Filmy kurdystan

Wiosna 1988 roku. Dwaj reporterzy wojenni, Mark (Colin Farrell) i David (Jamie Sives), wyruszają do Kurdystanu. Ich celem jest dokumentowanie życia w szpitalu polowym położonym z dala od cywilizacji. David nie jest w stanie znieść na dłuższą metę ekstremalnych warunków bytowania i okrucieństwa wojny. Mężczyzna postanawia wrócić do Dublina, do czekającej na niego ciężarnej żony. Jakiś czas później Mark, z powodu odniesionych ran, zostaje odesłany w rodzinne strony. W Irlandii odkrywa z przerażeniem, że jego przyjaciel nie dotarł do domu, a wszelki słuch o nim zaginął. Mark powoli dochodzi do siebie. Jego najbliżsi zaniepokojeni są jednak jego dziwnym zachowaniem i nietypowymi reakcjami w różnych sytuacjach.

Zdobywca Oscara Jamie Foxx (Zakładnik, Ali) oraz Jake Gyllenhaal (Pojutrze, Donnie Darko) są głównymi postaciami obrazu traktującego o grupie młodych rekrutów powołanych pod broń podczas wojny w Zatoce. Obserwujemy losy rekruta o przezwisku "Swoff" (Gyllenhaal) od jego pierwszych, nieporadnych kroków w koszarach, aż po snajperskie akcje na piaszczystych równinach Iraku, podczas których nie sposób znaleźć żadnego schronienia przed wrogiem i lejącym się z nieba żarem. Swoff i jego towarzysze broni znaleźli się w bolesnej sytuacji. Muszą walczyć w bezwzględnej wojnie, której przyczyn nie rozumieją i nierzadko nie akceptują.

Akcja filmu toczy się pod koniec wojny w Zatoce Perskiej. Czterech żołnierzy z elitarnego oddziału amerykańskiej armii postanawia ukraść transport złota ukryty w piaskach pustyni. Ta niebezpieczna przygoda dramatycznie odmieni ich dotychczasowe życie.

Akcja filmu dotyczy kilku bohaterów, przedstawicieli świata amerykańskiej rozrywki i polityki. Jednym z nich będzie niezadowolony prezenter telewizyjny, drugim amerykański prezydent znajdujący się na skraju nerwowego załamania. [opis dystrybutora]

Dokument „Insha Allah. Krew Męczenników” pokazuje Państwo Islamskie z punktu widzenia wszystkich grup prześladowanych przez dżihadystów. Autorzy rozmawiają z najważniejszymi świadkami działań kalifatu: z generałami, ministrami, wojownikami ISIS i kurdyjskimi Peshmergami. W czasie zdjęć do filmu twórcy trzykrotnie uniknęli zamachów bombowych - jako jedyni polscy dziennikarze, obecni na froncie walki z ISIS, dotarli do świadków, którzy nigdy wcześniej nie opowiadali o swoich przeżyciach. Dziennikarzom udało się zebrać świadectwa chrześcijan z Mosulu i Doliny Niniwy, Jazydów z okolic Sinjar, Asyryjczyków z terenów północnej Syrii, oddziałów Peshmergów, jedynej lądowej formacji zbrojnej stawiającej opór Państwu Islamskiemu. Udało się porozmawiać również z członkami Państwa Islamskiego schwytanymi przez iracką policję.

Film opowiada o Mamo - "kurdyjskim Mozarcie", który po upadku Saddama Husseina jedzie na koncert do irackiego Kurdystanu. Jego utopijna wizja "muzyki wolności" wydaje się bliska spełnienia. Dopełnieniem koncertu ma być kobiecy śpiew, który od czasu rewolucji islamskiej jest zakazany w Iranie, lecz stanowi nieodłączny element tradycyjnej muzyki Kurdów. Również muzyka Mamo skomponowana jest tak, że jej istotę stanowi kobiecy głos. Dlatego Mamo zamierza wziąć ze sobą w tę podróż śpiewaczkę i "przemycić" ją przez granicę irańsko-iracką, która przecina w pół jego ojczyznę... Podróży towarzyszy zła przepowiednia w związku ze zbliżającą się pełnią księżyca. Mamo nie zważa jednak na ostrzeżenia i złe wróżby, nic nie jest w stanie zmusić go do zmiany planów.

Dramat Bahmana Ghobadiego był pierwszym filmem wyprodukowanym w Iraku po upadku reżimu Saddama Husajna. Jego akcja rozgrywa się na pograniczu iracko-tureckim zamieszkałym przez społeczność kurdyjską. Stany Zjednoczone wypowiedziały wojnę Irakowi, Kurdowie czekają więc na wyzwolenie spod irackiego reżimu. Są wśród nich dzieci: sieroty, którym przewodzi Kak Satellite. Pod jego kierownictwem dzieci z narażeniem życia oczyszczają okolicę z min lądowych. Satellite zna kilka słów po angielsku i ma opinię światowca. Tylko on w okolicy umie montować anteny satelitarne, dzięki którym mieszkańcy mogą dowiedzieć się, jak przebiega wojna. Autorytet Satellite'a zostaje zagrożony, kiedy do wioski przybywa tajemnicze rodzeństwo: piękna Agrin i jej niepełnosprawny brat Henkov. Chłopiec zdaje się posiadać dar jasnowidzenia.

Film opowiada o poświęceniu i miłości, które okazują sobie dzieci. Uczucia te są okazywane naturalnie, skromnie, z pokorą, wbrew trudnościom życia, wiele mówią o wielkości człowieka. Surowa rzeczywistość filmowego świata – ostra zima, ośnieżone szczyty gór, ascetyczne, graniczące z nędzą życie, wydobywają moralną wielkość decyzji małych bohaterów filmu. [opis dystrybutora]

Film opowiada o grupie ludzi z Teheranu, którzy przyjeżdżają do maleńkiej irańskiej wioski. Przybysze kręcą się wokół starego cmentarza, co niepokoi mieszkańców. Sądzą oni bowiem, że ludzie ci szukają tam skarbu. Prawda jest taka, że przybysze czekają na śmierć stuletniej staruszki, mieszkanki Siah Dareh.

Grupa mężczyzn wchodzi na górę niosąc wielkie, czarne tablice. Są to nauczyciele idący szukać uczniów w Kurdystanie na terenie Iranu blisko irańskiej granicy. Film skupia się na losach Saida i Reeboira, których tablice znajdą wiele innych zastosowań niż jedynie podstawowe przekazywanie wiedzy.