Bohaterem filmu jest Benito, kelner - obibok, który chciałby zostać muzykiem jazzowym. Po powrocie do rodzinnego miasta jest zupełnie zaskoczony na wieść, że jego świętoszkowaty brat - amator tworzenia rzeźb ze złomu - znalazł sobie dziewczynę i chce założyć rodzinę. Początkowo Benito postanawia temu przeszkodzić, jednak jego plany zmieniają się, kiedy poznaje pasierbicę brata. Nieoczekiwanie między nim a zamkniętą w sobie, nałogowo palącą i zbuntowaną dziewczynką nawiązuje się niezwykła przyjaźń.
Pierwszy brazylijski film nakręcony w jednym, 81-minutowym ujęciu. Scenariusz oparty jest na zbiorze opowiadań Paula Scotta pod tym samym tytułem. Pewnego gorącego letniego dnia 15 osób przez 14 godzin wędruje ulicami Porto Alegre. Japończycy dojeżdżają do ostatniej stacji metra. Dziewczyny całują się w autobusie rozmawiając o piłce nożnej i worku Świętego Mikołaja. Portier wielkiego bloku myśli jedynie o piwie po zakończeniu dnia pracy. Naga kobieta ucieka przed gołębiami po swoim mieszkaniu… „Miasto orangutanów” to obraz niekiedy surowy i brutalny, a zarazem piękny i poetycki, gdzie za pozorną normalnością budynków mieszkalnych kryją się dziwne upodobania ich mieszkańców. Film stał się wydarzeniem kina niezależnego w Brazylii.
Film ukazuje historie trzech samotnych, zagubionych w wielkim świecie kobiet. Ale pomimo ciągłych przeciwności, nie przestają szukać odrobiny szczęścia. Francesca wyjeżdża z rodzinnego domu w celu poszukiwania swojej młodszej siostry. Podczas podróży poznaje Gerlinde. Cierpi ona po tym, jak jej ukochana odeszła bezpowrotnie.
Grupa dobrych przyjaciół postanawia wynająć domek letniskowy nad brzegiem oceanu, by spędzić w nim tydzień ostatnich, szkolnych wakacji. Ich przyjaźń jednak szybko zostaje wystawiona na próbę z powodu tragicznego w skutkach wypadku. Wszystko zmienia się w jednej chwili. Film opowiada o każdym bohaterze z osobna, śledząc jego zachowanie przed i po tragedii. Pokazuje, jak w grupie przyjaciół zmienia się dosłownie wszystko, kiedy śmierć spotyka jednego z nich.
22-letnia pielęgniarka Frédérique ma dość swojego życia. Kobieta chce popełnić samobójstwo. Gotowa na oddanie strzału, słyszy wrzask chłopca, którego przypadkowo postrzela w kolano. 13-letni Marco trafia do szpitala, w którym Frédérique pracuje. Bohaterka próbuje uniknąć troszczenia się o stan zdrowia dziecka. Po pewnym czasie zauważa, że Marco jest do niej bardzo podobny: nieufny, agresywny i małomówny...
„Jestem aktorką“ - tak właśnie widzi się główna bohaterka filmu, 50-letnia Erni. Zdaje sobie sprawę, że najlepsze lata ma już za sobą. Teraz prowadzi „boleśnie” normalne życie, wciąż jednak żyjąc przeszłością. Jej mieszkanie wyklejone jest plakatami filmów klasy B, w których zagrała główne role. Erni tworzy też własną stronę internetową, by utrzymać gasnące zainteresowanie swoją osobą. Zaproszenie na rodzinne przyjęcie z okazji 15. urodzin siostrzenicy Any, daje jej szansę powrotu do rodzinnej wioski. Ana, której ciotka kojarzy się ze światem „glamour”, zapachem drogich perfum i krojem pięknych sukien, jest zachwycona jej przyjazdem. Dla dziewczyny to czas odkryć, dla Erni to trudny powrót do swoich korzeni. W trakcie weekendu obydwie zbliżają się do siebie i uczą wzajemnie czegoś o życiu.
„Wcielenie” jest drugim filmem Anahí Berneri, która debiutowała „Rokiem bez miłości” (2005).