uratować rodzinę. Główny wątek filmu to batalia rozgrywająca się na sali sądowej. Po jednej stronie jest system amerykańskiej opieki społecznej broniący konserwatywnych zasad pod pozorem dobra dziecka. Po drugiej para wrażliwych opiekunów, którzy niczym nieumęczony Don Kichot, do ostatnich sił, walczą o chłopca. Lada dzień wszystko się okaże…

Jest lipiec 2001 roku. W Genui odbywa się szczyt państw G8. Do Włoch zjeżdżają się nie tylko najważniejsi politycy świata, ale także tłumy alterglobalistów. W całym mieście panuje ogromne napięcie. Młodzi manifestanci okupują ulice, a włoskie służby bezpieczeństwa w każdej chwili są gotowe do zbrojnej interwencji. Drugiego dnia szczytu dochodzi do starć protestujących z policją, podczas których ginie jeden z najaktywniejszych demonstrantów, 23-letni Carlo Giuliani. Ale to dopiero początek. Spirala przemocy systematycznie się nakręca, a jej eksplozja następuje w nocy z 21 na 22 lipca w budynku szkoły Diaz, gdzie policja, pod pretekstem poszukiwania terrorystów, masakruje dziesiątki uczestników protestu.