Filmy ulewa, restauracja

W swoim spektakularnym debiucie filmowym Whitney Houston wciela się w postać wielkiej gwiazdy estrady i filmu, Rachel Marron, która jest właśnie u szczytu sławy. Fani chcą ją oglądać. Chcą jej słuchać. Dotykać. Jest wśród nich także jeden, który chce ją zabić. Dlatego Rachel potrzebuje pomocy profesjonalisty - ochroniarza Franka Farmera. Farmer to zawodowiec, który nigdy nie zaniedbuje swoich obowiązków, zawsze nad wszystkim panuje. Nie podoba się to Rachel, która do tej pory sama kontrolowała swoje życie. Oboje chcą być górą. Oboje nie chcą się zakochać.

Bond za wszelką cenę chce dowieść prawdy na temat organizacji SPECTRE. Rozwiązaniem jest tajemnicza obrączka.

Bill i Brady (obaj grani przez Edwarda Nortona) są bliźniakami. Oprócz niemalże identycznego wyglądu dzieli ich praktycznie wszystko. Bill jest szanowanym i poważnym doktorem filologii klasycznej. Brady jest małomiasteczkowym dilerem narkotyków, którego specjalnością są różne metody nawadniania plantacji marihuany. Bill, specjalista od Sofoklesa, przy pomocy podstępu brata zostaje ściągnięty do swojej rodzinnej, rolniczej Oklahomy. Tu, weźmie udział w rozpętanej przez brata wojnie narkotykowej, przekona się, że nie warto nigdy lekceważyć przygodnych znajomości, a przede wszystkim uzmysłowi sobie co tak naprawdę jest dla niego najważniejsze.

Bohaterem opowieści jest seryjny morderca, pan Brooks, który postanawia panować nad swoimi morderczymi skłonnościami. Nie pozwala mu na to jednak jego alter ego, ta część jego osobowości, która lubuje się w przemocy i zbrodni.

Ben Randall (Kevin Costner), ceniony i szanowany ratownik Straży Przybrzeżnej, postanawia zakończyć służbę. To dla niego trudny czas: jego małżeństwo rozpada się, a w trakcie jednej z ostatnich akcji traci niemal całą załogę. Czuje się winny, uznaje więc, że powinien odejść. Jego ostatnim zadaniem ma być wyszkolenie godnych następców w elitarnej jednostce ratownictwa. Skupia uwagę na młodym mistrzu pływackim Jake'u Fischerze (Ashton Kutcher). Ten, choć arogancki i przekonany o swej nieomylności, ma niewątpliwy talent. Tylko czy da sobie utrzeć nosa i czy przetrwa bardzo trudne próby, które go czekają?

Oficer US - Navy zakochał się ze wzajemnością w przyjaciółce swego zwierzchnika, który zabija ją pod wpływem wściekłości. Śledztwo podąża mylnym tropem. Trwają intensywne poszukiwania rzekomego mordercy w wielkim budynku Pentagonu.

Eastwood wciela się w rolę światowej sławy reżysera filmowego, który pragnie nakręcić film w plenerach Czarnej Afryki. Niestety reżyser jest bardziej zainteresowanym łowieniem słoni dla kłów i strzelaniem na safari, niż kręceniem filmu i robieniem ujęć. Jego egoizm i samolubność, zaślepienie i nieustępliwość w dążeniu do realizacji swoich idei zagraża nie tylko samemu filmowi ale i ludziom pracującym nad nim.

1953 rok. Dotknięty II wojną światową Londyn wciąż próbuje stanąć na nogi. Williams (Bill Nighy), weteran służby cywilnej, jest bezsilnym trybikiem w biurokratycznej maszynie miasta, które próbuje się odbudować. Zawalony papierkową robotą w pracy i samotny w domu ma poczucie, że jego życie od dawna jest puste i pozbawione sensu. Wreszcie pewnego dnia druzgocząca diagnoza zmusza go do dokonania podsumowań i próby uzyskania spełnienia, zanim znajdzie się ono poza jego zasięgiem. W nadmorskim kurorcie, pod opieką lokalnego dekadenta (Tom Burke), mężczyzna przez chwilę flirtuje z hedonizmem, ale ostatecznie nie znajduje w nim rozwiązania. Po powrocie do Londynu jest coraz bardziej zaintrygowany naturalną witalnością Margaret (Aimee Lou Wood), młodej kobiety, która kiedyś pracowała pod jego nadzorem, a teraz jest zdeterminowana, by rozwinąć skrzydła. Wreszcie pewnego wieczora Williams doznaje objawienia – które jest równie proste, jak głębokie – i odnajduje w sobie pokłady nowej energii, by z pomocą Petera (Alexa Sharpa), idealistycznego nowego pracownika swojego wydziału, spróbować zbudować spuściznę dla nowego pokolenia.

Film "Do ciebie, człowieku" Roya Anderssona opowiada o fascynujących i nieprzewidywalnych, acz często chorobliwych odsłonach ludzkiej egzystencji. Złożony z kilkudziesięciu, pozornie niepowiązanych ze sobą scen, których nastrój oscyluje między komedią a dramatem, obraz szwedzkiego reżysera uderza w widza z niewiarygodną siłą.

Piękna skrzypaczka Camille ma dwie obsesje. Pierwszą jest muzyka Ravela, a drugą przyjaciel jej męża. Jednak jego serce jest obojętne na jej uczucie.