Pośród spieczonego kazachskiego krajobrazu żyje rodzina. Pięciu synów, matka i surowy ojciec, który chce zaszczepić w dzieciach poczucie dyscypliny i moralnej prawości. Są odizolowani od współczesnego świata. Rytm życia jest wyznaczany przez prace domowe i kolejne polecenia. W pobliżu ich skromnego domostwa płynie rzeka, której istnienie rodzice trzymali przed synami w tajemnicy. Kiedy jednak chłopcy już ją odkryją, stanie się dla nich miejscem szczególnym. Tu można pływać, bawić się i być po prostu dziećmi, z dala od przeszywającego wzroku ojca. Co stanie się, kiedy w ich świat wkroczy nagle długowłosy chłopak w miastowych ubraniach, z elektryczną deskorolką, iPadem i zapyta ich, czy mają telewizor? Intrygujący portret wewnętrznej walki młodych ludzi, żyjących pod czujnym okiem kontrolującego ojca.
Kelin to młoda kobieta, której rodzina zaaranżowała małżeństwo z nieznanym mężczyzną. Wprowadza się do domu męża. Poza młodą parą mieszkają w nim jeszcze jego matka i młodszy brat. Mimo przymuszenia do małżeństwa Kelin powoli przekonuje się do męża. Domowe szczęście nie trwa jednak długo...
Prawdziwa historia Tomiris (lub Tomiride), wielkiej królowej Scytów, która zjednoczyła różne plemiona scytyjskie w starożytnej Azji Środkowej. Żyła 2500 lat temu, była matką, wojowniczką i niesamowitym strategiem, która po raz pierwszy wykorzystała oddziały wojskowe utworzone wyłącznie przez kobiety.
W osiemnastym wieku kilka koczowniczych plemion połączyło się, aby założyć Kazachstan. Przez stulecia w tym olbrzymim, pięknym, ale nieprzyjaznym dla innych kraju, graniczącym z Chinami, Tybetem i Rosją, toczyły się nieustające bitwy. Plemiona walczyły nie tylko z najeźdźcami, ale także między sobą.
Chłopiec zostaje zamordowany w kazachskiej wiosce. Do sprawy został odkomenderowany detektyw Bekzat (Daniar Alshinov), który chce szybko zakończyć śledztwo. W końcu sprawca przestępstwa został już znaleziony przez lokalną policję. Ale młody policjant zna już wszystkie sztuczki korupcji w kazachskich stepach...
„Heimatfilm” z pewną różnicą: Kristina Mikhailova prosi kobiety i dziewczęta, by wyobraziły sobie siebie jako rzekę. Dziewczęta ze wsi, młode mieszkanki miast, aktywistki LGBT i gender positive, dyrektorka szkoły wychwalająca edukację opartą na gender, kobiety w więzieniu, studentki marzące o emigracji, a także powracające rozmowy o toksycznej męskości, napaści seksualnej i wreszcie o procesie byłego ministra gospodarki, który brutalnie zamordował swoją żonę, Sałtanat Nukenową, szeroko komentowanym w Kazachstanie. Ale nad brzegami niepozornej rzeki Aksaj, „dziewczyny znad rzeki” rozmawiają również o swoich pragnieniach, marzeniach i utopiach. To odważny krok, ponieważ wywiady rozgrywają się w kontekście często trudnego do wyobrażenia konserwatyzmu płciowego. Wyłaniająca się w ten sposób panorama kobiecych planów życiowych, w tym możliwości ich realizacji w Kazachstanie, łączy się w poezję za sprawą przewodniej metafory rzeki.
To artystycznie ascetyczny dramat zawierający ledwie kilkanaście linijek dialogu. Film porównywany przez krytyków do dzieł Tarkowskiego, Bressona i… Szekspira. Film przenosi nas nad graniczną rzekę Inguri, dzieląca Gruzję od Abchazji. Jest 1992 rok, trwa wojna abchasko-gruzińska. Na jednej z wielu wysepek w środku nurtu rzeki mieszka stary, gruziński rolnik Abga (İlyas Salman) i jego nastoletnia wnuczka Asida (Mariam Buturishvili), którzy usiłują uprawiać na niej kukurydzę. Otaczają ich patrole wojskowe obu stron. Pewnego dnia dziewczynka odkrywa że na wyspie ukrył się młody, gruziński żołnierz. Idylla Kukurydzianej Wyspy się kończy.
Historia Francuza (Philippe Torreton), który wyrusza w podróż swego życia do Azji Środkowej. Mimo, że w trakcie wyprawy psuje mu się samochód, postanawia kontynuować wędrówkę. Czeka go podróż pełna magii i tajemnic. Na swej drodze spotyka niezwykłe postaci, od szamana po piękną Ulzhan (Ayanat Ksenbai). Po wielu perypetiach, często groteskowych, a kiedy indziej poetyckich odnajduje upragniony cel życia i… swojego anioła.
Tamara, aby odnaleźć syna porwanego podczas zamieszek, zatrudnia zbiegłego więźnia Brayuka, byłego śledczego. Brayuk zgadza się pomóc za pieniądze. Jednak jego metody okazują się brutalne. Tamara nie akceptuje metod Bryuka, a pomysły Tamary są mu obce. Ale razem szukają chłopca i to może być odpowiedź... Ludzie zawsze pozostają ludźmi.