Filmy studio

Ryszard Riedel nie był i nie potrafił zresztą być - zwykłym człowiekiem. Mimo postępujących lat był człowiekiem o wrażliwości i psychice dziecka, żyjącym w świecie własnych marzeń i iluzji. Można by go nawet nazwać współczesnym uosobieniem "Piotrusia Pana", który nie stąpał jak inni po ziemi, tylko unosił się z wdziękiem nad nią, odwiedzając kiedy było mu to na rękę swoją "Nibylandię". Unosił się oczywiście do czasu, dopóki nie zaczęła go brutalnie przyciągać ziemska grawitacja. Wtedy sięgnął po dodatkowe "paliwo" - po narkotyki...

Wyobraźmy sobie świat, w którym ludzie mówią tylko prawdę. Do czasu, gdy pewien fajtłapa wymyśla kłamstwo.

Jedna z największych ikon w historii rocka, Dewey Cox miał wszystko: kobiety (ponad 411), przyjaciół (Elvisa i Beatlesów) i prowadził styl życia żywcem wzięty z rockowych piosenek - alkohol liczony w litrach i tabletki w kilogramach. Jednak przede wszystkim miał swoją muzykę, za sprawą której, z prostego wiejskiego chłopaka stał się jedną z największych amerykańskich legend rocka... To znaczy stałby się... gdyby Dewey istniał! Zobacz szaloną i zwariowaną komedię nawiązującą do najbardziej kultowych biograficznych filmów muzycznych! Przekonaj się, że kiedy chodzi o dobrego rocka, Dewey nie ma sobie równych!

Film opowiada o krótkim życiu Chriophera Wallace'a aka Notorious, utalentowanego rapera, który miał w sobie tyle determinacji, by z bezwzględnego ulicznego dealera, zmienić się w jednego z najlepszych raperów wszech czasów.

Film ukazuje historię 22-letniej Aury (Lena Dunham), która wraca z college'u do swojej matki artystki. Aurze nie powodzi się: jej strona na YouTube ma tylko 357 odwiedzin, rzuca ją chłopak, jej chomik umiera, a ona sama nie wie jak pokierować własnym życiem. Zatrudnia się jako hostessa w restauracji, wchodzi w związki z dwoma mężczyznami, a przede wszystkim chce, żeby ktoś pomógł jej określić kim tak naprawdę jest.

Lata 60. XX wieku, New Jersey. Douglas porzuca studia, by podążyć za marzeniami o karierze rockowej, zderzając się z brutalną rzeczywistością branży i relacjami z ojcem.

Reżyser Val Waxman (Woody Allen), chociaż jest laureatem dwóch Oscarów, to od dawna nie nakręcił żadnego filmu. W związku z tym z coraz większą frustracją szuka okazji powrotu do kariery. Gdy wreszcie nadarza się sposobność, staje przed trudnym wyborem: pracować ze swoją byłą żoną Ellie (Téa Leoni), która rzuciła go, by związać się z szefem studia filmowego (Treat Williams), i pogodzić się z tym, że to właśnie on ma finansować jego film, czy stracić być może ostatnią szansę powrotu.

Główna bohaterka telenoweli, Violetta, to nastolatka obdarzona niezwykłym talentem wokalnym, z czego początkowo nie zdaje sobie sprawy. Zdolności odziedziczyła po matce, słynnej piosenkarce, która zginęła w wypadku, kiedy Violetta była jeszcze małą dziewczynką. Jej ojciec, Germán, jest odnoszącym sukcesy inżynierem. Bardzo kocha swoją córkę lecz bywa surowy i nadopiekuńczy. Z troski o Violettę zataja przed nią prawdę o matce i nie chce, by dziewczyna obrała tę samą drogę kariery. Po tragicznej śmierci żony zabiera córkę do Madrytu i wychowuje z dala od rówieśników. Jest świadomy wielkiego talentu dziewczyny i pozwala jej na kontakt z muzyką poprzez naukę gry na fortepianie, jednak trzyma ją z daleka od mikrofonu czy lekcji aktorstwa. Wszystko się zmienia, gdy powracają do rodzinnego Buenos Aires. Violetta rozpoczyna naukę gry na fortepianie w prestiżowej szkole muzycznej Studio 21. Tu poznaje swoją ciotkę Angie, nauczycielkę śpiewu, która uświadamia dziewczynie, jak wielki potencjał w niej drzemie. Violetta stopniowo rozwija swój talentwokalny, ciężko pracuje, by osiągnąć sukces, zawiera nowe przyjaźnie i przeżywa pierwsze miłosne rozterki.

Jan prowadzi na żywo nocny program "Radiotelefon". Odpowiada w nim na telefony ludzi zdesperowanych i zrozpaczonych. Nie widzi przy tym własnych problemów. Noce spędza z kochanką. Ma syna z pierwszego małżeństwa. Druga żona, Justyna jest o niego zazdrosna. Stara się zmusić właścicieli radia, do usunięcia programu z eteru.

Tuż przed śmiercią malarz Jean-Baptiste Emmerich zapowiada, że "ci, którzy go kochają, wsiądą do pociągu". Następnie umiera. Do pociągu na cmentarz Limoges wsiadają wszyscy jego przyjaciele, ci prawdziwi i fałszywi, spadkobiercy z prawego i nieprawego łoża, bliższa i dalsza rodzina - niektóre rodziny spotykają się wyłącznie na pogrzebach.