Komedia 1997

Ożeniony z Irène (Yolande Moreau), kłótliwą, ale zamożną kobietą, Robert Millard (Didier Bourdon) ma swoją piękną sekretarkę, Eve Latour (Ophélie Winter), jako kochankę. Opłacony przez Irène detektyw Colle (José Garcia) nie pozwala Robertowi i Eve zmrużyć oka. Wracając z Nicei, dokąd wyjechał wygłosić wykład na temat korzyści płynących z milczenia, Robert spotkał Gérarda Piche (Elie Semoun), młodego aktora kryminałów, specjalizującego się w zbrodniach doskonałych, i zaproponował mu, za niezłego grosza, napisanie książki dla niego...

Dwie gospodynie domowe dyskutują na tematy filozoficzne podczas prac domowych. Mąż jednej z nich ćwiczy swoją rolę do spektaklu w teatrze. Wracając do domu, para postanawia wyjechać na wakacje w góry.

George B. jest 40-letnim kawalerem, niezbyt bystrym, ale uczciwym i naiwnym jak dziecko. Pracuje w barze jako sprzątacz, mieszka w eleganckiej dzielnicy, w pięknym domu, który kupił za niewielką kwotę. W dniu urodzin wygrywa w kasynie sporą sumę pieniędzy. Wciąż jednak marzy o założeniu rodziny. W końcu zakochuje się w Angeli, młodej ekspedientce z domu towarowego, która ma inne plany na przyszłość niż zadurzony w niej poczciwina.

Jean-Paul (Gérard Lanvin) to kosmonauta, prawdziwy żołnierz, przebywający na misji w kosmosie przez 8 miesięcy. Anna (Victoria Abril) i jej mąż muszą zmierzyć się z długą i trudną rozłąką. Żona chce wykorzystać jego nieobecność. Ale Jean-Paul zaprasza się w sam środek przedstawienia przez gigantyczny ekran wideo...

Kilkuletni chłopiec znajduje małego pieska, któremu daje imię Tygrys. Okazuje się, iż łączy ich dziwna więź, bowiem chłopiec potrafi czytać w myślach zwierzęcia. Jednak piesek znika, a chłopiec postanawia go odszukać.

Warren rozstaje się ze swoim kochankiem, przez co zyskuje wolny pokój w swoim mieszkaniu. Czynsz jednak nie maleje, więc zdesperowany mężczyzna rozpoczyna poszukiwania współlokatora. Frankie - heteroseksualny, spokojny pracownik pizzerii, postanawia wreszcie się usamodzielnić i wyprowadzić z rodzinnego domu. Trafia na ogłoszenie Warrena i uznaje za świetny pomysł zamieszkanie wraz z nim. Nie wie jednak, że nowy współlokator jest gejem.

Tylko Monteiro mógł nakręcić komedię, dla której punktem wyjścia jest Strindbergowskie "Inferno", będące zapisem załamania nerwowego autora. W erudycyjnym, błyskotliwym, najbardziej wymagającym spośród filmów Portugalczyka oglądamy go w podwójnej roli szefa trupy teatralnej, uwikłanego w bosko-diabelską walkę z aktorem grającym Lucyfera (Hugues Quester), podczas gdy on sam gra tu Boga. Filozoficzno-duchowe potyczki trwają także poza sceną - do czasu gdy do akcji wkracza Henrique (Pierre Clémenti), emerytowany wilk morski, zmierzający właśnie ku biegunowi północnemu. Pragnie on ujrzeć, jak po lodowym pustkowiu wędruje samotnie swoim słynnym, złamanym krokiem jego idol z dzieciństwa - John Wayne (ów obraz, jak głosi legenda, pochodzi ze snu francuskiego krytyka Serge'a Daneya). Badające powinowactwa kina i teatru "Biodra…" stanowią serię podszytych sarkastycznym humorem scen, niespiesznie płynących dialogów i momentów czystego surrealizmu, którym patronują poza Strindbergiem także Pasolini, Breton i portugalski poeta de Pascoaes.

Szkoła francuska wprowadza kampanię, aby zapewnić afrykańskim uchodźcom schronienie na miesiąc w lokalnych rodzinach w czasie wakacji. Dwunastoletni Tonin (Loic Freynet) też chce pomóc, ale jego rodzice się nie zgadzają, więc ukrywa w swoim domu Moussę (Gaspard Jassef), afrykańskiego chłopca w jego wieku.

Jest to historia młodego lekarza pracującego na oddziale intensywnej terapii w miejskim szpitalu, o jego rozterkach i pokusach na jakie jest wystawiony. Pytania dotyczące moralnych i politycznych aspektów systemu opieki zdrowotnej, prawa do godnej śmierci i samej natury życia nie należą do tych, na które Dr Werner Ernst (James Spader) zamierza odpowiedzieć samodzielnie. Na razie wystarczy mu rozwijanie swoich umiejętności, dr przed nazwiskiem działa na niego jak najlepszy afrodyzjak. Jego ojciec jest jednym ze sztucznie utrzymywanych przy życiu pacjentów oddziału intensywnej terapii. Dwie siostry Wernera domagają się od niego podjęcia decyzji dotyczącej dalszej przyszłości ich ojca.