Dramat 2018

Nastoletnia Fitz (Cécilia Vos) nie ma łatwego życia. Jej rodzice właśnie postanowili się rozwieść i wszystko wskazuje na to, że czeka ją najgorsze Boże Narodzenie w historii. Kiedy jej siostra Bente (Liz Vergeer) przypadkowo traci czubek palca, cała rodzina trafia do szpitala. Wszyscy członkowie rodziny zdają się być niezwykle spięci i nerwowi. Fitz jest zła i pragnie uciec jak najdalej od swoich problemów. Pracownicy oraz osoby poznane w szpitalu sprawiają jednak, że zbuntowana nastolatka zmienia swój sposób patrzenia na swoją sytuację.

31-letnia Kishikawa Naoko pracuje w domu towarowym. Mieszka z rodzicami, a jej życie wydaje się bardzo nudne. Pewnego dnia poznaje Lee Ji Wona, młodego fotografa z Korei Południowej. Mężczyzna sprawia, że Naoko postanawia wprowadzić w swoim życiu zmiany.

Grupa nastoletnich aspirujących złodziejaszków uczy się od mistrza sztuki podstępu i oszustwa, jak skutecznie okradać na ulicach Bogoty.

Inspirująca opowieść o twórcach fitnessu, jakim go dziś znamy, Joe i Benie Weiderach. W obliczu antysemityzmu i skrajnego ubóstwa bracia pokonali wszelkie przeciwności, by zbudować imperium i inspirować przyszłe pokolenia.

Złożony z trzech części, ośmiu odcinków, sześciu opowiadań, trwający prawie 14 godzin, epicki i absurdalnie ambitny La flor. Monumentalny i kinofilski, histerycznie śmieszny, poruszający się po obszarze zarezerwowanym dla kina klasy B. Mariano Llinás odmienia gatunki przez przypadki – horrory, musicale, melodramaty, szpiegowskie thrillery z czasów zimnej wojny, kanadyjskie filmy górskie i inne. Tworzy dowcipny i erudycyjny komentarz do współczesnej kultury nałogowego pochłaniania seriali. Daje przewrotną alternatywę wobec binge-watchingu, używając serialowej logiki narracyjnej w kinie. W każdym z sześciu epizodów grają te same cztery charyzmatyczne aktorki, które wcielają się w coraz to nowe postaci i wędrują poprzez kolejne opowieści i meandry fabuły. Historie rozwidlają się w surrealistyczne dygresje poprzecinane poetyckimi interludiami, pojawiają się nagłe zwroty akcji i meta-wątki. „La flor" jest też filmem o robieniu i o oglądaniu filmów: pochwałą fikcji i konfabulacji. Jak sugeruje tytuł, przypomina roślinny ornament, rozwidlający się niczym proza wielkich argentyńskich pisarzy: Borgesa i Cortázara.

Jenna (Laure Azan) jest bezproblemową młodą kobietą. Pewnej nocy, gdy wraca do domu, pada ofiarą straszliwej agresji popełnionej przez grupę mężczyzn. Czy pojawienie się Rubena (Patrick J. Exenat) w jej życiu jest wynikiem przypadku i czy on ukrywa niewypowiedziany sekret?

Cztery młode kobiety starają się pokonać ograniczenia, które ktoś inny chce im narzucać.

Rodzina lewicowych aktywistów po latach życia na wygnaniu w Paryżu, wraca do Brazylii, gdzie dyktatura Ernesto Geisela ogłosiła amnestię. Najmniej z przeprowadzki cieszy się nastoletnia Joana, dla której sensem życia i ucieczką od niego jest literatura i muzyka rockowa. Początkowa niechęć do ojczyzny przeradza się w ciekawość – dziewczyna otwiera się na nowe doświadczenia. Pociąga ją też przeszłość, szczególnie los ojca, jednego z wielu „niewidocznych” obywateli Brazylii.

Miłość nigdy nie jest zła. Dwóch młodych chłopców wyrusza w podróż na wyspę Czedżu, jednocześnie zaglądając w głąb siebie. Mimo pewnych oporów, chłopcy nie są w stanie dalej walczyć z ogarniającymi ich uczuciami.

Yumeko Jabami zapisuje się do prywatnej szkoły Hyakkaou, gdzie uczniowie są oceniani według wygranych z gier hazardowych, a tych na szczycie czekają sława i pieniądze.