Filmy Kazachstan

W osiemnastym wieku kilka koczowniczych plemion połączyło się, aby założyć Kazachstan. Przez stulecia w tym olbrzymim, pięknym, ale nieprzyjaznym dla innych kraju, graniczącym z Chinami, Tybetem i Rosją, toczyły się nieustające bitwy. Plemiona walczyły nie tylko z najeźdźcami, ale także między sobą.

Imperium mongolskie chyli się ku upadkowi, a doświadczony wojownik Timur Barlas musi zmierzyć się ze swoim przeznaczeniem. By chronić kupców i podróżników przemierzających Jedwabny Szlak, jest zmuszony porzucić dotychczasową lojalność wobec bliskich i stanąć do walki w świecie pełnym chaosu i zdrad.

To artystycznie ascetyczny dramat zawierający ledwie kilkanaście linijek dialogu. Film porównywany przez krytyków do dzieł Tarkowskiego, Bressona i… Szekspira. Film przenosi nas nad graniczną rzekę Inguri, dzieląca Gruzję od Abchazji. Jest 1992 rok, trwa wojna abchasko-gruzińska. Na jednej z wielu wysepek w środku nurtu rzeki mieszka stary, gruziński rolnik Abga (İlyas Salman) i jego nastoletnia wnuczka Asida (Mariam Buturishvili), którzy usiłują uprawiać na niej kukurydzę. Otaczają ich patrole wojskowe obu stron. Pewnego dnia dziewczynka odkrywa że na wyspie ukrył się młody, gruziński żołnierz. Idylla Kukurydzianej Wyspy się kończy.

„Heimatfilm” z pewną różnicą: Kristina Mikhailova prosi kobiety i dziewczęta, by wyobraziły sobie siebie jako rzekę. Dziewczęta ze wsi, młode mieszkanki miast, aktywistki LGBT i gender positive, dyrektorka szkoły wychwalająca edukację opartą na gender, kobiety w więzieniu, studentki marzące o emigracji, a także powracające rozmowy o toksycznej męskości, napaści seksualnej i wreszcie o procesie byłego ministra gospodarki, który brutalnie zamordował swoją żonę, Sałtanat Nukenową, szeroko komentowanym w Kazachstanie. Ale nad brzegami niepozornej rzeki Aksaj, „dziewczyny znad rzeki” rozmawiają również o swoich pragnieniach, marzeniach i utopiach. To odważny krok, ponieważ wywiady rozgrywają się w kontekście często trudnego do wyobrażenia konserwatyzmu płciowego. Wyłaniająca się w ten sposób panorama kobiecych planów życiowych, w tym możliwości ich realizacji w Kazachstanie, łączy się w poezję za sprawą przewodniej metafory rzeki.

Główny bohater, jego żona i mały synek gubią drogę przemierzając bezkres stepu i utykają na wiejskiej drodze. W rezultacie, muszą spędzić noc w samochodzie. Następnego dnia rano, mężczyzna budzi się sam, jego żona i syn tajemniczo zniknęli. Poszukiwania rodziny doprowadzają bohatera do małego, samotnego domu, w którym mieszka stary mężczyzna ze swoją córką. Wydaje się, że ci dziwni trochę lokatorzy wiedzą coś o nim i jego rodzinie, ale starają się ukryć swoją wiedzę. Z jakiego powodu?

Kierowany przez tajemniczą siłę, Charles jedzie na wschód. Kiedy w Kazachstanie psuje się jego samochód, wiedziony silnym pragnieniem decyduje się iść dalej na piechotę. Pozbawiony wszelkich środków, ale po raz pierwszy w życiu szczęśliwy, przemierza bezkresne stepy środkowej Azji. Niezwykle interesujące postaci stają mu na drodze – od szamana Shakuni, sprzedającego słowa, do pięknej Ulzhan. Oboje pomagają Charlesowi odnaleźć to, po co tu naprawdę przybył...

Mała kazachska wioska jest rządzona przez lokalnego mafiosa Poszajewa. Samotnie wychowujący dziecko mężczyzna staje się jego prawą ręką.

XV wiek. Na rozległych obszarach Eurazji potomkowie Czyngis-chana tworzą własne państwo i stawiają opór swoim wrogom.

XV wiek. Rywalizujący potomkowie złotej hordy Czyngis-chana biorą udział w pełnym zdrad konflikcie o tron.

Tamara, aby odnaleźć syna porwanego podczas zamieszek, zatrudnia zbiegłego więźnia Brayuka, byłego śledczego. Brayuk zgadza się pomóc za pieniądze. Jednak jego metody okazują się brutalne. Tamara nie akceptuje metod Bryuka, a pomysły Tamary są mu obce. Ale razem szukają chłopca i to może być odpowiedź... Ludzie zawsze pozostają ludźmi.