Filmy jazz, zespół, gitara

Joe i Jerry to dwaj przyjaciele, którzy zatrudnili się do orkiestry grającej na stypach. Niestety, podczas jednej z takich imprez został zorganizowany nalot policji, a jak się okazało – alkohol lał się strumieniami. W ten sposób lokal został zamknięty (czasy prohibicji), a dwaj przyjaciele stracili pracę. Na dodatek zostali świadkami jednego z gangsterskich rozrachunków. Aby uciec przed Getrami i jego bandą, zatrudniają się w grupie muzycznej jadącej na Florydę. Co z tego, że to zespół kobiecy? Tutaj chodzi o ocalenie własnej skóry! Od tej pory Daphne i Josephine muszą strzec swojej tajemnicy, a to nie będzie proste, gdy razem z nimi podróżuje piękna Sugar.

Film opowiada niecodzienną sytuację z życia fotografa Mody. Thomas nie mając lepszych perspektyw na spędzenie wolnego czasu wyrusza w miasto z celem zrobienia zdjęć. Po wywołaniu okazuje się że przypadkiem uchwycił scenę morderstwa.

Jest to historia Emmeta Raya, którego gwiazda świeciła krótko na scenach jazzowych lat 30. Emmet Ray był najlepszym po Djangu Reinhardtcie gitarzystą jazzowym. Woody Allen - występujący tym razem pod własnym nazwiskiem, jako ekspert od spraw jazzu - wyjaśnia, dlaczego zainteresował się postacią Emmeta Raya. Głównie dlatego, że Ray był wspaniałym muzykiem i miał fascynującą osobowość.

Szare, ponure szwedzkie miasto to scena, po której porusza się kilkunastu oryginałów. Na prezentację swoich surrealnych, często paranoicznych spojrzeń na rzeczywistość mają kilka ujęć. Sfrustrowany mężczyzna, który w czasie seksu opowiada, jak spłukał się z pieniędzy zarobionych podczas muzykowania na pogrzebach. Jego partnerka w strażackim hełmie, która nie zważając na te wynurzenia, dąży do orgazmu. Samotna dziewczyna w brudnym, lodowatym barze opowiadająca wprost do kamery swój dziwny sen. Absurd, groteska, pastisz - wszystko to powoduje, że znajdujemy się wewnątrz chaotycznego, obłąkanego świata zagubionych ludzi.