Komedia 1997

Młodzi chirurdzy plastyczni są zmęczeni oglądaniem ekscytujących odkryć w innych dziedzinach (sztucznego serca, itp.). Wynajdują nowy, bezpieczny rodzaj implantów piersi. Wszystko co mieli zrobić, to przekonać swojego przełożonego, że jest to świetny wynalazek i znaleźć pierwszą ochotniczkę.

Tokijska radiostacja chce się trochę wypromować i organizuje konkurs na scenariusz słuchowiska, które potem zostanie wyemitowane na antenie. Główną nagrodę zdobywa gospodyni domowa Miyako i jej opowieść o rozpadającym się małżeństwie.

Hugo trudni się sprzątaniem pól basenowych bogatym mieszkańcom jednej z dzielnic Los Angeles. Poza tym, dziewczyna zajmuje się opieką nad uzależnionym od narkotyków ojcem i matką hazardzistką. Pewnego razu utrzymuje aż czterdzieści zleceń w okresie, gdy w Kalifornii panuje susza. Na dodatek szef magii urządza przyjęcie dla przyjaciół i musi mieć w basenie świeżą wodę. W ten sposób zaczyna się zwariowany dzień w życiu Hugo.

Camille Lalande (Agnès Jaoui), studentka historii, zarabia na życie, oprowadzając wycieczki po Paryżu. Pewnego dnia przypadkowo spotyka Nicolasa (Jean-Pierre Bacri), dawnego przyjaciela swej starszej siostry, Odile (Sabine Azéma), która od lat związana jest z kimś innym. Nicolas przyjechał do Francji, by znaleźć mieszkanie w Paryżu i sprowadzić tu swoją żonę z dziećmi. Camille namawia go, by spotkał się z Odile, która od pewnego czasu także stara się znaleźć nowy apartament. Z pomocą przychodzi jej właściciel agencji nieruchomości, Marc Duveyrier (Lambert Wilson). Gdy Camille przychodzi obejrzeć nowe mieszkanie siostry, poznaje Marca i zakochuje się w nim od pierwszego wejrzenia. Dziewczyna nie zdaje sobie sprawy, że uczuciem darzy ją inny pracownik agencji, Simon (André Dussollier). To jemu przypada w udziale zadanie znalezienia lokum dla Nicolasa. Wkrótce wszyscy spotykają się na imprezie zorganizowanej przez Odile... Oryginalność filmu Alaina Resnais polega na tym, że w dialogi bohaterów wpleciono fragmenty popularnych piosenek - w sumie ponad 40 utworów - idealnie pasujące do wypowiadanych przez aktorów kwestii. W 1998 roku obraz otrzymał aż siedem Cezarów.

Film złożono z czterech historii o duchach. W pierwszej grupa nastolatków, podczas biwaku zakłóca spokój duchom z pobliskiego cmentarza. Druga to opowieść o pewnym małżeństwie, próbującym się spotkać w restauracji, gdzie mają uczcić kolejną rocznicę swojego związku. W trzeciej nastolatka Jojo zostaje opętana przez ducha, z którym przeżywa wiele erotycznych doznań. Ostatnia przedstawia losy pewnej pary, uwięzionej w nawiedzonym kinie.

Philippe de Morannes ma umowę ze swoją dziewczyną, znaną aktorką Paulette Nanteuil, że mogą się przespać z inną osobą, jeśli dzień wcześniej o tym poinformują. Przez sześć lat umowa nie stanowi problemu, aż do czasu kiedy Philippe poznaje międzynarodowego gwiazdora kina.

Kierowca wyścigowy Hank wchodzi w posiadanie niezwykłego Volkswagena "Garbusa" który jest obdarzony własną, sympatyczną osobowością. Razem rywalizują z podłym kierowcą który również posiada auto o magicznych właściwościach, ale z dużo gorszym charakterem.

Na nowojorskim Manhattanie mieszkają Mary (Catherine Keener) i Joe (Matthew Modine). Ona - pragmatyczka, poważnie podchodzi do życia, pracuje jako charakteryzatorka w agencji reklamowej modelek. On - idealista, żyje marzeniami, jest niespełnionym aktorem. Są ze sobą od sześciu lat, ale kłopoty finansowe powodują, że ich związek przeżywa kryzys. Joe ciągle czeka na wielką szansę, liczy na dużą kinową rolę, nie chce grać w telenowelach, w których nie może rozwinąć talentu. Ale w mydlanej operze występuje przyjaciel Joego, Bob (Maxwell Caulfield). Do tej pory razem pracowali dorywczo jako kelnerzy w eleganckim lokalu, ale Bob chce zrezygnować z posady, by poświęcić się tylko grze, choćby i w telenoweli. Tymczasem Joe wciąż chodzi na przesłuchania i wybrzydza, aż w końcu sprowadza go na ziemię energiczna agentka, Dee Dee Taylor (Kathleen Turner). Obydwaj młodzi mężczyźni marzą o miłosnej przygodzie z prawdziwą blondynką. Bob poznaje jasnowłosą modelkę Saharę (Bridgette Wilson-Sampras), ale porzuca ją, gdy się dowiaduje, że dziewczyna ma tlenione włosy. Nawiązuje romans z partnerką z planu filmowego. Joe również szuka ideału, tymczasem jego zawiedziona narzeczona, Mary, za radą psychoanalityka, bierze lekcje samoobrony u przystojnego instruktora. Po wielu rozczarowaniach przyjaciele odnajdują swoje miejsce na ziemi. Bob podpisuje pięcioletni kontrakt z producentami telewizyjnymi, Joe dostaje główną rolę w filmie kinowym.

Jean-Pierre (Jean-Pierre Bacri), agent piłkarski, zgodził zaopiekować się Didierem, psem Annabelle (Caroline Cellier), siostry dziennikarki. W nocy labrador przybiera ludzki wygląd (Alain Chabat), ale psychologicznie zawsze pozostaje psem. Walcząc z Richardem (Jean-Marie Frin), szefem klubu piłkarskiego, którego jest agentem, Jean-Pierre nie potrzebował dodatkowego problemu, poza zmartwieniami ze swoimi gwiazdami, najwięcej z Fabricem (Michel Hazanavicius) właśnie kontuzjowanym tydzień przed bardzo ważnym meczem przeciwko PSG. Didier ujawni pewne ustalenia piłkarskie i pomoże mu zastąpić kontuzjowanych graczy. Co więcej, w końcu pogodzi nawet Jean-Pierre'a i jego dziewczynę Marię (Isabelle Gélinas).