Filmy studio

Wyobraźmy sobie świat, w którym ludzie mówią tylko prawdę. Do czasu, gdy pewien fajtłapa wymyśla kłamstwo.

Historia krótkiego życia Ryszarda Riedla, lidera zespołu Dżem, ostatniego hipisa naszych czasów. Zestawienie siermiężnego czasu PRL-owskiej rzeczywistości z rock&rollowym życiem bluesowego geniusza mogłoby być obrazem straconego pokolenia. Jednak w filmie poza ojcem - milicjantem, nie ma zbyt wielu odniesień do tego okresu. Koncentruje się on na postaci tego jednego z najlepszych polskich muzyków, jego narkotykowych ciągach i bełkotliwych wynurzeniach na kacu.

Dewey Cox (John C. Reilly) ma wszystko. Sprzedał miliony płyt, podbił serca setek kobiet, a wśród jego przyjaciół znaleźli się Elvis i członkowie grupy The Beatles. Życie Coxa jest pełne zwariowanych, suto zakrapianych alkoholem imprez. Artysta popada w różnego rodzaju uzależnienia i nie potrafi zbyt długo wytrwać w związku z jedną kobietą. Przede wszystkim ma jednak swoją muzykę, dzięki której z prostego wiejskiego chłopaka stał się jedną z największych gwiazd rocka.

Historia o wzlocie i upadku legendarnego rapera, Christophera „Biggie Smallsa” Wallace’a, który zdobył światową sławę jako Notorious B.I.G. Film pokazuje jego życie – od młodości na Brooklynie w latach 70. do wieczora 9 marca 1997, kiedy został zastrzelony w Los Angeles. Sławę zdobył, kiedy jego taśma z nagranym dla zabawy rapem trafiła w ręce ambitnego impresaria hip hopowego, Seana “Puffiego” Combsa. Z dnia na dzień zmienił on Biggiego w sensacyjne zjawisko kultury afroamerykańskiej – w Notorius B.I.G. Wraz z sukcesem przyszła fala problemów, w tym rywalizacja z raperem z Zachodniego Wybrzeża, Tupakiem Shakurem…

Jan prowadzi na żywo nocny program "Radiotelefon". Odpowiada w nim na telefony ludzi zdesperowanych i zrozpaczonych. Nie widzi przy tym własnych problemów. Noce spędza z kochanką. Ma syna z pierwszego małżeństwa. Druga żona, Justyna jest o niego zazdrosna. Stara się zmusić właścicieli radia, do usunięcia programu z eteru.

Film ukazuje historię 22-letniej Aury (Lena Dunham), która wraca z college'u do swojej matki artystki. Aurze nie powodzi się: jej strona na YouTube ma tylko 357 odwiedzin, rzuca ją chłopak, jej chomik umiera, a ona sama nie wie jak pokierować własnym życiem. Zatrudnia się jako hostessa w restauracji, wchodzi w związki z dwoma mężczyznami, a przede wszystkim chce, żeby ktoś pomógł jej określić kim tak naprawdę jest.

Lata 60. XX wieku, New Jersey. Douglas porzuca studia, by podążyć za marzeniami o karierze rockowej, zderzając się z brutalną rzeczywistością branży i relacjami z ojcem.

Laureat dwóch Oscarów, reżyser filmowy Val Waxman (Woody Allen) przechodzi okres niemocy twórczej. Kiedy po latach dostaje szansę nakręcenia wysoko budżetowego filmu, po rozpoczęciu zdjęć, bohater niespodziewanie traci wzrok. świadomy, że druga taka okazja może mu się więcej nie nadarzyć, nie przerywa pracy na planie, nie wspominając nikomu o swoim schorzeniu. W zaistniałych okolicznościach rodzi się wiele komicznych nieporozumień.

Główna bohaterka telenoweli, Violetta, to nastolatka obdarzona niezwykłym talentem wokalnym, z czego początkowo nie zdaje sobie sprawy. Zdolności odziedziczyła po matce, słynnej piosenkarce, która zginęła w wypadku, kiedy Violetta była jeszcze małą dziewczynką. Jej ojciec, Germán, jest odnoszącym sukcesy inżynierem. Bardzo kocha swoją córkę lecz bywa surowy i nadopiekuńczy. Z troski o Violettę zataja przed nią prawdę o matce i nie chce, by dziewczyna obrała tę samą drogę kariery. Po tragicznej śmierci żony zabiera córkę do Madrytu i wychowuje z dala od rówieśników. Jest świadomy wielkiego talentu dziewczyny i pozwala jej na kontakt z muzyką poprzez naukę gry na fortepianie, jednak trzyma ją z daleka od mikrofonu czy lekcji aktorstwa. Wszystko się zmienia, gdy powracają do rodzinnego Buenos Aires. Violetta rozpoczyna naukę gry na fortepianie w prestiżowej szkole muzycznej Studio 21. Tu poznaje swoją ciotkę Angie, nauczycielkę śpiewu, która uświadamia dziewczynie, jak wielki potencjał w niej drzemie. Violetta stopniowo rozwija swój talentwokalny, ciężko pracuje, by osiągnąć sukces, zawiera nowe przyjaźnie i przeżywa pierwsze miłosne rozterki.

Tuż przed śmiercią malarz Jean-Baptiste Emmerich zapowiada, że "ci, którzy go kochają, wsiądą do pociągu". Następnie umiera. Do pociągu na cmentarz Limoges wsiadają wszyscy jego przyjaciele, ci prawdziwi i fałszywi, spadkobiercy z prawego i nieprawego łoża, bliższa i dalsza rodzina - niektóre rodziny spotykają się wyłącznie na pogrzebach.