Dramat 1925

W noclegowni, rano, dwóch mężczyzn poznaje się, najstarszy nazywa się Ojciec Jean, najmłodszy La Bricole. Ojciec Jean, spiesząc się do swojej dorywczej pracy, znajduje na podłodze paczkę ubrań. W płaszczu odkrywa klucze, list i notatnik. W liście mężczyzna o imieniu Harry Barclay zapisuje swój majątek, dom i wszystko, co posiada, temu, kto znajdzie to pierwszy. Ojciec Jean udaje się do domu Barclaya w Passy. Przeprowadza się tam. Następnego ranka młoda dziewczyna przedstawia się i skacze mu na szyję, krzycząc: „Witaj, wujku!” Ojciec Jean pozwala jej uwierzyć. Dziewczyna wprowadza się. Barclay był pisarzem, a Ojciec John musi napisać powieść, którą zlecił wydawca Barclaya. Pomaga mu w tym młody sekretarz. Ale pewnego dnia przybywa La Bricole i grozi, że powie wszystko, jeśli Ojciec Jean nie pozwoli mu się zadomowić. Młody sekretarz i siostrzenica kochają się, ale on jest biedny. Nie odważa się ujawnić, ale ona próbuje przekonać „wujka”. La Bricole jednak ma oko na dziewczynę i żąda, by ją poślubić...

Wnuczka tureckiego rabina zostaje tancerką kabaretową. Nie lubi jednak tej pracy, bo czuje się jakby odwróciła się od swego ludu. Zostaje uratowana przez starszego przywódcę żydowskiego, który zabiera ją do syjonistycznej kolonii w Palestynie. Wychodzi za mąż za swojego dobroczyńcę, ale jej serce pozostaje przy prawdziwej miłości w Konstantynopolu.