Filmy Rosja

Film „Rerberg i Tarkowski. Odwrotna strona Stalkera” jest częścią dokumentalnego cyklu „Rerberg”, który opowiada o kształtowaniu twórczości o dramatycznym losie znanego operatora filmowego Georgia Rerberga. W ciągu pierwszych 10-ciu lat pracy w branży filmowej był on autorem zdjęć do m.in. filmów: „Pierwszy nauczyciel”, „Historia Asi Klaczynej”, „Szlacheckie gniazdo” Andrieja Michałkowa-Konczałowskiego i „Zwierciadło” Andrieja Tarkowskiego – film, bez którego niemożliwe jest wyobrazić historię kina światowego. Operator Rerberg był ostatnim przedstawicielem dynastii rosyjskich artystów, architektów i muzykantów los których we wszystkich pokoleniach został odzwierciedleniem kryzysu relacji międzyludzkich w społeczeństwie totalitarnym. Ten kryzys dotknął również Rerberga, kiedy na zdjęciach do filmu „Stalker” zrodził się konflikt pomiędzy nim a Andrzejem Tarkowskim w wyniku którego film został od początku nakręcony przez innego operatora.

Film jest jednocześnie historią miłości, za którą zapłacono krwią, i autorską analizą moralnego stanu ducha współczesnego pokolenia. Akcja toczy się w jednym z „zapalnych punktów” Rosji. Bohaterowie filmu właśnie wrócili z wojny. Są jednocześnie zwycięzcami i przegranymi, ponieważ odzwyczaili się od życia w warunkach pokojowych. Wojna przeminęła, ale dalej jest z nimi i zabija. A oni tak bardzo chcą żyć. Ale jak? Film jest narodowym dramatem o wojnie, która dotknęła każdego. „Czas tancerza” to czas wyboru: nienawiści lub miłości, przyjaźni lub zdrady, zemsty lub wybaczenia.

Uliana Tulina to dziwne dziecko, zamknięte w dorosłym, trzydziestoletnim ciele. Pozostał jej tylko jeden bliski członek rodziny: siostra bliźniaczka Liza. Uliana kocha siostrę, zachłannie starając się przyciągnąć jej uwagę, udowodnić swoje oddanie, dokonując bezmyślnych czynów, które czasem śmieszą, czasem zadziwiają, lecz częściej drażnią. Ustalone od lat wzajemne stosunki legną w gruzy, kiedy w ich domu pojawi się mężczyzna...

Współczesna interpretacja wspomnień słynnego rosyjskiego detektywa z czasów carskich, Arkadija Koszko. Wirtuozerska analiza motywów stojących za intrygą, którą – by zdobyć majątek uwielbiającej go starszej damy – wcielić chce w życie wrażliwy student konserwatorium.

Połowa lat 50-tych. W spokojne życie znanej rzeźbiarki wdziera się jej przeszłość. Po dwudziestu latach, po uzyskaniu amnestii, z łagrów wraca jej mąż. Po tylu latach wszystko w domu uległo zmianie, jednak jak się okazuje, uczucie nie wygasło do końca.

Aktorzy Sieriega, Żenieczka i Endriu, zmęczywszy się czekaniem, kiedy szczęście odnajdzie na mapie ich powiatowe miasto, przyjeżdżają podbić Moskwę. Przypadkowo występują na przyjęciu u szefa mafii wywołując taką furorę, że mafiozo umiera ze śmiechu. Uciekając przed mafią, killerami i spec-służbami, przyjaciele kradną stary samochód z bagażnikiem pełnym mafijnych pieniędzy...

Hamo (Martun Ghevondian), stary rolnik, mieszka ze swoją żoną w odległej wiosce w górach Armenii. Pieniądze wysyłane przez ich syna z Rosji pozwalają im przetrwać. Ale Hamo żywi marzenie o zdobyciu Moskwicza, najpiękniejszego samochodu na świecie. Związek Radziecki już nie istnieje, ale marzenie Hamo pozostaje. Dowiaduje się, że jest jeden na sprzedaż w pobliskiej wiosce ...

Beitar Jerozolima to jeden z najbardziej utytułowanych, ale i kontrowersyjnych klubów piłkarskich w Izraelu. Oczko w głowie prawicowych polityków, z premierem Benjaminem Netanjahu na czele. Wszystko za sprawą kibiców, którymi w zdecydowanej większości są religijni ortodoksi, szczycący się tym, że w ich klubie nie grał żaden arabski piłkarz. Rasistowskimi oprawami ultrasów Beitaru oburzone były media w całej Europie. Dokumentalistka Maya Zinshtein poszła o krok dalej, naświetlając największy skandal w historii klubu, a pewnie nawet i izraelskiej piłki. W 2013 roku właściciel Beitaru, rosyjski oligarcha o szemranej przeszłości Arkady Gajdamak, podpisał kontrakty z dwoma muzułmańskimi graczami z Czeczenii. Oburzeni kibice w jednej chwili stanęli przeciwko klubowi, w coraz bardziej radykalny sposób dając wyraz swojego niezadowolenia. Wcześniejsi boiskowi idole, którzy ujęli się za nowymi zawodnikami, nazwani zostali zdrajcami, podobnie jak minister spraw zagranicznych, próbujący włączyć się w mediacje. Reżyserka pokazuje w swoim fascynującym filmie najbrzydszą twarz futbolu, pełną nienawiści, fanatyzmu i agresji. Demaskuje przy tym zaskakująco bliskie relacje i zależności pomiędzy światem futbolu a polityki.