Dramat 1955

Minęło już kilka lat od zakończenia wojny. Piotr Maresz, bohater bitwy o Anglię, jest teraz pilotem cywilnym. Nie ma łatwego życia, ukochana Mary namawia do powrotu na Zachód, w pracy młodsi piloci chcą zająć jego miejsce, kumpel Surowiec, namawia go na brudne interesy. Co w takiej sytuacji zrobi Piotr?

Zima 1945 r. Do ukrytego w górach partyzanckiego szpitala przedostają się ratownicy Tatrzańskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego i dokonują niewiarygodnego wyczynu przeniesienia chorych i rannych przez dwa łańcuchy górskie i przez linie niemieckich posterunków.

Zawodowy bokser, Dave Gordon, wiedzie spokojny żywot emeryta. Chodzi po mieście, czyta książki, ogląda filmy. Jednak jego idylla kończy się w momencie, w którym ratuje przed napaścią piękną kobietę, Glorię. Po tym wydarzeniu Gordon i uratowana zakochują się w sobie i postanawiają wyjechać. Wkrótce jednak okazuję się, że napastnikiem, który zaatakował Glorię, jest jej, były już, pracodawca. Ten, również pałający do kobiety uczuciem, staje się niemożliwe zazdrosny. A do tego Gloria jest mu winna pieniądze. Postanawia zabić parę kochanków...

Richard Dadier jest młodym nauczycielem angielskiego. Właśnie dostał swoją pierwszą pracę, jako nauczyciel w szkole z trudną młodzieżą, a do tego razem z żoną Anne, oczekują na pierwsze dziecko. Wszystko wydaje się układać idealnie. Niestety jego nowi uczniowie okażą się niezbyt skorzy do nauki i będą się starali złamać Richarda na każdym kroku.

Wiosna 1945 roku. Małe miasteczko wyzwolone przez oddziały Armii Czerwonej. Obok w lesie ukrywa się niemiecki oddział pancerny pułkownika SS Nagla. Zamierza on przejść przez miasteczko, gdyż tylko w ten sposób może dostać się na zachód.

Uboga dziewczyna o niezwykłym głosie i urodzie wspina się na szczyty operowej sławy, co staje się początkiem bolesnej rywalizacji o jej serce między wpływowym księciem a jej mistrzem, prowadząc do serii brawurowych wyborów i dramatycznej walki o szczęście.

Droga do miasta to debiutancki film wybitnego indyjskiego reżysera Satyajita Raya. Powstał na podstawie głośnej, bengalskiej powieści Bibhutibhushana Banerji opublikowanej w 1929 roku. Film ― jeden z najważniejszych i najpiękniejszych w dorobku reżysera ― stanowi pierwszą część, początkowo przez niego nieplanowanej, Trylogii Apu. Ray, pozostający pod wpływem włoskiego neorealizmu, zrezygnował z pracy w studio, zaangażował też kilku nieprofesjonalnych aktorów, dzięki czemu udało mu się stworzyć niezwykle autentyczny, wciągający wrażliwego widza świat. Doskonale uchwycił atmosferę życia w bengalskiej wiosce, ukazując wierzenia i obyczaje jej mieszkańców, liczne rytuały czy tradycyjne przedstawienie teatralne. W centrum jest jednak Apu i jego rodzina ― ojciec Harihar, matka Sarbojaya i siostra Durga.

Susanne Frank jest fotografem i prowadzi w Sztokholmie agencję fotomodelek. Kiedy dowiaduje się, że ma zrobić sesję w Göteborgu, jest zachwycona, ponieważ będzie miała możliwość spotkania się ze swoim kochankiem, Henrikiem Lobeliusem. Zabiera ze sobą swoją najlepszą modelkę, Doris, która przed wyjazdem pokłóciła się ze swoim narzeczonym Pallem. Na miejscu marzenia obu kobiet zostaną skonfrontowane z ciężką rzeczywistością.

Trzej skazańcy zdołali uciec z więzienia. Są poszukiwani. Muszą się gdzieś ukryć. Postanawiają schronić się w domu powszechnie znanej i szanowanej rodziny. Wszystkich mieszkańców biorą jako zakładników. Następuje wojna intelektu, bystrości, umiejętności odpierania ataków i dobierania właściwych argumentów.

Tony Stephanois, który właśnie opuścił więzienie, jest wściekły na swoją dziewczynę Mado, ponieważ ta nie dochowała mu wierności. Mężczyzna postanawia wrócić na drogę przestępczą i wraz ze swoimi kolegami Jo i Mario planuje wielką kradzież cennej biżuterii. Sprawy przybierają jednak zły obrót...