Wybitny dramaturg zastosował tu chwyt typowy dla teatru radiowego, wynikający z awizualności, a więc samej istoty tej sztuki. Oto w sklepie zegarmistrzowskim, podczas chwilowej nieobecności właściciela, ginie cenny zegarek. Młody, zaufany czeladnik twierdzi, że przez cały czas w zakładzie był tylko on. Zegarmistrz nie wierzy w zapewnienia chłopca, oskarża go o kradzież i wydala z pracy. Zagadka wyjaśnia się po latach – zegarek ukradła żona zegarmistrza, by dopomóc finansowo swojemu kochankowi. Pochylony nad warsztatem czeladnik nie dostrzegł jej i nie usłyszał kroków kobiety, ponieważ głuszył je turkot wozów przejeżdżających ulicą. W widowisku telewizyjnym na pierwszy plan wysuwa się problematyka moralna, rozważanie na temat uczciwości, honoru, godności człowieka. Gdy pan Arden i jego dawny pomocnik Jan spotykają się po latach, żona zegarmistrza już nie żyje. Jednak widząc, że staruszek nadal bardzo ją kocha, młody człowiek zataja prawdę o kradzieży złotego zegarka.
Antologia krótkometrażowych filmów grozy. Są to opowiadania o różnych nadprzyrodzonych zjawiskach, w tym o duchach. Niektóre odcinki stanowią adaptacje klasyka, Edgara Alana Poego.
Zespół Pantomimy Głuchoniemych przygotowuje premierę spektaklu „Parasolki” w Wojewódzkim Ośrodku Kultury w Olsztynie. Aktorzy porozumiewają się między sobą językiem migowym, a z publicznością – mimiką i gestem. Tłumaczem między światem słyszących i niesłyszących, grupą a widzami, jest brat założyciela zespołu. Aktorzy i aktorki w różnym wieku, zwykle w trudnej sytuacji życiowej, przedstawiają się przed kamerą w języku migowym, lektor tłumaczy. Reżyser niekiedy wycisza dźwięk, by widz uzmysłowił sobie, na czym polega nauka i wyczucie rytmu przez osoby niesłyszące. Po kilku miesiącach prób nadszedł dzień premiery spektaklu „Parasolki”. Smutny Pierrot marzy o parasolce, a potem również o dziewczynie. Widzowie nagradzają aktorów oklaskami, których ci, co prawda, nie mogą usłyszeć, ale mogą zobaczyć.
W dokumencie pokazano historię konstrukcji stosowanych w budownictwie. Omówiono m.in. dokonania starożytnych Egipcjan, Greków oraz Rzymian, średniowiecznych Europejczyków, jak również współczesne pomysły wykorzystujące nowoczesne materiały budowlane.
Materiał filmowy zdradzający kulisy produkcji filmu fabularnego - "Jak w zwierciadle" - w reżyserii Ingmara Bergmana. Ten krótki dokument Szwedzki Instytut Filmowy opublikował dopiero 11 lat po śmierci reżysera.
Zdjęcia z planu filmowego ukazujące kulisy powstawania filmu fabularnego "Goście Wieczerzy Pańskiej" w reżyserii Ingmara Bergmana. Film komentuje Katinka Faragó - wieloletnia asystentka Ingmara Bermana i producentka niektórych jego filmów.