Monumentalnemu dziełu Maury Delpero właściwie nie sposób niczego odmówić. Jednak ciężko tu znaleźć główne koło zamachowe, jakie powinno charakteryzować filmy ponadczasowe. przeczytaj recenzję

„Zwierzę” obroni się w swojej mrocznej stylistyce niezależnie od treści tu skumulowanych. przeczytaj recenzję

„Prześwit” to kino rozchełstane literą własnego scenariusza, na tyle zręcznego by spełnić wymogi stawiane przez komisję kolaudacyjną, na tyle liche, by znużyć widza przeczytaj recenzję

„Wielki marsz” to dzieło sprężyste w swojej efektownej poetyce, pełne dobrej woli, lecz obarczone brakiem czytelnej pointy przeczytaj recenzję

Twórcy filmu „Chopin, Chopin” słusznie wybrali z życia wieszcza okres istotny, gdy kompozytor niejako pointował swój dorobek, nic przy tym nie musząc nikomu udowadniać przeczytaj recenzję

Propozycja Ari Astera jest być może pierwszą atrakcyjną reakcją na chwilowo zażegnany stan ubezwłasnowolnienia społecznego przeczytaj recenzję

Kameralny dramat nie wychodzi poza geometrię kilkunastu ścian, a sam zawiera się w warstwie narracyjnych gambitów i słownych komend przeczytaj recenzję

Duetowi Lisa Enes oraz Lilja Ingolfsdottir przejście pewną nogą po linie rozciągniętej ponad poziomami banału udało się całkiem zgrabnie przeczytaj recenzję

Siostry Coulin niewiele zaryzykowały, otrzymując prawdopodobnie w aporcie bezpieczny i spodziewany wyraz aprobaty odbiorczej. przeczytaj recenzję

W warstwie rzeczowej, która miałaby wyjaśnić sens całego przedsięwzięcia, pozostaje „Sirat” nieco pozbawionym waloru intelektualnego kaleką, który porusza się po omacku, nie wiadomo dokąd ani po co przeczytaj recenzję