Rok 1943, likwidacja warszawskiego getta. Podczas panującego zamieszania, udaje się uciec młodemu małżeństwu. Znajdują pomoc i schronienie u 40-letniej kobiety. Mężczyzna trzyma w tajemnicy fakt, iż są małżeństwem, i przedstawia ich jako rodzeństwo. Właścicielka czuje podstęp, jednak chce wykorzystać tę sytuację na swoją korzyść.
Tim Robbins gra śpiewaka w stylu folk, Boba Robertsa, mającego wielkie ambicje polityczne. Popularność swych reakcyjnych songów wykorzystuje sprytnie w kampanii wyborczej o fotel senatorski w Pensylwanii. W czasie przedwyborczej agitacyjnej podróży, na motocyklu i w mundurze z czarnej skóry, Roberts propaguje powrót do tradycyjnych wartości polityki "prawa i porządku". Bez skrupułów i opętany władzą, wykorzystuje dla swoich konserwatywnych idei pozornie liberalne treści kultury pop. W szczytowym punkcie walki wyborczej nie cofa się przed fikcyjnym morderczym zamachem na samego siebie, aby skutecznie manipulować nastrojami wyborców. Media dają się nabrać na tę grę o władzę. W dobie szybkich obrazków funkcjonujących bez słów i bez tła, jest to pomoc w zdobyciu przez Robertsa jeszcze większej popularności.
Peekay jest z pochodzenia Anglikiem, ale dorasta w Afryce. Szybko osierocony, zostaje oddany pod opiekę niemieckiemu profesorowi von Vollensteenowi - przyjacielowi dziadka chłopca. Po wybuchu II wojny światowej mężczyzna zostaje osadzony w więzieniu jako wspólpracownik obcego rządu. Peekay często go odwiedza i obserwuje życie więźniów. Wkrótce zaskarbia sobie szacunek przedstawicieli wielu afrykańskich plemion, osadzonych za kratami.
Rodzina Johna Deckera zostaje brutalnie zamordowana przez handlarzy narkotyków, a on sam ciężko ranny. Co gorsza, John traci pamięć i nie może rozpoznać napastników. Pragnąc zemsty, co noc wyrusza na ulice miasta, eliminując kolejnych gangsterów, by w końcu trafić na morderców rodziny.
Nie mogąc zapomnieć o utraconej przed laty ukochanej, wampir Alex spędza większość czasu w jednej z bibliotek, szukając ukojenia w zebranych tam książkach. Pewnego dnia pojawia się tam Anne, która do złudzenia przypomina Alexowi Wirginię. Nie mogąc się oprzeć wampir robi wszystko by zbliżyć się do kobiety. Tymczasem w mieście pojawia się inny wampir, mający dawny zatarg z Alexem.
Najsłynniejszy dramat Gabrieli Zapolskiej. Spektakl w reżyserii Tomasza Zygadły, z Anną Seniuk w roli tytułowej, zaliczony został do Złotej Setki Teatru Telewizji. Dowodem popularności tej „tragikomedii kołtuńskiej” jest wciąż żywy w społecznej świadomości termin „dulszczyzna” jako synonim mieszczańskiej hipokryzji, ciasnoty horyzontów i nadmiernie wysokiego mniemania o własnych walorach moralnych.
Fantaghiro i Romualdo planują i przygotowują się do ślubu. Tymczasem Czarna Królowa więzi ojca panny młodej. Jej ukochany wyrusza by uratować starego króla. Jednak podstępna Czarna Królowa rzuca czar na Romualdo, który zapomina o Fantaghiro.
Skłócony z ojcem syn wyrusza do Las Vegas i w czasie podróży ginie na trasie potrącony przez niezidentyfikowanego TIR-a. Zrozpaczony ojciec, nie wierzy w przypadkowy wypadek i wyrusza na poszukiwania mordercy syna. Trafia na ślad drogowego pirata...
Brenda zostaje wciągnięta w satanistyczny rytuał przez swojego chłopaka, należącego do sekty, składającej krwawe ofiary z ludzi. Nieświadoma zostaje zatrzymana przez policję a członkowie sekty uznają ją za zdrajczynię i próbują się jej pozbyć.