Dramat 2007

W roku 1970, po weselu w Buenos Aires, Ron i Jacqueline wyruszają w Andy, żeby odwiedzić Cuzco i Machu Picchu, kolebki cywilizacji Inków. Ze swoimi plecakami i aparatami podróżują przez Boliwię, gdzie natykają się na miasto Potosi. Czarno-białe fotografie i wspomnienia, które przywieźli z tej podróży, gdy mieli po 20 lat, są podstawą tego filmu. 29 lat później, w 1999 roku, wyruszają w nową podróż, już znanym sobie szlakiem - Z Buenos Aires do Potosi. W podróży towarzyszą im ich trzy córki: Naomi (19) nagrywa dźwięk, Yael (21) jest fotografem, a Noa (24), studentka architektury, dołącza do rodziny po drodze. Ron nagrywa ich podróż na kamerę 16 mm. Długi pobyt w Potosi stanowi większą część podróży, której codzienne wydarzenia są osią filmu.

Stefan jest młodym menedżerem w dużej agencji reklamowej, szczęśliwie żonaty i mający córkę. Nagle zakochuje się w kobiecie, którą zobaczył na ulicy. Jego życie zmienia się całkowicie, gdy desperacko próbuje poznać kobietę swoich marzeń.

"On Broadway" to opowieść o bostońskim dramaturgu, który jest w etapie produkcji swojej pracy, w irlandzkim pubie.

"Cynobrowe dusze", choć nakręcone w całości w Bretanii, pokazują peryferie Tokio siedem lat po zakończeniu II wojny światowej. Jest to rozgrywająca się na skraju jawy i snu historia chłopca, który trafia do pustostanu zamieszkanego przez grupę dorosłych, chorujących na dziwną przypadłość, niepozwalającą im na kontakt z dziennym światłem. Jego oczami oglądamy trawione gorączką i namiętnością deliryczne towarzystwo, które jedną noga tkwi już w grobie.

Primo Levi (Antony Sher), urodzony w 1919 roku włoski Żyd i utalentowany chemik, trafił w czasie drugiej wojny światowej do obozu zagłady w Oświęcimiu. W swoich wspomnieniach opisuje ten tragiczny czas. Okrucieństwo oprawców i straszliwe warunki bytowania sprawiały, że ludzie tracili człowieczeństwo i stawali się potworami. Leviemu udało się przeżyć. Po wojnie dał wyraz obozowym przeżyciom w słynnych książkach “Czy to jest człowiek?” oraz “Pogrążeni i ocaleni”. Wstrząsające wspomnienia Primo Leviego “Czy to jest człowiek?” zostały zaadaptowane na potrzeby najpierw teatru, a potem filmu przez pochodzącego z Republiki Południowej Afryki aktora i pisarza Antony’ego Shera (Jej wysokość Pani Brown, Zakochany Szekspir, Wilkołak). Występujący także na deskach Royal Shakespeare Company artysta stworzył niezwykłą kreację - przez 80 minut trwania filmu wypełnia sobą ekran. Obraz został wyprodukowany przez HBO, a wyreżyserował go brytyjski aktor Richard Wilson (serial Jedną nogą w grobie, Człowiek, który wiedział za mało, Sucha biała pora).

22-letnia pielęgniarka Frédérique ma dość swojego życia. Kobieta chce popełnić samobójstwo. Gotowa na oddanie strzału, słyszy wrzask chłopca, którego przypadkowo postrzela w kolano. 13-letni Marco trafia do szpitala, w którym Frédérique pracuje. Bohaterka próbuje uniknąć troszczenia się o stan zdrowia dziecka. Po pewnym czasie zauważa, że Marco jest do niej bardzo podobny: nieufny, agresywny i małomówny...

Bohaterem filmu jest Struja, bezkompromisowy muzyk rockowy grupy „Kad je prljavi Harry sreo prljavu Sally” (Kiedy Brudny Harry Spotkał Brudną Sally). By zarobić pieniądze potrzebne na wydanie płyty, Struja jest gotów uczynić wszystko, za wyjątkiem wyrzeczenia się swoich rockowych przekonań. Jednak jedyną propozycją, którą zespół otrzymuje jest gra na weselu, na który to kompromis usiłuje namówić bohatera reszta zespołu. Struja początkowo zdecydowanie ofertę odrzuca, ale gdy jego była dziewczyna Anja oświadcza mu, że jest z nim w ciąży, chłopak uświadamia sobie, że są większe problemy niż ten czy grać czy też nie grać na weselu.

Zbiór szesnastu filmów krótkometrażowych filmów znanych europejskich reżyserów.

Yano Atsushi (Katsunori Takahashi) jest głową rodziny. Ma na utrzymaniu żonę i trójkę dzieci. Jednak rodzina nie jest dla niego najważniejsza. Zaraz po pracy, zamiast do domu, umawia się za znajomymi albo flirtuje z innymi kobietami. Jego życie zmienia się diametralnie, gdy jego żona nagle umiera i to on musi się zająć dziećmi. Od tej pory musi sprostać roli ojca samotnie wychowującego dzieci.

Lato 1870 roku. Dwaj pisarze, Eça de Queiroz i Ramalho Ortigão, postanawiają napisać i opublikować powieść kryminalną. Dzieło okazuje się być bliższe prawdziwemu życiu niż autorzy mogliby to sobie wyobrazić.