Dramat 2007

Kontrowersyjny, oparty na prawdziwych wydarzeniach film opowiada o jednym z najbardziej utalentowanych koszykarzy, jaki kiedykolwiek pojawił się na parkiecie. Jego niezwykłe predyspozycje (np. 130 centymetrowy wyskok) i zdolności zwracały uwagę już w szkole średniej. Wszystko wskazywało na to, że czeka go wielka kariera gwiazdy profesjonalnej koszykówki. Z biegiem czasu jednak stawało się coraz bardziej oczywiste, że wielkim sporcie talent ma niewielkie znaczenie, liczy się przede wszystkim polityka i wielkie pieniądze. Mający ukryte plany trenerzy nie cofają się przed niczym i nie bacząc na umiejętności sportowe promują niektórych zawodników, innych zaś bez przerwy odsuwają od gry.

Nieśmiały syn aktorki komedii teatralnych, stara się odnaleźć i osiągnąć równowagę pomiędzy wymagającym życiem rodzinnym, swoją dziewczyną oraz mającą drugą szansę na sławę matką. Czy uda mu się osiągnąć cel?

Dziewczyna ma spędzić wieczór w domu swojego chłopaka podczas nieobecności jego rodziców. Wsiada na rower, zabierając ze sobą wypożyczony film i licząc na udany wieczór. Okazuje się jednak, że nie wszystko przebiega zgodnie z ich oczekiwaniami.

Francja, maj 1950 r. Minister spraw zagranicznych Robert Schuman przedstawia projekt utworzenia Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali, której pomysłodawcą jest ekonomista Jean Monnet. Wydarzenie relacjonują europejskie gazety.

W Tuluzie w 1761 roku odkryto, że Marc-Antoine Calas został uduszony w domu rodzinnym. Jego ojciec, kalwinista Jean Calas, niesłusznie oskarżony o zabicie go, aby uniemożliwić mu przejście na katolicyzm, został skazany na śmierć. Zostanie pobity, uduszony i spalony. Voltaire uczyni z tej „wiadomości” symbol nietolerancji i fanatyzmu…

Bohaterem filmu jest Benito, kelner - obibok, który chciałby zostać muzykiem jazzowym. Po powrocie do rodzinnego miasta jest zupełnie zaskoczony na wieść, że jego świętoszkowaty brat - amator tworzenia rzeźb ze złomu - znalazł sobie dziewczynę i chce założyć rodzinę. Początkowo Benito postanawia temu przeszkodzić, jednak jego plany zmieniają się, kiedy poznaje pasierbicę brata. Nieoczekiwanie między nim a zamkniętą w sobie, nałogowo palącą i zbuntowaną dziewczynką nawiązuje się niezwykła przyjaźń.

Pierwszy brazylijski film nakręcony w jednym, 81-minutowym ujęciu. Scenariusz oparty jest na zbiorze opowiadań Paula Scotta pod tym samym tytułem. Pewnego gorącego letniego dnia 15 osób przez 14 godzin wędruje ulicami Porto Alegre. Japończycy dojeżdżają do ostatniej stacji metra. Dziewczyny całują się w autobusie rozmawiając o piłce nożnej i worku Świętego Mikołaja. Portier wielkiego bloku myśli jedynie o piwie po zakończeniu dnia pracy. Naga kobieta ucieka przed gołębiami po swoim mieszkaniu… „Miasto orangutanów” to obraz niekiedy surowy i brutalny, a zarazem piękny i poetycki, gdzie za pozorną normalnością budynków mieszkalnych kryją się dziwne upodobania ich mieszkańców. Film stał się wydarzeniem kina niezależnego w Brazylii.

Grupa dobrych przyjaciół postanawia wynająć domek letniskowy nad brzegiem oceanu, by spędzić w nim tydzień ostatnich, szkolnych wakacji. Ich przyjaźń jednak szybko zostaje wystawiona na próbę z powodu tragicznego w skutkach wypadku. Wszystko zmienia się w jednej chwili. Film opowiada o każdym bohaterze z osobna, śledząc jego zachowanie przed i po tragedii. Pokazuje, jak w grupie przyjaciół zmienia się dosłownie wszystko, kiedy śmierć spotyka jednego z nich.

Hamid, 40-letni Algierczyk mieszkający w Brukseli, sądzi, że śledzi go policja. Pracuje jako kurier dla nielegalnej organizacji podejrzanej o finansowanie terroryzmu. Kiedy odbiera telefon od swojego brata Louisa, podejrzewa, że kryją się za tym właśnie stróże prawa. Jedzie jednak do Szwajcarii na spotkanie Louisa w nadziei, że zobaczy się też z matką. Spotkanie dwóch braci staje się walką jednocześnie o bliskość i dystans. Mężczyźni walczą także przy użyciu różnych metod o Isę, dziewczynę Louisa. Ta ciężka walka musi się toczyć przez kilka rund, aby bracia pokazali swoje prawdziwe twarze i otworzyli się na siebie nawzajem. Bo chociaż wychowali się w różnych kulturach, są dwiema połówkami jednej całości. Historia trudnych stosunków między dwoma braćmi w czasach nieufności i paranoi.

„Jestem aktorką“ - tak właśnie widzi się główna bohaterka filmu, 50-letnia Erni. Zdaje sobie sprawę, że najlepsze lata ma już za sobą. Teraz prowadzi „boleśnie” normalne życie, wciąż jednak żyjąc przeszłością. Jej mieszkanie wyklejone jest plakatami filmów klasy B, w których zagrała główne role. Erni tworzy też własną stronę internetową, by utrzymać gasnące zainteresowanie swoją osobą. Zaproszenie na rodzinne przyjęcie z okazji 15. urodzin siostrzenicy Any, daje jej szansę powrotu do rodzinnej wioski. Ana, której ciotka kojarzy się ze światem „glamour”, zapachem drogich perfum i krojem pięknych sukien, jest zachwycona jej przyjazdem. Dla dziewczyny to czas odkryć, dla Erni to trudny powrót do swoich korzeni. W trakcie weekendu obydwie zbliżają się do siebie i uczą wzajemnie czegoś o życiu. „Wcielenie” jest drugim filmem Anahí Berneri, która debiutowała „Rokiem bez miłości” (2005).