Filmy podróżniczka

W swoich czasach przeważnie nieznane, choć niektórym udało się przebić, potem zupełnie zapomniane, dziś odzyskują swoje nazwiska jako wybitne malarki botaniczne, a nierzadko badaczki przyrody: Rachel Ruysch, Maria Sibylla Merian, Alida Withoos, Clara Peeters, Margareta de Heer i Maria Moninckx.

Natalia (Weronika Książkiewicz) i Adam (Wojciech Solarz) znają się od dziecka. Nigdy nie byli parą, ale od zawsze byli razem. Są sąsiadami, korzystają wspólnie z pomieszczeń w swoich mieszkaniach, a ich sypialnie dzieli tylko cienka ściana. Natalia pragnie mężczyzny, najlepiej opiekuńczego domatora, który byłby oparciem dla niej i jej syna. Adam po rozwodzie szuka silnych emocji i najchętniej wybrałby się do Amazonii. Pewnego dnia marzenia Natalii i Adama się spełniają. Na jego drodze los stawia piękną Marikę (Olga Bołądź), podróżniczkę i pisarkę, która zaprasza go do swojego świata. Tymczasem w Natalii zakochuje się Bruno (Grzegorz Małecki), bogaty dentysta, który chce spełniać jej wszystkie marzenia. Przypadkowe znajomości zapowiadają się obiecująco…

Jeanne (Juliette Binoche), francuska dziennikarka, przybywa do Japonii w poszukiwaniu niezwykle rzadkiego zioła, o którym mówi się, że usuwa wszelkie duchowe udręki i słabości ludzi. Na miejscu dowiaduje się, że roślina, po którą przybyła pokazuje się raz na 997 lat i to tylko wtedy, kiedy spełnione zostaną określone warunki. Ta chwila nadchodzi, wraz z nią otwierają się wrota do prawdziwego potencjału ludzkiej egzystencji. Magiczny film o tym, co większość z nas spycha na margines codziennego życia, a jest prawdopodobnie najważniejszą rzeczą, której możemy doświadczyć w tym życiu – o poczuciu jedności.

Historia opowiada o podróżach Kino, młodej poszukiwaczki przygód, która podróżuje na gadającym motocyklu Hermesie. Razem odwiedzają nowe miejsca i poznają nowe osoby, poświęcając tylko 3 dni na każde miejsce, w które zawitają.

Kochaj się. To życiowe credo Zosi – fotografki, podróżniczki, wolnego ducha. Przeprawiając się przez świat w swoim kamperze, próbuje ona za pomocą fotografii oswajać inne kobiety z nagością i uczyć je miłości do własnego ciała. Przed jej obiektywem stają kobiety z historiami zaburzeń odżywiania i braku akceptacji swojego wyglądu. Zosia nie ma swojego stałego miejsca na ziemi – odkąd w wieku osiemnastu lat porzuciła szkołę, jej domem jest droga. I chociaż wolność jest dla niej wartością nadrzędną, samotność i tęsknota za miłością potrafią czasem pokrzyżować jej plany podróżnicze.