Recenzje

To jedna z tych produkcji Netflixa, która potrafi wciągnąć na tyle, że chce się zobaczyć finał, ale nie zostanie on w głowie na długo. Zbyt ostrożny w przekazie i zbyt zakochany w kliszach. przeczytaj recenzję

Teatr uwięziony w kadrze – rewolucja dźwiękowa w cieniu skandalu. przeczytaj recenzję

Anatomia Pożądania i Zdrady: Dlaczego „Love ’Em and Leave ’Em” to Arcydzieło Realizmu lat 20. przeczytaj recenzję

„Wielki Marty” miałby prawdopodobnie ambicje bycia komedią, ale na śmiech tu nie ma czasu, ponieważ próżno złapać oddech pomiędzy jedną sekwencją a tymi ją następującymi przeczytaj recenzję

To nie jest kino powierzchowne, ale takie, które chwilami pożywi się „grubym słowem” i odważną wizualizacją przeczytaj recenzję

Moment, gdy Eva Libertad zdecyduje się zaznaczyć swoistą cezurę estetyczną dowiedzie, iż „Dźwięki miłości” mogły rozpostrzeć szerzej skrzydła kinowej inspiracji przeczytaj recenzję

Bardzo chce być sprytny i samoświadomy, a kończy jako produkt bez tożsamości. Nie jest wystarczająco zabawny, aby działać jako komedia, i jest zbyt zachowawczy, aby satysfakcjonować fanów horroru. przeczytaj recenzję

To film o tym, że najstraszniejszymi duchami są te, które sami tworzymy swoimi czynami. Choć to kino grozy, ma w sobie nutę melancholii. przeczytaj recenzję

Thriller poprawny, chwilami angażujący, lecz ostatecznie zbyt zachowawczy, aby stać się czymś więcej niż jednorazowym seansem z etykietą zmarnowanego potencjału. przeczytaj recenzję

„Twarz anioła, natura żywiołu – tragiczny blask Louise Brooks w Puszce Pandory” przeczytaj recenzję