Filmy sukces, reżyser

Druga połowa lat siedemdziesiątych. Pełna temperamentu młoda reżyserka realizuje swój film dyplomowy, który będzie opowiadał historię błyskawicznej kariery i upadku jednego z bohaterów pracy socjalistycznej. Zbierając materiały, Agnieszka odkrywa coraz to nowe kulisy wydarzeń, dociera do ludzi, którzy znali Mateusza Birkuta i współtworzyli jego legendę. Bardzo szybko okazuje się, że rzeczywistość dokumentowana na czarno-białych taśmach była kreowana w o wiele większym stopniu, niż wolno o tym mówić. Gdzieś w tle cały czas stoją ludzie, którzy wszystkim mającym coś do powiedzenia chętnie zamknęliby usta. Agnieszka coraz bardziej emocjonalnie angażuje się w swoją pracę i nawet kiedy promotor odbiera jej sprzęt, nie zamierza się poddać. Sprawa zatacza coraz szersze kręgi, ale ciągle brakuje w niej najważniejszej postaci, nikt nie wie, co tak naprawdę stało się z Birkutem. Udaje się jednak znaleźć kogoś innego - jego syna, Maćka..

Ślub Kuby i Majki nie odbywa się, gdyż tuż przed uroczystością pojawia się Lola, która wywołuje skandal, nazywając pana młodego bigamistą. Dopiero później wyjaśnia mu pomyłkę, której sprawcą jest sobowtór Kuby – Johnny Tomala, gitarzysta big beatowy. Obiecał Loli małżeństwo, a potem zniknął. Postanawiają go odszukać, tym bardziej, że Majka żąda dowodów istnienia sobowtóra. Za namową reżysera Lelewicza Kuba występuje w telewizji jako „autentyczny” Johnny i odnosi wielki sukces. Musi prowadzić podwójne życie, gdyż Majka zakochała się właśnie w Tomali.

Ten film to analiza fenomenu kulturowego, którym stał się Dom z papieru — serial wywołujący entuzjastyczne reakcje widzów i zdobywający rzesze wielbicieli na całym świecie. W filmie zobaczymy relacje z fanowskich wydarzeń i wywiady z różnorodnymi przedstawicielami społeczeństwa, w tym celebrytami, artystami, myślicielami, krytykami, fanami i blogerami, a także aktorami występującymi w serialu i jego twórcami. Głównym celem tych rozmów będzie próba odpowiedzenia na pytanie, co sprawiło, że „Dom z papieru” spotkał się z tak pozytywnym przyjęciem.

Lata osiemdziesiąte XIX wieku. Objazdowa trupa teatralna ma zamiar wystawić w Bochni „Hamleta”. Całą grupą kieruje starsza aktorka, której kochankiem jest Hipolit. W nim z kolei zakochana jest utalentowana Dziunia. Zespół na przemian odnosi sukcesy i porażki. Nie wszyscy dostrzegają talent Dziuni. Bogaty hrabia widząc jej aktorskie umiejętności, stara się namówić ją na wyjazd do zachodniej Europy.

Mała wieś prowansalska. Tutaj w sklepie spożywczym wuja Baptiste (Fernand Charpin) pracują Irénée (Fernandel) i Casimir (Jean Castan). Irénée myśli tylko o zostaniu gwiazdą filmową. Nadarza się właśnie okazja, bo przyjeżdża zespół filmowy. Irénée udaje się podpisać z nimi umowę, ale nie wie, że kontrakt jest fałszywy. Zatem udaje się do Paryża...