Filmy emocjonalna niedostępność

Orwellowska wizja bezosobowego, wyjałowionego świata, w którym 42-letni Andreas przybywa do obcego miasta, nie wiedząc jak i dlaczego się tam znalazł. Jednak czeka tu na niego dom, praca, a nawet dziewczyna. Z czasem Andreas nabiera przekonania, że z tego miejsca nie ma ucieczki.

Z samego serca Teksasu przybywa do nas animowana komedia BOBBY KONTRA WAPNIAKI. Na przestrzeni 13 lat emisji serial otrzymał wiele nagród, w tym nagrodę Emmy® w kategorii Najlepszy program animowany. Produkcja może pochwalić się też wieloma nominacjami, a po jej debiucie magazyny TV Guide, Entertainment Weekly i TIME Magazine przyznały jej tytuł Najlepszego programu telewizyjnego roku. Serial został przetłumaczony na wiele języków i posiada licencję w ponad 50 krajach na całym świecie. BOBBY KONTRA WAPNIAKI przedstawia życie i czasy HANKA HILLA (Mike Judge) oraz jego rodziny i sąsiadów zamieszkujących przedmieścia fikcyjnego miasteczka Arlen. Hank jest pracowitym, oddanym rodzinie mężczyzną, który pracuje na stanowisku zastępcy kierownika w firmie Strickland Propane. Jest pracownikiem fizycznym o wielu talentach, który uważa się za głos zdrowego rozsądku w świecie niekompetentnych sprzedawców, biurokratów i liberałów.

Serial o grupie homoseksualnych przyjaciół z Pittsburgha, ich miłościach, seksie i walce o akceptację.

Louba nigdy nie znała swojego ojca i tragicznie straciła matkę, gdy miała pięć lat. Umieszczona w rodzinie zastępczej, poznaje Jeannie, beztroską i zmysłową dziewczynkę. Dręczona przeszłością, Louba nie potrafi jednak wyrazić swoich emocji i potrzeby miłości.

Niskobudżetowy debiut Demirkubuza przypomina Krótki film o miłości Krzysztofa Kieślowskiego, rozgrywa się jednak w nieco innej scenerii. Tytułowy Blok C to strzeżony budynek mieszkalny w stambulskiej dzielnicy Ataköy, którego mieszkańcami są przedstawiciele uprzywilejowanych klas społecznych. Jedną z bohaterek jest nieszczęśliwa w małżeństwie Tülay, która wchodzi w perwersyjną relację z Haletem – młodym dozorcą bloku. Powstaje osobliwy czworokąt, w którym pozostałe role odgrywają: mąż Tülay oraz ich młoda służąca Aslı. W tle zdarzeń oglądamy wypełniony melancholią Stambuł: miasto zachmurzone, ponure, zabetonowane aż po opustoszałe nabrzeża – odmienne od wyobrażeń, czy turystycznych doświadczeń. Demirkubuz przedstawia wyizolowany świat nowo wybudowanych blokowisk, oddzielony od tkanki miasta siecią autostrad, zamieszkały przez ludzi samotnych, uwięzionych w swoich rolach, emocjonalnie wychłodzonych. Stara się zajrzeć pod podszewkę tego świata, obnażyć szaleństwo i pragnienie władzy, jakie kryje się pod pozorami porządku.