„Rozwodnicy” staną w rozkroku pomiędzy komedią obyczajową i zaangażowanym kinowym śledztwem, które prowadzi donikąd przeczytaj recenzję

Dzieło Josephine Bornebusch nabierze realnego sensu dopiero wówczas, gdy pani reżyser uzasadni, czemu jej bohaterka w samotności i z godnym lepszej sprawy uporem tak zapalczywie walczy. przeczytaj recenzję

Film Alain Guiraudie tapla się w przeręblu własnej bezradności, z jakiego usiłuje wybrnąć niczym zaskoczony topielec, pod którym nagle załamała się tafla przeczytaj recenzję

„Że co? Że jak?” miałoby ochotę otworzyć śluzę obyczajowej poprawności i pchnąć nią ładowny tonaż stosownych treści, tymczasem klinuje na wstępie jakąkolwiek pointę wynikłą z awizowanego tematu przeczytaj recenzję

„Ostatnia kropla” pozostaje zgliszczami celowo nadętej projekcji, która chcąc skorzystać na skłonnościach kinomanów do aktów łzawej egzaltacji, zobojętnia go na tak ostentacyjny akt wyłudzenia przeczytaj recenzję

Jeśli „Fenicki układ” miał być satyrą wymierzoną w konkretne zjawisko, rozrzut pocisków w nie skierowanych jest zbyt szeroki przeczytaj recenzję

Konkluzje z filmu wynikłe nie są przesądzające, choć dla młodego pokolenia entuzjazm, jaki towarzyszy działalności Acutisa, może być wartością wiodącą przeczytaj recenzję

„Mężobójstwo po amerykańsku” to ważny głos w debacie, czy lepiej żeby w więzieniu siedział jeden niewinny, podczas gdy stu przestępców przechadza się po ulicach, czy może jednak odwrotnie przeczytaj recenzję

Reżyser filmu „Serce zna prawdę” spełnił zapewne oczekiwania swoich zwierzchników i zrealizował bajkę dość przemyślaną, konsekwentną, ale do bólu obliczalną przeczytaj recenzję

„Poza jurysdykcją” przypomina zdarzający się nieraz przypadek kina wartkiej akcji, jaka chciałoby uciec przed pytaniami o ogólny cel przedsięwzięcia przeczytaj recenzję